Ότι και ο Εζίλ στην Άρσεναλ
Δεν τον λες και παίκτη ηγέτη αλλά μπορεί να κρίνει ένα ματς. Μόνος του δεν θα έλαμπε σε μια 11αδα με μέτριους συμπαίκτες όμως μια ενέργειά του μπορεί να αλλάξειε τη ροή ενός αγώνα. Ο Χουάν Μάτα θα κοστίσει ακριβά στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αλλά με το παράδειμα του Μεζούτ Εζίλ πρόσφατο, αξίζει το κάτι παραπάνω.
Μέχρι σήμερα, η ακριβότερη μεταγραφή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν ο Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ. Λιγότερη αποτυχημένη από αυτή του Χουάν Σεμπάστιαν Βερόν, ο οποίος επίσης κόστισε αρκετά στους «κόκκινους διάβολους». Ο Ζοσέ Μουρίνιο εκμεταλλεύεται στο ακέραιο την ανάγκη της Γιουνάιτεντ για ανάκαμψη και πουλάει σχεδόν σε διπλάσια τιμή έναν ποδοσφαιριστή, τον οποίο ούτε καν υπολογίζει για βασικό. Στην αγορά όμως αυτά συμβαίνουν. Κάποιος βγαίνει ωφελημένος και κάποιος όχι, ένα deal ποτέ δεν αφήνει ικανοποιημένες και τις δύο πλευρές.
Το ποσό που θα εκταμιεύσει η Γιουνάιτεντ δεν υπάρχει λόγος να κριθεί υπερβολικό. Ο Χουάν Μάτα ήταν ο καλύτερος παίκτης της Τσέλσι από τη στιγμή που άφησε την Πριμέρα Ντιβιζιόν και η προσφορά του στους «μπλε» ήταν ισάξια με αυτήν του Νταβίντ Σίλβα στην Μάντσεστερ Σίτι. Δεν χρησιμοποιώ φυσικά τυχαία το παράδειγμα, αφού οι δύο ποδοσφαιριστές έχουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι τους.
Ο Μάτα για κάποιο λόγο δεν έκανε στον Μουρίνιο και θα ψάξει στη Γιουνάιτεντ πέρα από την προσωπική του αγωνιστική ανάκαμψη, την απάντηση στον Πορτογάλο. Αυτή την άτυπη εκδίκηση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί ο Ντέιβιντ Μόγιες μέσω των καρπών της οποίας βλέπει την αγωνιστικά ανάταση της δικής του ομάδας. Με την επιστροφή μάλιστα των Ρούνεϊ και Φαν Πέρσι, ονειρεύεται μια ομάδα, η οποία επιτέλους θα ξεκολλήσει από το επιθετικό της πρόβλημα.
Όπως και ο Εζίλ στην Άρσεναλ έτσι και ο Μάτα, μπορεί να εμπνεύσει τους υπόλοιπους. Να αισθανούν και πάλι οι παίκτες της Γιουνάιτεντ ότι έχουν τη δυναμική να καθηλώσουν οποιονδήποτε αντίπαλο. Το πρόβλημα άλλωστε είναι καθαρά ψυχολογικό. Κανείς τους δεν ξέχασε την μπάλα μέσα σε διάστημα εννέα μηνών. Αυτή η μεταγραφή του Μάτα, θα μας βοηθήσει να κρίνουμε και καλύτερα τον Μόγιες. Τώρα πλέον οι δικαιολογίες ελαχιστοποιούνται. Το ρόστερ αποκτά δύναμη σε ποιότητα και δημιουργικότητα. Η διαχείρισή του όμως παραμένει ένα μεγάλο θέμα.