Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Μία χαμένη χρονιά ή μία σεζόν που «φτιάχνεται» με το εισιτήριο του ChampionsLeague;
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αποκλείστηκε από την Ευρώπη, έμεινε εκτός τίτλου πριν τελειώσει το καλοκαίρι, αποχαιρέτησε νωρίς και τα δύο Κύπελλα, πλήρωσε μεγάλη αποζημίωση για αλλαγή προπονητή και έφτασε στον Ιανουάριο να παίζει όχι για τρόπαια, αλλά για τη διάσωση της χρονιάς. Κι όμως, μέσα σε μια σεζόν που μοιάζει χαμένη, το αφήγημα καταλήγει σε έναν στόχο: Champions League. Γιατί αν στο τέλος μείνει μόνο το εισιτήριο, μιλάμε για μια ωραία ιστορία επιβίωσης ή απλώς για τον πιο ακριβό τρόπο να «βαφτίσει» την αποτυχία… «πρόοδο»;
.jpg "Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Μία χαμένη χρονιά ή μία σεζόν που «φτιάχνεται» με το εισιτήριο του ChampionsLeague;")
Η φετινή Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ βρέθηκε γρήγορα από τις μεγάλες προσδοκίες στις δύσκολες αποφάσεις, εκτός Ευρώπης, μακριά από τον τίτλο, χωρίς Κύπελλα και με μια αλλαγή προπονητή που κόστισε ακριβά και άνοιξε ξανά τη συζήτηση για την κατεύθυνση του συλλόγου. Σε μια σεζόν που ξέφυγε από κάθε αρχικό πλάνο, το αφήγημα άλλαξε νωρίς, από την επιστροφή στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος, τουλάχιστον μέχρι ένα σημείο, στη διαχείριση της «ζημιάς». Και κάπου εκεί έμεινε ένας στόχος στο προσκήνιο, το Champions League, όχι ως διάκριση, αλλά ως το τελευταίο όριο αξιοπιστίας.
Από την υπόσχεση στο κόστος
Η Γιουνάιτεντ δεν επένδυσε για να σώσει τη σεζόν, επένδυσε για να αλλάξει πορεία. Πλήρωσε 11 εκατομμύρια ευρώ στη Σπόρτινγκ Λισαβώνας για τον Ρούμπεν Αμορίν και ξεπέρασε τα 220 εκατομμύρια στη μεταγραφική αγορά, φέρνοντας μεταξύ άλλων τον Ματέους Κούνια από τη Γουλβς, τον Μπράιαν Εμπουεμό από την Μπρέντφορντ και τον Μπέντζαμιν Σέσκο από τη Λειψία. Όχι για βάθος ρόστερ, αλλά για αλλαγή ταυτότητας. Γιατί αυτό το καλοκαίρι δεν ήταν μια ακόμη προσπάθεια διόρθωσης, ήταν το πιο καθαρό στοίχημα επανεκκίνησης.
Η αρχή της κατηφόρας έγινε από το φινάλε της προηγούμενης σεζόν. Στα τέλη Μαΐου, στον τελικό του Europa League, η Γιουνάιτεντ λύγισε με 1-0 από την Τότεναμ, με το γκολ του Μπρέναν Τζόνσον στο 42ο λεπτό. Ο 25χρονος εξτρέμ, που πλέον αγωνίζεται με τη φανέλα της Κρίσταλ Πάλας, έκρινε ένα βράδυ που δεν στέρησε απλώς ένα τρόπαιο, αλλά άφησε πίσω του ένα βάρος που ακολούθησε την ομάδα σε ολόκληρη τη νέα σεζόν.
Η συνέχεια δεν άφησε περιθώρια για αυταπάτες. Στο πρώτο παιχνίδι της νέας σεζόν, ηττήθηκε με 1-0 από την Άρσεναλ στο «Ολντ Τράφορντ», αλλά η εικόνα της δεν ήταν αρνητική.
Σαν να μην έφτανε αυτό, τον Αύγουστο, στο Λιγκ Καπ, οι «κόκκινοι διαβολοι» γνώρισαν έναν αποκλεισμό που δεν χωρούσε εύκολες εξηγήσεις, μένοντας εκτός από τη Γκρίμσμπι, ομάδα της τέταρτης κατηγορίας, στη φάση των «32». Το 2-2 της κανονικής διάρκειας δεν στάθηκε αρκετό για να καλύψει τη διαφορά δυναμικής και στα πέναλτι ήρθε το τελικό πλήγμα.
Ο αποκλεισμός δεν άργησε να έρθει ούτε στο Κύπελλο Αγγλίας. Στη φάση των «32», η Γιουνάιτεντ έμεινε εκτός από την Μπράιτον, σε ένα ματς όπου βρέθηκε να κυνηγά από νωρίς το σκορ. Οι φιλοξενούμενοι προηγήθηκαν με τον Μπραγιάν Γκρούντα στο 12ο λεπτό και τον Ντάνι Γουέλμπεκ στο 64’, προτού ο Μπέντζαμιν Σέσκο μειώσει σε 2-1, δίνοντας πρόσκαιρη ελπίδα. Δεν ήταν αρκετό. Και έτσι, μέσα σε λίγους μήνες, η σεζόν της έμενε ήδη χωρίς Κύπελλο, ακόμη ένα χτύπημα σε μια χρονιά που μετρούσε περισσότερο απώλειες παρά αντιδράσεις.
Η εποχή των προσωρινών λύσεων
Η αλλαγή στον πάγκο έγινε πλέον μονόδρομος. Ο Ρούμπεν Αμορίν αποχώρησε με 11 εκατομμύρια ευρώ αποζημίωση και για πρώτη φορά από το 1982, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ βρέθηκε αποκλεισμένη και από τα δύο Κύπελλα ήδη από τον Ιανουάριο.
Η λύση ανάγκης ήρθε προσωρινά από… μέσα. Ο Ντάρεν Φλέτσερ κάθισε στον πάγκο για δύο παιχνίδια, γνωρίζοντας την ήττα από την Μπράιτον και φέρνοντας ισοπαλία με την Μπέρνλι, σε ένα μεταβατικό διάστημα που περισσότερο έμοιαζε με παύση παρά με πραγματική αλλαγή πορείας.
Λίγο αργότερα, ο σύλλογος στράφηκε ξανά σε ένα γνώριμο πρόσωπο. Ο Μάικλ Κάρικ, που είχε ήδη καθίσει στον πάγκο της ομάδας για 11 ημέρες στα τέλη του 2021, επέστρεψε για να κρατήσει ισορροπίες σε μια περίοδο όπου η σταθερότητα δεν ήταν δεδομένη, αλλά ζητούμενη.
Το διακύβευμα της επόμενης μέρας
Σε αυτό το σημείο της χρονιάς, οι επιλογές έχουν στενέψει επικίνδυνα. Αυτό που απομένει δεν είναι πια η διάκριση, αλλά η ανάγκη να σωθεί κάτι ουσιαστικό από μια διαδρομή που ξέφυγε νωρίς. Η πεντάδα και το εισιτήριο για το Champions League δεν λειτουργούν πια ως όνειρο, αλλά ως το τελευταίο σοβαρό μέτρο για το πώς θα κριθεί αυτή η σεζόν. Όχι με όρους φιλοδοξίας αλλά με όρους ευθύνης απέναντι σε όσα δεν έγιναν.
Μπορεί αυτό, όμως, να κάνει τη σεζόν πετυχημένη; Αυτό είναι το ερώτημα. Και προφανώς μετά το καλοκαίρι θα έρθει και «μόνιμος» προπονητής, αφού ο Κάρικ έχει ξεκαθαρίσει πως δεν θα συνεχίσει. Όλιβερ Γκλάσνερ, Μάρκο Σίλβα, Ζινεντίν Ζιντάν, ακόμη και Έντσο Μαρέσκα έχουν ακουστεί. Όχι απλώς ως ονόματα. Αλλά ως ενδείξεις ότι η επόμενη μέρα δεν θα είναι άλλη μια μετάβαση αλλά ως η απόφαση που δεν χωράει άλλη αναβολή.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό δίλημμα της χρονιάς. Όχι αν απέτυχε, αλλά αν πρόλαβε να σώσει το νόημα της αποτυχίας της. Η πεντάδα και το εισιτήριο για το Champions League δεν αλλάζουν όσα χάθηκαν, μπορούν όμως να αλλάξουν όσα θα ακολουθήσουν. Γιατί μια σεζόν δεν «φτιάχνεται» μόνο με αποτελέσματα, αλλά με τις αποφάσεις που «γεννιούνται» όταν τελειώνουν οι δικαιολογίες. Και στο τέλος, το ερώτημα δεν θα είναι αν αυτή ήταν μια χαμένη χρονιά για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά αν υπήρχε το θάρρος να μετατραπεί στην αρχή της επόμενης…
Εύα Μπέλλου