Σε μία γωνία του «Ολντ Τράφορντ», την Κυριακή είχε σηκωθεί ένα πανό…You’ll never win the league, έγραφε και ήταν μία ακόμη θλιβερή υπενθύμιση προς τους φίλους της Λίβερπουλ, πως ο τελευταίος τίτλος πρωταθλήματος πήγε στην τροπαιοθήκη τους πριν δύο δεκαετίες!
Το ίδιο πανό είχε αναρτηθεί κάποτε από τους Liverpudlians τον Μάιο του 1992, όταν η Γιουνάινεντ (χωρίς τίτλο τότε για 26 συναπτά έτη) επισκεπτόταν το «Ανφιλντ».
Η Λιντς Γιουνάινεντ περίμενε ένα θαύμα, για να αρπάξει τον τίτλο, και η Λίβερπουλ της έκανε τη χάρη νικώντας 2-0 τους αιώνιους αντιπάλους της. Από την επόμενη χρονιά η Γιουνάινεντ αφού πρώτα έσπασε την γκίνια και πήρε το πρώτο πρωτάθλημα από το 1967, άρχισε το δικό της σερί όπως η Λίβερπουλ νωρίτερα. Οι 7 τίτλοι που είχε τότε έγιναν αισίως 18 και έπιασε τη Λίβερπουλ και τώρα σε μία κούρσα που δείχνει ανοιχτή μεν αλλά την οδηγεί η ομάδα του Φέργκιουσον λίγοι θα πήγαιναν κόντρα της! Έχει και την ποιότητα και την ικανότητα να πάρει τον τίτλο κάτι που θα σημαίνει και νέο ρεκόρ διαδοχικών κατακτήσεων από μία ομάδα. Η Γιουνάινεντ έχει ξαναπάρει τρεις σερί τίτλους μεταξύ του 1999 και του 2001 αλλά αυτό το έχει κάνει και η Λίβερπουλ (1982, 1983, 1984) αλλά και η Αρσεναλ (1934,1935,1936) και η Χάντερσφιλντ (1923,1924,1925). Αυτό λοιπό που θέλει ο Σερ Αλεξ Φέργκιουσον είναι να ξεπεράσει τον ..εαυτό του κάτι δύσκολο όταν έχεις δύο ντουζίνες τίτλους σε αυτή τη θέση και έχεις κάνει τα πάντα!
Όμως αυτή η Γιουνάιτεντ δείχνει πάντα έτοιμη σε αυτό το κρίσιμο κομμάτι της σεζόν, μετά τον Γενάρη και κακά τα ψέμματα είναι αυτή η περίοδος που κερδίζονται οι τίτλοι. Φέτος η Τσέλσι έπρεπε κανονικά να έχει ήδη κατακτήσει τον τίτλο αφού τον Νοέμβριο έκανε ένα σερί επτά αγώνων με μόλις μία νίκη και παρόλα αυτά ήταν πάντα μπροστά στη βαθμολογία μέχρι και την περασμένη εβδομάδα! Όμως επειδή κανείς δεν κερδίζει πρωτάθλημα με τα λόγια, η Γιουνάινεντ ξανάγινε φαβορί με την κυριακάτικη νίκη της επί της χλωμής Λίβερπουλ και επί της ουσίας φοβάται πιο πολύ την εκπληκτική Αρσεναλ του Βενγκέρ. Οι «κανονιέρηδες» που άρχισαν το καλοκαίρι ως επίφοβοι για να μείνουν εκτός τετράδας από τη Μάντσεστερ Σίτι κάλυψαν δύο φορές μέσα στην σεζόν κάλυψαν τεράστιες διαφορές από την κορυφή. Τον Νοέμβριο έμειναν πίσω δώδεκα πόντους από την Τσέλσι μετά την ήττα τους στο Emirates από τους αντιπάλους της, αλλά τους έπιασε στην κορυφή τον Γενάρη! Ύστερα ήρθαν οι δύο κολλητές ήττες από Γιουνάινεντ και Τσέλσι για να ξαναβρεθεί εννιά πόντους πίσω, αλλά και πάλι η Αρσεναλ έφερε τούμπα τη λογική πιάνοντας κορυφή το περασμένο Σάββατο έστω και για 24 ώρες!
Το πρόγραμμα που ακολουθεί είναι το μεγάλο της ατού και αν καταφέρει ο Βενγκέρ να οδηγήσει την ομάδα του σε αυτό το πρωτάθλημα τότε θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του από την μέρα που έφτασε στο νησί το 1996. Μεγαλύτερη και από το αήττητο πρωτάθλημα του 2004 γιατί τότε διέθετε παίκτες μπαρουτοκαπνισμένους σε μεγάλα ματς και είχαν ήδη γευτεί την χαρά των τίτλων. Αντίθετα τώρα έχει πολλά νέα παιδιά και αν τελικά δεν πάρει το πρωτάθλημα να υπάρχει μία μόνο ευθύνη του Αλσατού: που τον Γενάρη δεν πήγε να αποκτήσει έναν killerσέντερ φορ που θα είχε το εύκολο γκολ και που θα λειτουργούσε ευεργετικά η παρουσία του και για τον Μπέντνερ και που θα είχε ήδη «κλειδώσει» με την παρουσία του τον τίτλο!
Το Wembley γέμισε θόρυβο, λάθη, ωραία γκολ και δύο ομάδες που έπαιξαν σαν να μην υπήρχε αύριο. Η Ισπανία κέρδισε την Αγγλία 3-2 στο εναρκτήριο ματς του ομίλου της Nations League και έκανε κάτι πιο σπάνιο από μια απλή νίκη: υπενθύμισε, μπροστά σε 84.000 θεατές, γιατί είναι αυτή τη στιγμή η καλύτερη εθνική ομάδα στον κόσμο — και ταυτόχρονα άφησε στην Αγγλία του Τόμας Τούχελ ένα αντίγραφο εργασίας για το Euro 2028.
Το Σάββατο στο «Wembley» ξεκινά κάτι που μοιάζει με πρόβα τζενεράλε για το Euro 2028 — και ταυτόχρονα με τεστ επιβίωσης για τον Τόμας Τουχέλ. Η Αγγλία υποδέχεται την Ισπανία, την καινούργια πρωταθλήτρια κόσμου, στο πρώτο της επίσημο ματς μετά το Μουντιάλ. Ακολουθούν Τσεχία εκτός, Κροατία στο Ριέκα και ξανά Τσεχία στο Λονδίνο. Τέσσερα παιχνίδια σε δεκαπέντε μέρες. Κανένα δεν πρόκειται να τον κρίνει από μόνο του. Όλα μαζί, όμως, θα δείξουν αν ο Γερμανός είναι ακόμη ο άνθρωπος που θα οδηγήσει την Αγγλία στο δικό της Ευρωπαϊκό, στο νησί, το καλοκαίρι του 2028.
Στα 31 του χρόνια, χωρίς ομάδα και με την καριέρα στο υψηλότερο επίπεδο να μοιάζει οριστικά κλειστή, ο Ραχίμ Στέρλινγκ πέρασε την Τρίτη από το εδώλιο του ειρηνοδικείου στο Μπέιζινγκστοουκ και ομολόγησε την ενοχή του. Η εισαγγελία χαρακτήρισε την υπόθεση «κορυφαίας κατηγορίας». Η δικαστής άφησε ανοιχτό κάθε ενδεχόμενο — συμπεριλαμβανομένης της φυλάκισης. Δεκατρία σχεδόν χρόνια μετά την έκρηξη που τον έκανε το πιο λαμπερό ταλέντο της γενιάς του στην Αγγλία, ο πρώην διεθνής βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος όχι απλά χωρίς σύλλογο, αλλά με την ποινική δικαιοσύνη.
Σχεδόν εξήντα πέντε χρόνια έχουν περάσει από την εποχή που ο Ελένιο Ερέρα διατύπωνε μια από τις πιο ανθεκτικές αλήθειες του ποδοσφαίρου: αν ο έρωτας περνάει από το στομάχι, οι τίτλοι περνούν από την άμυνα. Η φράση έμεινε, γιατί σπάνια διαψεύδεται. Το πρωτάθλημα δεν το κερδίζει όποιος παίζει πιο όμορφα για ενενήντα λεπτά. Το κερδίζει όποιος μπορεί, όταν το ματς στενεύει, να κλείσει την πόρτα και να μην την ξανανοίξει. Και αν έχει και ποιότητα μπροστά τότε τα πράγματα είναι υπέροχα
