Ώρα για έναν καινούργιο Παγκόσμιο Πρωταθλητή; Μην το αποκλείετε, αν και συνήθως επικρατούν τα φαβορί!

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, πολλοί αναρωτιούνται αν είναι δυνατόν μια ομάδα που δεν έχει κατακτήσει ποτέ τον τίτλο να σηκώσει τελικά το τρόπαιο. Η απάντηση παραμένει ανοιχτή, με ισχυρά επιχειρήματα και προς τις δύο κατευθύνσεις. Προσωπικά, πιστεύω πως ναι, αλλά ακούω και τις αντιρρήσεις.



Ώρα για έναν καινούργιο Παγκόσμιο Πρωταθλητή; Μην το αποκλείετε, αν και συνήθως επικρατούν τα φαβορί!

Γράφει ο Maverick

Η ιστορία του Μουντιάλ είναι γεμάτη εκπλήξεις. Η Ισπανία το 2010 κατέκτησε τον τίτλο για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες προσπαθειών και αποτυχιών. Εκείνη η διοργάνωση στη Νότια Αφρική παραμένει και η τελευταία φορά που μία χώρα αναδείχθηκε για πρώτη φορά παγκόσμια πρωταθλήτρια.

Παρόμοια, η Γαλλία το 1998 και η Αργεντινή το 1978 ήταν «πρωτάρες» νικήτριες. Φέτος, η Ολλανδία –που έχει χάσει τρεις τελικούς, το 1974, το 1978 και το 2010– διαθέτει ένα από τα πιο ταλαντούχα ρόστερ της σύγχρονης ιστορίας της και θα μπορούσε επιτέλους να σπάσει την κατάρα.

Η Πορτογαλία, επίσης, αποτελεί ένα ισχυρό φαβορί, παρότι δεν έχει φτάσει ποτέ σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Διαθέτει μια εξαιρετική γενιά ποδοσφαιριστών και, αν βρεθεί ο σωστός ρόλος για τον Κριστιάνο Ρονάλντο, έχει κάθε δικαίωμα να ονειρεύεται.

Με την επέκταση της διοργάνωσης σε 48 ομάδες, το τουρνουά γίνεται θεωρητικά πιο απρόβλεπτο και ανοίγει τον δρόμο για χώρες που στο παρελθόν έφτασαν κοντά, όπως το Βέλγιο, που τερμάτισε τρίτο το 2018, ή η Κροατία, φιναλίστ το ίδιο έτος και τρίτη το 2022. Δυστυχώς για εκείνες, οι τωρινές τους γενιές μοιάζουν πιο γερασμένες και δύσκολα θα μπορέσουν να επαναλάβουν ανάλογες πορείες.

Από την άλλη πλευρά, τα μεγάλα φαβορί παραμένουν οι παραδοσιακές δυνάμεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η Γαλλία, η Ισπανία, η Αργεντινή και η Βραζιλία έχουν την εμπειρία των κατακτήσεων, το βάθος στο ρόστερ και τη νοοτροπία που απαιτείται για να επιβιώσεις στα νοκ άουτ παιχνίδια.

Επιπλέον, η αναφορά στην Ισπανία του 2010 είναι, κατά μία έννοια, άστοχη. Δεν επρόκειτο για μία έκπληξη. Ήταν απλώς θέμα χρόνου να κατακτήσει ένα μεγάλο τρόπαιο μια χώρα που κυριαρχούσε ήδη στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Από το 2010 και μετά δεν έχει υπάρξει νέος παγκόσμιος πρωταθλητής, γεγονός που δείχνει πόσο σημαντική είναι η εμπειρία στις κρίσιμες στιγμές. Η Ολλανδία και η Πορτογαλία έχουν ιστορικό αποτυχιών όταν η πίεση κορυφώνεται, ενώ ακόμη και με την επέκταση της διοργάνωσης οι μεγάλες ομάδες εξακολουθούν να ευνοούνται από την ποιότητα και τις περισσότερες επιλογές τους.

Το ποδόσφαιρο, βέβαια, παραμένει απρόβλεπτο.

Οι εκπλήξεις αντιστοιχούν περίπου στο 20%-30% των αγώνων σε ένα σύγχρονο Μουντιάλ, κυρίως λόγω της πίεσης, της κόπωσης και, φυσικά, της τύχης. Οι νέες δυνάμεις εμφανίζονται διαρκώς και διεκδικούν τον χώρο τους.

Γι' αυτό και το 2026 ίσως αποτελεί τη μεγαλύτερη ευκαιρία των τελευταίων ετών για να δούμε έναν νέο πρωταθλητή. Ίσως να είναι η Ολλανδία. Ίσως η Πορτογαλία. Ή ακόμη και μια χώρα όπως το Μαρόκο ή το Μεξικό.

Δύσκολο; Πολύ.

Αδύνατο; Όχι.

Και ίσως αυτή ακριβώς η αβεβαιότητα να είναι ο λόγος που αγαπάμε τόσο πολύ το ποδόσφαιρο.