Λες και του χρωστάει η μοίρα
Ώρες-ώρες ψάχνεις τρόπους να εξηγήσεις το φαινόμενο Βενγκέρ και πραγματικά δυσκολεύεσαι. Για μια ακόμη σεζόν, η Άρσεναλ όχι μόνο δεν ενισχύθηκε - πλην του Εζίλ - αλλά με το «καλημέρα» έχασε δύο βασικότατα στελέχη της, τα οποία κακά τα ψέματα δεν μπορεί να αντικαταστήσει εύκολα. Κι όμως οι «κανονιέρηδες» δεν νιώθουν...
Καθόρλα και Ζιρού στα πιτς και ο Βενγκέρ, ο οποίος δεν φρόντισε να αποκτήσει έναν μπακ-απ του Γάλλου επιθετικού, θα σκεφτόταν κανείς ότι θα τα έβαζε με τις επιλογές του. Ίσως και να το έχει κάνει αλλά τουλάχιστον, τα τελευταία αποτελέσματα τον βοηθούν να σκεφτεί πιο ήρεμα και λογικά. Η παρουσία του Ράμσεϊ σίγουρα είναι η μεγαλύτερη έκπληξη για τον Αλσατό τεχνικό, ο οποίος παίρνει λύσεις από έναν παίκτη, ο οποίος έδειχνε να μένει ρολίστας στην καριέρα του, παρά τις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν στην ποδοσφαιρική του γέννηση.
Το διπλό στη Γαλλία δεν είναι τυχαίο. Είναι βγαλμένο από μια ομάδα με χαρακτήρα και τσαγανό. Ο Βενγκέρ λες και του χρωστάει η μοίρα, βρίσκει λύσεις αν και ο ίδιος δεν δημιούργησε τις απαιτούμενες προϋποθέσεις το καλοκαίρι. Αφού διαχειρίστηκε σωστά τη βαριά ήττα από την Αστον Βίλα στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, παίρνει από τους παίκτες του το απόλυτο, μόλις λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη της σεζόν.
Σε αυτό το στάδιο κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει αφού όλα του πάνε δεξιά στον αγωνιστικό χώρο παρά τους σοβαρούς τραυματισμούς και τις απώλειες. Όταν όμως τα «χρωστούμενα» της μοίρας κάποια στιγμή σταματήσουν να δίνουν...λύσεις, τότε ο Βενγκέρ ίσως τα βάλει τελικά με τον εαυτό του, που δεν κατάφερε να ενισχύσει την ομάδα σε τέτοιο βαθμό ώστε να την οδηγήσει με περισσότερες πιθανότητες ξανά στο δρόμο των τίτλων. Γιατί καλή η χαρά και ο ενθουσιασμός από τα γκολ του Ράμσεϊ και τις ασίστ του Εζίλ αλλά το μόνο που χαρίζουν για την ώρα στην Άρσεναλ είναι ηρεμία...