Σε μία γωνία του «Ολντ Τράφορντ», την Κυριακή είχε σηκωθεί ένα πανό…You’ll never win the league, έγραφε και ήταν μία ακόμη θλιβερή υπενθύμιση προς τους φίλους της Λίβερπουλ, πως ο τελευταίος τίτλος πρωταθλήματος πήγε στην τροπαιοθήκη τους πριν δύο δεκαετίες!
Το ίδιο πανό είχε αναρτηθεί κάποτε από τους Liverpudlians τον Μάιο του 1992, όταν η Γιουνάινεντ (χωρίς τίτλο τότε για 26 συναπτά έτη) επισκεπτόταν το «Ανφιλντ».
Η Λιντς Γιουνάινεντ περίμενε ένα θαύμα, για να αρπάξει τον τίτλο, και η Λίβερπουλ της έκανε τη χάρη νικώντας 2-0 τους αιώνιους αντιπάλους της. Από την επόμενη χρονιά η Γιουνάινεντ αφού πρώτα έσπασε την γκίνια και πήρε το πρώτο πρωτάθλημα από το 1967, άρχισε το δικό της σερί όπως η Λίβερπουλ νωρίτερα. Οι 7 τίτλοι που είχε τότε έγιναν αισίως 18 και έπιασε τη Λίβερπουλ και τώρα σε μία κούρσα που δείχνει ανοιχτή μεν αλλά την οδηγεί η ομάδα του Φέργκιουσον λίγοι θα πήγαιναν κόντρα της! Έχει και την ποιότητα και την ικανότητα να πάρει τον τίτλο κάτι που θα σημαίνει και νέο ρεκόρ διαδοχικών κατακτήσεων από μία ομάδα. Η Γιουνάινεντ έχει ξαναπάρει τρεις σερί τίτλους μεταξύ του 1999 και του 2001 αλλά αυτό το έχει κάνει και η Λίβερπουλ (1982, 1983, 1984) αλλά και η Αρσεναλ (1934,1935,1936) και η Χάντερσφιλντ (1923,1924,1925). Αυτό λοιπό που θέλει ο Σερ Αλεξ Φέργκιουσον είναι να ξεπεράσει τον ..εαυτό του κάτι δύσκολο όταν έχεις δύο ντουζίνες τίτλους σε αυτή τη θέση και έχεις κάνει τα πάντα!
Όμως αυτή η Γιουνάιτεντ δείχνει πάντα έτοιμη σε αυτό το κρίσιμο κομμάτι της σεζόν, μετά τον Γενάρη και κακά τα ψέμματα είναι αυτή η περίοδος που κερδίζονται οι τίτλοι. Φέτος η Τσέλσι έπρεπε κανονικά να έχει ήδη κατακτήσει τον τίτλο αφού τον Νοέμβριο έκανε ένα σερί επτά αγώνων με μόλις μία νίκη και παρόλα αυτά ήταν πάντα μπροστά στη βαθμολογία μέχρι και την περασμένη εβδομάδα! Όμως επειδή κανείς δεν κερδίζει πρωτάθλημα με τα λόγια, η Γιουνάινεντ ξανάγινε φαβορί με την κυριακάτικη νίκη της επί της χλωμής Λίβερπουλ και επί της ουσίας φοβάται πιο πολύ την εκπληκτική Αρσεναλ του Βενγκέρ. Οι «κανονιέρηδες» που άρχισαν το καλοκαίρι ως επίφοβοι για να μείνουν εκτός τετράδας από τη Μάντσεστερ Σίτι κάλυψαν δύο φορές μέσα στην σεζόν κάλυψαν τεράστιες διαφορές από την κορυφή. Τον Νοέμβριο έμειναν πίσω δώδεκα πόντους από την Τσέλσι μετά την ήττα τους στο Emirates από τους αντιπάλους της, αλλά τους έπιασε στην κορυφή τον Γενάρη! Ύστερα ήρθαν οι δύο κολλητές ήττες από Γιουνάινεντ και Τσέλσι για να ξαναβρεθεί εννιά πόντους πίσω, αλλά και πάλι η Αρσεναλ έφερε τούμπα τη λογική πιάνοντας κορυφή το περασμένο Σάββατο έστω και για 24 ώρες!
Το πρόγραμμα που ακολουθεί είναι το μεγάλο της ατού και αν καταφέρει ο Βενγκέρ να οδηγήσει την ομάδα του σε αυτό το πρωτάθλημα τότε θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του από την μέρα που έφτασε στο νησί το 1996. Μεγαλύτερη και από το αήττητο πρωτάθλημα του 2004 γιατί τότε διέθετε παίκτες μπαρουτοκαπνισμένους σε μεγάλα ματς και είχαν ήδη γευτεί την χαρά των τίτλων. Αντίθετα τώρα έχει πολλά νέα παιδιά και αν τελικά δεν πάρει το πρωτάθλημα να υπάρχει μία μόνο ευθύνη του Αλσατού: που τον Γενάρη δεν πήγε να αποκτήσει έναν killerσέντερ φορ που θα είχε το εύκολο γκολ και που θα λειτουργούσε ευεργετικά η παρουσία του και για τον Μπέντνερ και που θα είχε ήδη «κλειδώσει» με την παρουσία του τον τίτλο!
Μετά από μια χρονιά όπου η Κόβεντρι κατέκτησε τον τίτλο και ανέβηκε στην Premier League, η δεύτερη τη τάξει κατηγορία της Αγγλίας υπόσχεται και πάλι δράμα. Τρεις ομάδες που υποβιβάστηκαν από την κορυφαία κατηγορία επιστρέφουν με φιλοδοξίες άμεσης ανόδου, ενώ για πρώτη φορά από το 1990 αλλάζει ριζικά η διαδικασία των play-off. Η Γουέστ Χαμ είναι ξεκάθαρα το πρώτο φαβορί για τον τίτλο και για την άνοδο, με τα «Σφυριά» να διατηρούν μεγάλο μέρος του ρόστερ τους (συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού Μπόουεν) και τον προπονητή Νούνο. Όλα τα άλλα είναι ανοιχτά!
Το καλοκαίρι του 2026 η Λίβερπουλ είναι ξανά στο επίκεντρο των επιχειρηματικών συζητήσεων. Σύμφωνα με ρεπορτάζ των The Athletic, Sky News, Financial Times και BBC, η Fenway Sports Group (FSG) συζητά την πώληση σημαντικού μειοψηφικού ποσοστού (έως περίπου 30%) σε κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμιτ Μπατία, γαμπρό του χαλυβουργού Λακσίμι Μιτάλ. Στο σχήμα φέρονται να συμμετέχουν ο ιδρυτής της Amazon, Τζεφ Μπέζος, και ο συνιδρυτής του Facebook, Εντουάρντο Σαβερίν. Η αποτίμηση που συζητείται κυμαίνεται γύρω στα 6 δισεκατομμύρια δολάρια (περίπου 4,4-4,6 δισ. λίρες), μία από τις υψηλότερες στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Γιατί όμως δισεκατομμυριούχοι θέλουν ένα μικρό κομμάτι από την πίτα και τι μπορεί να σημαίνει αυτό;
Πριν δύο εβδομάδες μετέδωσα στην εκπομπή μου στο ραδιόφωνο τις δηλώσεις που είχε κάνει ο Κέβιν Κίγκαν το 1977, τη μέρα της μεταγραφής του από τη Λίβερπουλ στο Αμβούργο. Τον είχε ρωτήσει ο ρεπόρτερ αν άξιζε το μισό εκατομμύριο λίρες που είχε ξοδευτεί και η απάντησή του ήταν υπέροχη: «Κανείς ποδοσφαιριστής δεν έχει αξία τόσο μεγάλη. Μόνο τα άλογα κούρσας κρατάνε την αξία τους, γιατί τα χρησιμοποιούν ως επιβήτορες όταν σταματήσουν πλέον να τρέχουν». Ίδια κουβέντα κάθε φορά που ένας παίκτης κοστίζει πολλά λεφτά, για το αν τα αξίζει. Και, φυσικά, η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί ποτέ εκείνη τη στιγμή, παρά μόνο όταν περάσει καιρός και αποτιμήσουμε τι πρόσφερε στην ομάδα που πλήρωσε το εκάστοτε εξωφρενικό ποσό.
Διάβαζε το παιχνίδι πριν καν γεννηθεί η φάση. Προέβλεπε την πάσα, την κίνηση, την πρόθεση του αντιπάλου. Ήταν ο τελευταίος στην άμυνα και ο πρώτος στην επίθεση. Όταν κέρδιζε τη μπάλα – με εκείνα τα εμβληματικά, χειρουργικά σχεδόν τάκλιν ή με μια απλή, κομψή πρόβλεψη – δεν την έδινε απλώς στον διπλανό. Την έπαιρνε και ξεκινούσε την αντεπίθεση. Η άμυνα της Μίλαν δεν ήταν τείχος. Ήταν ορχήστρα. Και ο Μπαρέζι κρατούσε την μπαγκέτα. Το άκουσμα του θανάτου του, σκόρπισε θλίψη όχι μόνο στους φίλους της Μίλαν εκεί που πέρασε όλη του την καριέρα αλλά σε οποιονδήποτε αγάπησε αυτό το άθλημα που λέγεται ποδόσφαιρο!
