Θα περάσουν χρόνια για να γίνει ξανά Γιουνάιτεντ!
Δεν είναι συμπέρασμα της περσινής ή της φετινής χρονιάς. Δεν πηγάζει μόνο από την εικόνα της πρώτης ομάδας. Είναι η δουλειά που δεν γίνεται σε ολόκληρη τη δομή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που φέρνει προ των πυλών το συμπέρασμα πως δύσκολα θα χτίσει άμεσα μια νέα αυτοκρατορία. Γράφει ο Τόλης Χριστοφοράκης.
Τα τελευταία χρόνια του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον ίσως αποδειχθούν και τα πιο καταστροφικά στο σύλλογο. Η κάψα για να ξεπεράσει τη Λίβερπουλ σε πρωταθλήματα και να αποχωρήσει από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ως ο «πρώτος στο Νησί» δημιούργησαν έναν αποπροσανατολισμό συγκριτικά με το πως δούλευε η ομάδα και ο Σκωτσέζος τεχνικός τα προηγούμενα χρόνια.
Η απουσία του βρετανικού στοιχείου είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Είναι ίσως και το μεγαλύτερο πρόβλημα των τελευταίων ετών. Το ακόμη χειρότερο είναι πως από πίσω, δεν φαίνεται να έρχεται κανείς. Ο μόνος που ξεχωρίζει από τα πιτσιρίκια είναι ο Περέιρα ενώ ο Λίνγκαρντ που πήρε το βάπτισμα του πυρός στο ξεκίνημα της χρονιάς, τραυματίστηκε σοβαρά και εξαφανίστηκε. Ακόμη και τα πολλά εκατομμύρια που δαπανήθηκαν το καλοκαίρι επί Λουίς Φαν Χάαλ, δεν έκαναν δουλειά. Όπως έκαναν κάποτε στην Τσέλσι του Ζοσέ Μουρίνιο.
Το καλύτερο σε αυτές τις περιπτώσεις θα είναι στη Γιουνάιτεντ να συνειδητοποιήσουν το κακό. Ότι δεν θα καταφέρει η ομάδα άμεσα σε ένα βάθος πενταετίας να στήσει γερές βάσεις για να γίνει και πάλι η ομάδα φόβητρο για κάθε σύλλογο στην Αγγλία. Κάτι που άλλωστε φαίνεται σε κάθε 90λεπτο σε παιχνίδι της Πρέμιερ Λιγκ και όχι μόνο. Ένα γερό ξεσκαρτάρισμα στο τέλος της σεζόν θα ήταν ιδανικό.
Η δουλειά επίσης με μικρούς ελπιδοφόρους ποδοσφαιριστές υπό τις εντολές του Λουίς Φαν Χάαλ θα ήταν μια λύση. Με την προϋπόθεση φυσικά, κανείς να μην απαιτεί από τη Γιουνάιτεντ να γίνει άμεσα το ίδιο φόβητρο που κυρίευσε το αγγλικό ποδόσφαιρο τα τελευταία 20 χρόνια!