Ο Αλόνσο δεν ήρθε στο Στάμφορντ Μπριτζ για να «διαχειριστεί» ένα πρόβλημα, αλλά να το λύσει!
Η νίκη 3-2 στο Κρέιβεν Κότεϊτζ, το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ, έδειξε στον Αλόνσο αυτό που ξέρει κάθε σοβαρός προπονητής: η επίθεση μπορεί να ενθουσιάσει, αλλά ο τερματοφύλακας αποφασίζει αν η ομάδα θα μείνει στο παιχνίδι ή θα το χαρίσει. Ο ίδιος δούλεψε στο παρελθόν ως ποδοσφαιριστής μέσα στο γήπεδο με εξαιρετικούς τερματοφύλακες, από τον Ρέινα στη Λίβερπουλ, τον Κασίγιας στη Ρεάλ και στην εθνική Ισπανίας, έως τον Νόιερ στην Μπάγερν. Άρα ήταν θέμα ημερών να βρει αντικαταστάτη για τον Σάντσεθ!

Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος
Ο Σάντσεθ έκανε δύο λάθη που κόστισαν γκολ. Το πρώτο, σουτ του Τζος Κινγκ από στενή γωνία που πέρασε από το κοντινό δοκάρι. Το δεύτερο, απόκρουση που έστειλε την μπάλα ακριβώς στα πόδια του Γκονσάλο Γκαρθία. Δεν ήταν «κακή μέρα». Ήταν συνέχεια. Ήταν μία πατέντα όλα τα τελευταία χρόνια από το 2023 που είναι κάτω από τα δοκάρια της Τσέλσι ο Ισπανός τερματοφύλακας.
Ο Σάντσεθ είναι βασικός στην Τσέλσι από το 2023, έχει 112 συμμετοχές και στα τρία χρόνια του έχει χτίσει μια φήμη που δύσκολα αλλάζει: καλός στις επεμβάσεις από μακριά, διστακτικός στις σέντρες και επικίνδυνος στις αποφάσεις.
Τα στατιστικά το επιβεβαιώνουν χωρίς να το κρύβουν. Σε προηγούμενες σεζόν είχε φτάσει μέχρι και πέντε λάθη που οδήγησαν σε γκολ σε μία χρονιά Πρέμιερ Λιγκ — αριθμός που τον έβαλε στην κορυφή της σχετικής λίστας για παίκτη της Τσέλσι.
Υπήρξαν κόκκινες, λάθος τοποθετήσεις σε σέντρες, πάσες που έγιναν ευκαιρίες αντιπάλου. Οι αριθμοί των «αποτρεπόμενων γκολ» τον δείχνουν συχνά πάνω από τον μέσο όρο. Το μάτι του φιλάθλου στο γήπεδο όμως μετράει κάτι άλλο: την αίσθηση ότι σε κρίσιμο λεπτό μπορεί να γίνει το λάθος που χαλάει όλο το πλάνο.
Αυτό είναι το κίνητρο του Αλόνσο. Δεν ψάχνει απλώς «καλύτερο τερματοφύλακα». Ψάχνει σταθερότητα σε θέση που δεν συγχωρεί.
Ο Μάικ Πέντερς, 21 ετών, πίσω από τον Σάντσεθ και με εντυπωσιακό δανεισμό στη Στρασμπούργκ είναι το μέλλον. Δεν είναι όμως ακόμα η λύση για ομάδα που θέλει να ανέβει άμεσα επίπεδο.
Έτσι ήρθε στο προσκήνιο ο Εμιλιάνο Μαρτίνες — Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δύο φορές κορυφαίος τερματοφύλακας της FIFA, 256 συμμετοχές στην Άστον Βίλα, Europa League την περασμένη σεζόν — που προσθέτει κάτι που λείπει: εμπειρία τίτλων, χαρακτήρα και την ικανότητα να «κλέβει» βαθμούς σε ματς που κρίνονται από μία επέμβαση.
Η Βίλα ήδη είχε πάρει τον Ζάιον Σουζούκι ως νέο Νο 1. Ο Μαρτίνες προπονήθηκε μόνος και το deal με τη Γιουβέντους έσπασε. Η προσφορά προς την Τσέλσι ήρθε τη στιγμή που ο Σάντσεθ ξανάβαλε τη συζήτηση στο τραπέζι. Για τον Αλόνσο, που έχει τον τίτλο του μάνατζερ και όχι απλώς του προπονητή, κάτι που κανείς άλλος στην πρόσφατη εποχή της Τσέλσι δεν είχε αποφάσισε πως μια τέτοια κίνηση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι μήνυμα: η εποχή των «θα δούμε» τελείωσε.
Μπορεί ένας τερματοφύλακας αυτού του επιπέδου να κάνει την Τσέλσι διεκδικήτρια πρωταθλήματος, χωρίς Ευρώπη; Το πρωτάθλημα, η αίσθησή μου είναι, πως παραμένει εξαιρετικά δύσκολο.
Η Άρσεναλ είναι ακλόνητο φαβορί και η Μάντσεστερ Σίτι μοιάζει η μόνη που θα μπορούσε να κάνει μια κούρσα τίτλου και να απειλήσει τους κανονιέρηδες!
Η ιστορία έχει δείξει πως οι μεγάλες ομάδες δεν περιμένουν κανέναν. Αλλά από κάπου πρέπει η Τσέλσι να ξεκινήσει και πάλι να γίνεται αυτό που στον 21ο αιώνα είχαμε συνηθίσει: πρωταγωνίστρια!
Ιστορικά ομάδες του big 6 που μένουν εκτός Ευρώπης βελτιώνουν πάντα βαθμολογία και θέση.
Χωρίς μεσοβδόμαδα ταξίδια, ο Αλόνσο μπορεί να χτίσει ρυθμό, τακτική καθαρότητα και συνοχή σε ένα ρόστερ που ακόμα ψάχνει ηγέτες.
Ο νέος τερματοφύλακας δεν κερδίζει μόνος του τίτλο. Κερδίζει όμως το δικαίωμα του να μην χάνεις αγώνες που έπρεπε να κερδίζεις. Με καθαρό πρόγραμμα, με την ποιότητα που ήδη υπάρχει μπροστά (Πάλμερ, Ρότζερς, Πέδρο) και με έναν άνθρωπο κάτω από τα δοκάρια που δεν... χαρίζει γκολ από λάθος, η Τσέλσι μπορεί να γίνει ανταγωνιστική.
Όχι απαραίτητα πρωταθλήτρια από την πρώτη σεζόν. Αυτό μοιάζει αδύνατο αλλά μπορεί και πρέπει ως ομάδα να κοιτάζει την πρώτη τριάδα στα ίσια — και αυτό, μετά από μια δεκάτη θέση, είναι ήδη μεγάλο βήμα.
Ο Αλόνσο το ξέρει: στην κορυφή δεν φτάνεις με ταλέντο μόνο. Φτάνεις όταν σταματάς να δέχεσαι φτηνά γκολ που δεν έπρεπε να μπουν.

























