Η νύχτα που ζωντάνεψε το «7αρι»
12.10.2013 | 13.14
Το Νο7 στη φανέλα της Εθνικής Αγγλίας παραπέμπει πάντα στον Ντέιβιντ Μπέκαμ αφού κανείς απ' όσους εμφανίστηκαν κατά καιρούς δεν κατάφερε να σβήσει από τη συνείδηση του κόσμου τον Άγγλο σούπερ σταρ. Κι όμως, από χθες το βράδυ, ο Αντρος Τάουνσεντ έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι αυτός θα είναι το νέο μεγάλο «εφτάρι» του αγγλικού ποδοσφαίρου. Γράφει ο Τόλης Χριστοφοράκης.
Γεννημένος πριν από 22 χρόνια στην ίδια πόλη και στο ίδιο νοσοκομείου όπου είδε για πρώτη φορά τον κόσμο και ο Ντέιβιντ Μπέκαμ, μεγάλωσε πιστεύοντας ότι η μοίρα δεν τον έφερνε τυχαία στα χνάρια του «Μπεκς». Με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά αλλά με μια εξαιρετική ικανότητα να παίζει πάνω στον «ασβέστη» ντριμπλάροντας τους πάντες, μπήκε στις ακαδημίες της Τότεναμ πριν καν συμπληρώσει 10 χρόνια ζωής.
Αν και μετρά κάτι περισσότερο από 500 μήνες ζωής, έχει ήδη προλάβει να αγωνιστεί σε 10 συλλόγους αφού η Τότεναμ τον δάνειζε σχεδόν ανά έξι μήνες από το 2009 και έπειτα. Αυτός δεν έκανε τίποτα λιγότερο από το να βελτιώνεται. Τι και αν έπαιζε στη Λιγκ 1, τι και αν έκανε ντεμπούτο μπροστά σε 4,000 φιλάθλους φορώντας τη φανέλα της Γιόβιλ, τι και αν πέντε μήνες αργότερα με τη Λέιτον Όριεντ πέρασε σαν σταματημένους πέντε παίκτες της προηγούμενης ομάδας του για να σκοράρει. Αυτός δεν υπολόγιζε αντιπάλους και γήπεδα.
Ντονς, Ίπσουιτς, Γουότφορντ, Μίλγουολ, Λιντς, Μπέρμιγχαμ ακολούθησαν τις Γιόβιλ και Λέιτον Όριεντ για να έρθει πέρυσι η ώρα του δανεισμού του στην ΚΠΡ. Ο Αντρέ Βίλας-Μπόας τον εμπιστεύηκε στον Χάρι Ρέντναπ και αυτός με τη σειρά του, τού εμπιστεύθηκε θέση βασικού.
Σκοράροντας με τη Μίλγουολ τον Μάρτιο του 2011
Στα μισά της σεζόν, ο Ρόι Χότζον ξεκίνησε να τον παρακολουθεί. Ο μικρός, βελτιωνόταν διαρκώς όμως η απόφασή του να στοιχηματίσει σε ποδοσφαιρικά παιχνίδια, τον έφερε εκτός ομάδας στην εθνική Ελπίδων της χώρας έπειτα από απόφαση της ομοσπονδίας, συν χρηματικό πρόστιμο 18,000 λιρών.
Ο Χότζον τον προστάτεψε, ο Βίλας-Μπόας τον κράτησε στην προετοιμασία και ο Τάουνσεντ δεν επηρεάστηκε. Η μοίρα έφερε στο προσκήνιο τον τραυματισμό του Ααρον Λένον και ο Πορτογάλος τεχνικός της Τότεναμ δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Στο δεξί φτερό, βασικός ο Τάουνσεντ.
Από την αρχή της περιόδου, άρχισε να κάνει ότι και με τις Γιόβιλ και Λέιτον Όριεντ. Μπροστά του έβλεπε μόνο αντιπάλους και όχι φανέλες. Το δήλωσε άλλωστε και μετά το εκπληκτικό του παιχνίδι με την Τσέλσι. «Εγώ παίζω το ίδιο, είτε έχω απέναντί μου τον Κόουλ είτε τον Γκιμπς»...σίγουρα θα ήθελε να προσθέσει «Αν δεν με προλαβαίνουν ας πάρουν λάσο».
Παραμονές του αγώνα με το Μαυροβούνιο, ο Χότζον θα αποδείξει γιατί τον πίστεψε και τον παρακολουθούσε για 8 μήνες. Βασικός στο δεξί άκρο με εντολή να ξεκινά τις εξορμήσεις του κάτω από τη μεσαία γραμμή. Τέτοιο «7αρι» είχαν να δουν πολλά χρόνια οι Άγγλοι. Κάποια στιγμή εμφανίστηκε ο Μπέντλεϊ, του οποίου τα πόδια θύμιζαν τον Μπέκαμ, όμως έμεινε στάσιμος λόγω των πολλών τραυματισμών. Κάποια στιγμή εμφανίστηκε ο Γουόλκοτ αλλά εξελίχθηκε σε έναν εντελώς διαφορετικό παίκτη.
Η ταχυδύναμη του Τάουνσεντ και το δυνατό δεξί του πόδι, τον καθιστούν από σήμερα ως έναν από τους πλέον ελπιδοφόρους winger του αγγλικού ποδοσφαίρου. Από τον Στάνλεϊ Μάθιους, τον Τομ Φίνεϊ, τον Στιβ Κόπελ, τον Τζον Μπαρνς και τον Ντέιβιντ Μπέκαμ, φτάσαμε στην εποχή του Ταόυνσεντ.
Ίσως τελικά σε μερικά χρόνια χρειαστεί να κάνουμε ένα αφιέρωμα στο μαιευτρήριο όπου γεννήθηκαν τόσο ο Μπέκαμ όσο και ο Τάουνσεντ για να διαπιστώσουμε αν δείχνει σημάδια της ποδοσφαιρικής μοίρας. Το σίγουρο για την ώρα είναι ότι το «7αρι» ζωντάνεψε ξανά στο «Γουέμπλεϊ» και ίσως η μοίρα το ήξερε τελικά πολύ πριν το μάθουμε εμείς...