Η επιστροφή στο «Χάιμπουρι» — 20 χρόνια μετά, η Άρσεναλ ξανασυναντά το όνομα που σημάδεψε την ιστορία της!
Υπάρχουν γήπεδα που είναι απλώς τέσσερις εξέδρες γύρω από έναν αγωνιστικό χώρο. Και υπάρχουν γήπεδα που γίνονται κομμάτι της ταυτότητας ενός συλλόγου. Για την Άρσεναλ, το «Χάιμπουρι» ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Εκεί όπου γράφτηκαν 93 χρόνια ιστορίας, εκεί όπου γεννήθηκαν τίτλοι, θρύλοι και στιγμές που σημάδεψαν τους «κανονιέρηδες», η Άρσεναλ θα βρεθεί ξανά, έστω και με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Γιατί το επόμενο ταξίδι της, απέναντι στη Φλίτγουντ για το Λιγκ Καπ, την οδηγεί σε ένα γήπεδο που έχει το ίδιο όνομα!

Η επιστροφή, βέβαια, δεν θα γίνει στο ιστορικό γήπεδο του βόρειου Λονδίνου, αλλά εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, στο «σπίτι» της Φλίτγουντ. Η σύμπτωση, ωστόσο, παραμένει ξεχωριστή: η Άρσεναλ θα πατήσει ξανά σε έναν αγωνιστικό χώρο με το ίδιο όνομα που για σχεδόν έναν αιώνα ήταν συνώνυμο της δικής της ποδοσφαιρικής ιστορίας. Ένα διαφορετικό γήπεδο, μια διαφορετική πόλη, μια εντελώς διαφορετική εποχή, αλλά το ίδιο όνομα να συνδέει τις δύο ιστορίες.
Η Άρσεναλ πήρε την πρόκριση για τον επόμενο γύρο του Λιγκ Καπ με το 4-2 επί της Ίπσουιτς και πλέον θα ταξιδέψει στο Φλίτγουντ, όπου θα την περιμένει η ομάδα της 4ης κατηγορίας. Η Φλίτγουντ προηγουμένως έκανε τη μεγάλη έκπληξη, αποκλείοντας τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ με 1-0, και τώρα έχει μπροστά της μια από τις πιο ιδιαίτερες αναμετρήσεις στην ιστορία της.
Το «σπίτι» που έγινε ιστορία
Για να καταλάβει κανείς τη σημειολογία της συγκεκριμένης αναμέτρησης, πρέπει να γυρίσει περισσότερο από έναν αιώνα πίσω.
Το 1913, η Άρσεναλ, που τότε αγωνιζόταν ως Γούλγουιτς Άρσεναλ, εγκατέλειψε το «Μάνορ Γκράουντ» και μετακόμισε στο βόρειο Λονδίνο. Νέο της «σπίτι» έγινε το «Χάιμπουρι», σε μια περιοχή που έμελλε να ταυτιστεί για πάντα με τον σύλλογο.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 1913, η Άρσεναλ έδωσε το πρώτο της παιχνίδι στη νέα της έδρα απέναντι στη Λέστερ Φος. Η νίκη με 2-1 σηματοδότησε την αρχή μιας σχέσης που θα κρατούσε 93 ολόκληρα χρόνια.
Μέχρι το 2006, το γήπεδο δεν ήταν απλώς η έδρα της Άρσεναλ. Ήταν το «κάστρο» της.
Συνολικά, οι «κανονιέρηδες» έδωσαν εκεί 2.010 επίσημους αγώνες, μετρώντας 1.196 νίκες και πετυχαίνοντας 4.038 γκολ.
Μέσα σε εκείνες τις εξέδρες γράφτηκε ένα τεράστιο κομμάτι της ιστορίας του συλλόγου.
Από τον Τσάπμαν στους «Αήττητους»
Το πρώτο πρωτάθλημα της Άρσεναλ στη συγκεκριμένη έδρα ήρθε το 1931, υπό τις οδηγίες του Χέρμπερτ Τσάπμαν. Η ομάδα εκείνης της εποχής αποτέλεσε την απαρχή μιας από τις πρώτες μεγάλες δυναστείες του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Δεκαετίες αργότερα, το ίδιο γήπεδο θα φιλοξενούσε μια νέα χρυσή εποχή.
Εκεί μεγαλούργησαν παίκτες όπως ο Τόνι Άνταμς, ο Ντένις Μπέργκαμπ, ο Τιερί Ανρί, ο Πατρίκ Βιεϊρά και ο Ίαν Ράιτ. Εκεί ο Αρσέν Βενγκέρ δημιούργησε ομάδες που άλλαξαν την εικόνα της Άρσεναλ και άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
Και φυσικά, εκεί γράφτηκε η ιστορία των «Αήττητων».
Τη σεζόν 2003/04, η Άρσεναλ ολοκλήρωσε ολόκληρη την πορεία της στο πρωτάθλημα χωρίς ούτε μία ήττα. Οι Ανρί, Μπέργκαμπ, Βιεϊρά, Άνταμς και η υπόλοιπη ομάδα του Βενγκέρ έγιναν αθάνατοι στην ιστορία του αγγλικού πρωταθλήματος.
Εκείνη η ομάδα δεν κατέκτησε απλώς ένα πρωτάθλημα. Έγραψε μια επίδοση που έμελλε να γίνει σημείο αναφοράς για ολόκληρη την εποχή της Premier League.
Το τελευταίο αντίο
Και όπως όλες οι μεγάλες ιστορίες, έτσι κι αυτή είχε το δικό της τέλος.
Στις 7 Μαΐου 2006, η Άρσεναλ υποδέχθηκε τη Γουίγκαν στο τελευταίο παιχνίδι της ιστορικής της έδρας.
Ο Τιερί Ανρί φρόντισε ώστε το φινάλε να είναι αντάξιο της περίστασης.
Με χατ-τρικ, ο Γάλλος επιθετικός οδήγησε την Άρσεναλ στη νίκη με 4-2, σε ένα παιχνίδι που έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά και για όσα συμβόλιζε.
Με εκείνο το παιχνίδι έκλεισε ένας κύκλος 93 ετών.
Η Άρσεναλ μετακόμισε στο νέο της σπίτι, το «Έμιρεϊτς», ενώ η παλιά έδρα μεταμορφώθηκε σε οικιστικό συγκρότημα. Ωστόσο, μεγάλο μέρος των ιστορικών εξεδρών διατηρήθηκε και η μνήμη του χώρου παρέμεινε αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του συλλόγου.
Η περίεργη σύμπτωση
Και τώρα, είκοσι χρόνια μετά.
Η Άρσεναλ θα βρεθεί ξανά σε ένα γήπεδο που ονομάζεται «Χάιμπουρι».
Μόνο που αυτήν τη φορά δεν θα βρίσκεται στο βόρειο Λονδίνο.
Θα βρίσκεται στο Φλίτγουντ, στο Λανκασάιρ.
Το «Χάιμπουρι» αποτελεί την έδρα της Φλίτγουντ και έχει μια εντελώς διαφορετική ιστορία από εκείνη του παλιού σπιτιού των «κανονιέρηδων». Και το σημαντικότερο: το όνομά του δεν έχει σχέση με την Άρσεναλ.
Προέρχεται από τη Χάιμπουρι Άβενιου, τον δρόμο που βρίσκεται δίπλα στο γήπεδο.
Άρα, καμία άμεση σύνδεση.
Κι όμως, η σύμπτωση είναι αρκετή για να δημιουργήσει μια ξεχωριστή ιστορία.
Η Άρσεναλ, 20 χρόνια μετά το τελευταίο της παιχνίδι στο ιστορικό «Χάιμπουρι», θα πατήσει ξανά σε έναν αγωνιστικό χώρο που φέρει ακριβώς το ίδιο όνομα.
Αυτή τη φορά, όμως, δεν θα υπάρχουν οι θρυλικές εξέδρες του Λονδίνου.
Δεν θα υπάρχει ο Τιερί Ανρί.
Δεν θα υπάρχει ο Ντένις Μπέργκαμπ.
Δεν θα υπάρχει ο Πατρίκ Βιεϊρά.
Δεν θα υπάρχει ο Τόνι Άνταμς.
Θα υπάρχει ένα μικρό γήπεδο στο Φλίτγουντ, έτοιμο να υποδεχθεί μια από τις μεγαλύτερες ομάδες που έχουν εμφανιστεί ποτέ εκεί.
Και στις εξέδρες του θα βρίσκονται οι φίλαθλοι της Φλίτγουντ, οι οποίοι μετά τον θρίαμβο επί της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ με 1-0 θα έχουν πλέον μπροστά τους ένα ακόμη μεγαλύτερο ραντεβού.
Απέναντί τους θα βρίσκεται η Άρσεναλ.
Οι πρωταθλητές της Premier League απέναντι σε μια ομάδα της τέταρτης κατηγορίας.
Δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο διαφορετικές πραγματικότητες και δύο ομάδες που πιθανότατα δεν θα συναντιούνταν ποτέ σε μια συνηθισμένη ποδοσφαιρική διαδρομή.
Το Λιγκ Καπ, όμως, έχει τον δικό του τρόπο να δημιουργεί ιστορίες.
Και αυτή τη φορά δημιούργησε μία που ξεκινά από μια απλή σύμπτωση ενός ονόματος και καταλήγει σε ένα ιδιαίτερο ταξίδι στον χρόνο.
Η Άρσεναλ δεν επιστρέφει στο παλιό της σπίτι.
Δεν επιστρέφει εκεί όπου κατέκτησε τίτλους, εκεί όπου μεγαλούργησαν οι θρύλοι της και εκεί όπου η ομάδα του Βενγκέρ έγραψε μία από τις πιο ξεχωριστές σελίδες στην ιστορία της Premier League.
Αλλά, για ένα βράδυ, θα βρεθεί ξανά στο «Χάιμπουρι».
Μόνο που αυτή τη φορά, το σπίτι δεν θα είναι δικό της…
Αναστάσης Κόνιαρης
























