Το συμβόλαιο κρατά τον Τούχελ έως το 2028, αλλά με κόσμο και media σε αναμονή μοιάζουν με τεστ επιβίωσης τα ματς που έρχονται!
Το Σάββατο στο «Wembley» ξεκινά κάτι που μοιάζει με πρόβα τζενεράλε για το Euro 2028 — και ταυτόχρονα με τεστ επιβίωσης για τον Τόμας Τουχέλ. Η Αγγλία υποδέχεται την Ισπανία, την καινούργια πρωταθλήτρια κόσμου, στο πρώτο της επίσημο ματς μετά το Μουντιάλ. Ακολουθούν Τσεχία εκτός, Κροατία στο Ριέκα και ξανά Τσεχία στο Λονδίνο. Τέσσερα παιχνίδια σε δεκαπέντε μέρες. Κανένα δεν πρόκειται να τον κρίνει από μόνο του. Όλα μαζί, όμως, θα δείξουν αν ο Γερμανός είναι ακόμη ο άνθρωπος που θα οδηγήσει την Αγγλία στο δικό της Ευρωπαϊκό, στο νησί, το καλοκαίρι του 2028.
Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος
Τον Φεβρουάριο η FA έσπευσε να ανανεώσει τον Τουχέλ μέχρι το Euro 2028, πριν καν ξεκινήσει το Μουντιάλ. Στόχος ήταν να προλάβει τις φήμες για Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ρεάλ και Τότεναμ και να μπει στο τουρνουά χωρίς ερωτηματικά.
Υπήρχαν ρήτρες απόδοσης: αν η Αγγλία έφευγε στους ομίλους ή στα πρώτα νοκ-άουτ, και οι δύο πλευρές μπορούσαν να αποχωρήσουν. Η ομάδα έφτασε στα ημιτελικά — μόλις τέταρτη φορά στην ιστορία της σε Μουντιάλ ανδρών — και πήρε κόντρα στη Γαλλία με 6-4 την τρίτη θέση. Οι ρήτρες δεν ενεργοποιήθηκαν.
Ο Τουχέλ είπε μετά την ήττα από την Αργεντινή πως θέλει «100%» να μείνει. Η FA, μέσω του Μαρκ Μπέρλινγκαμ τον στήριξε δημόσια. Μπορεί να χάσει από Ισπανία και Κροατία και δεν πρόκειται να απολυθεί.
Αυτό είναι το παράδοξο. Νομικά είναι ασφαλής. Πολιτικά, μέσα στο αποδυτήριο και στην κοινή γνώμη, όχι.
Στις 15 Ιουλίου, στο Mercedes-Benz Stadium, η Αγγλία προηγήθηκε 1-0 με τον Άντονι Γκόρντον στο 55’. Έμεναν πέντε λεπτά κανονικού χρόνου συν καθυστερήσεις για τον πρώτο τελικό Μουντιάλ από το 1966. Ο Τούχελ άλλαξε σχήμα σε αμυντική πεντάδα. Έβγαλε επιθετικούς και έβαλε αμυντικούς. Από το γκολ μέχρι το τέλος η κατοχή έπεσε στο 12%. Ο Εντζο Φερνάντες ισοφάρισε στο 85’, ο Λαουτάρο Μαρτίνες έφερε τούμπα τα πράγματα στο 92’. Και στις δύο φάσεις έδωσε την ασίστ ο Μέσι.
Ο ίδιος ο Γερμανός τεχνικός παραδέχτηκε αργότερα ότι το αμυντικό mindset ήρθε «πολύ νωρίς». Δεν ζήτησε συγγνώμη. Είπε ότι «είναι η δική μου ουλή, όχι δική σας». Και πρόσθεσε τη φράση που άνοιξε δεύτερο μέτωπο: ότι η κατοχή της μπάλας «ίσως δεν είναι στο DNA μας, όπως είναι στο ισπανικό ή στο αργεντίνικο ή βραζιλιάνικο».
Ο Γκάρι Νέβιλ σχολιάζοντας απάντησε χωρίς περιστροφές:
«Έχω μεγάλο πρόβλημα με αυτό. Δεν έβαλε τον Μέινου που κρατάει την μπάλα καλύτερα από τους περισσότερους. Άφησε Φόντεν, Πάλμερ, Γουόρτον, Γκιμπς-Γουάιτ και Τρεντ εκτός που είναι μια γενιά σπάνιων ταλέντων».
Ο Τζόναθαν Λιού στον Guardian έγραψε ότι ο Τουχελ προτιμά να υποτιμήσει το αγγλικό στυλ παιχνιδιού παρά να παραδεχτεί τη δειλία του.
Για πρώτη φορά στη θητεία του, ο αγγλικός Τύπος δεν μιλάει με μία φωνή. Το Athletic άνοιξε δημόσια το δίλημμα «stay or go». Το Sky Sports περιγράφει αυτό το αγωνιστικό παράθυρο ως «καθοριστικό» για να ξανακερδίσει παίκτες και οπαδούς. Η FA θεωρεί την τρίτη θέση επιτυχία. Μεγάλο κομμάτι του κοινού τη βλέπει ως ακόμη ένα «σχεδόν» που κατέρρευσε από τις αλλαγές του πάγκου.
Δεν υπάρχει ανοιχτή ανταρσία. Υπάρχει όμως κάτι πιο... αγγλικό και πιο επικίνδυνο: ιδιωτική δυσαρέσκεια και σιωπηλή απόσταση.
Το BBC και η Daily Mirror μετέδωσαν ότι τρεις βασικοί παίκτες διαμαρτυρήθηκαν εσωτερικά για τις αλλαγές στον ημιτελικό. Το Sky Sports ανέφερε ότι «αρκετοί, και κάποιοι από τους πιο έμπειρους, δεν είναι ικανοποιημένοι με τις αποφάσεις». Η Telegraph έγραψε ότι ο Τούχελ πρέπει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μέρους του ρόστερ και ότι παραμένουν αμφιβολίες για το αν μπορεί να βγάλει τον καλύτερό τους εαυτό το 2028.
Το Μουντιάλ το έδειξε και στην πράξη. Ο Κόμπι Μέινου ήταν στην αποστολή και δεν έπαιξε ούτε λεπτό σε επίσημο ματς. Στο ρόστερ έλειπαν τεχνικοί παίκτες που θα μπορούσαν να κρατήσουν την μπάλα όταν η Αργεντινή πίεζε — ακριβώς αυτό που ο Τουχελ κατηγόρησε μετά ως «DNA».
Ο Χάρι Κέιν στάθηκε δίπλα του δημόσια, «θα μάθει πολλά από την πίεση», είπε, αλλά και αυτός παραδέχτηκε ότι μετά το 1-0, «απλώς προσπαθήσαμε να κρατήσουμε, και σε αυτό το επίπεδο δεν φτάνει».
Η πρώτη αποστολή μετά το Μουντιάλ είναι το μήνυμα του προς τα μέσα.
Επανέφερε τον Τρεντ και αρχικά τον Πάλμερ, λέγοντας ότι «η πόρτα είναι πάντα ανοιχτή» αλλά οι παίκτες «πρέπει να αποδίδουν». Κάλεσε τον Λιούις Χολ, που πολλοί ήθελαν να ήταν και στο Μουντιάλ. Έβαλε τους Τζάραντ Μπράνθγουεϊτ, Μάιλς Λιούις-Σκέλι, Άλεξ Σκοτ, τον Ρίο Νγκουμόα και τον Ντόμινικ Κάλβερτ-Λιούιν. Άφησε έξω Φόντεν, Μαγκουάιρ, Γουότκινς, Μαντουέκε, Τόνεϊ, Στόουνς, Ρις Τζέιμς. Ακόμα υπάρχει κόσμος που αναρωτιέται, πως θυμήθηκε και πήρε τον Ιβάν Τόνει στο Μουντιάλ εκεί όπου φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση σε σημαντική στιγμή να βοηθήσει!
Και μετά ήρθαν οι αποσύρσεις. Μέσα σε λίγες μέρες έφυγαν πέντε: Ντέκλαν Ράις, Πάλμερ, Μέινού, Ράσφορντ και Τίνο Λιβραμέντο. Στη θέση τους μπήκαν ο Μόργκαν Γκιμπς-Γουάιτ — που είχε μείνει και εκτός Μουντιάλ — και ο Τζέιμς Γκάρνερ. Ορισμένες απουσίες είναι ιατρικές. Ορισμένες μοιάζουν με αποστασιοποίηση: παίκτες που δεν καίγονται να μπουν ξανά στο περιβάλλον του Τουχέλ τόσο γρήγορα, ή σύλλογοι που προστατεύουν τους δικούς τους σταρ μετά από ένα βαρύ καλοκαίρι.
Το ρόστερ που θα αντιμετωπίσει την Ισπανία είναι πιο τεχνικό από εκείνο της Ατλάντα. Είναι και πιο φτωχό σε ηγεσία. Χωρίς Ράις, χωρίς Πάλμερ, με τον Τρεντ να επιστρέφει υπό όρους, ο Τουχέλ πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να εμπιστευτεί τους παίκτες που πριν δύο μήνες άφησε στο περιθώριο.
Το τουρνουά του 2028 γίνεται σε Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία και Ιρλανδία. Τελικός στο «Wembley» στις 9 Ιουλίου 2028. Δεν είναι αυτόματο το εισιτήριο. Οι τέσσερις διοργανώτριες μπαίνουν στα προκριματικά· η UEFA κρατά δύο θέσεις ασφαλείας για τις διοργανώτριες που θα χάσουν την απευθείας πρόκριση. Η Αγγλία αγωνιστικά είναι αδύνατον να μην είναι εκεί. Το ερώτημα είναι με ποιον στον πάγκο και με ποια ταυτότητα.
Ο Τουχέλ μιλάει τώρα για Nations League του 2027 και μετά για το 2028. Λέει ότι η ομάδα πρέπει «να ανέβει ένα επίπεδο» και ότι ακόμη «παλεύει» με το αιώνιο δίλημμα: να παίξει ποντάροντας στα αγγλικά δυνατά σημεία ή να μάθει να κάνει αυτό που κάνουν οι Ισπανοί και οι Αργεντινοί.
Αυτό ακριβώς θα κριθεί από το Σάββατο. Όχι αν θα απολυθεί τον Οκτώβριο. Αν θα πείσει ότι το μάθημα της Ατλάντα δεν έμεινε σύνθημα σε συνέντευξη. Αν οι παίκτες που κράτησαν απόσταση θα ξανατρέξουν γι’ αυτόν. Και αν το διχασμένο κοινό — που για πρώτη φορά στη δική του εποχή δεν είναι ενιαίο — θα δεχτεί ότι ο άνθρωπος που πήγε να κρατήσει το 1-0 είναι ο ίδιος που αξίζει να βρίσκεται στο EURO το 2028.
Το συμβόλαιο του φτάνει μέχρι εκεί. Η αγωνιστική ανοχή, όχι. Συνεπώς τα παιχνίδια που ακολουθούν ενώ μοιάζουν να μην επηρεάζουν την παραμονή του στον πάγκο να είστε βέβαιοι πως θα κρίνουν πολλά!
