Ο τελικός του Μουντιάλ ήταν το... κύκνειο άσμα του Μέσι με την Αργεντινή: Οριστικό «αντίο» μετά από 20 χρόνια και μία θέση στην αιωνιότητα!

Τέλος εποχής για την Αργεντινή, με τον Μέσι να αποφασίζει πως ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026 αποτέλεσε την τελευταία του παράσταση με το εθνόσημο. Ο 39χρονος αποχωρεί έχοντας πετύχει 125 γκολ και μοιράσει 68 ασίστ, βάζοντας τέλος σε μία διαδρομή που ξεκίνησε πριν από δύο δεκαετίες.

Το πρόσφατο Μουντιάλ ήταν το έκτο της καριέρας του, επίδοση-ρεκόρ μαζί με τον Κριστιάνο Ρονάλντο, και το ολοκλήρωσε με οκτώ γκολ και τέσσερις ασίστ.

Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, μάλιστα, ξεπέρασε τα 16 γκολ του Μίροσλαβ Κλόζε και έγινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, πριν ο Κιλιάν Εμπαπέ φτάσει τα 22 και πάρει το ρεκόρ λίγες ημέρες αργότερα.

Το μεγάλο «απωθημένο» του Μέσι είχε, βέβαια, σβήσει από το 2022. Με επτά γκολ στο Κατάρ οδήγησε την «Αλμπισελέστε» στην πρώτη κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου μετά το 1986, ενώ αποχωρεί έχοντας στη συλλογή του και δύο Copa América, αλλά και τη Finalissima.

Και πλέον, μετά από 20 χρόνια, ο ποδοσφαιριστής που φόρεσε το περιβραχιόνιο της Αργεντινής από το 2011 περνά οριστικά στην άλλη πλευρά, όπως έγραψε και ο ίδιος: από το γήπεδο, στην εξέδρα.

Το αποχαιρετιστήριο μήνυμα του Μέσι:

«Έπειτα από όλο αυτό το διάστημα, από τον τελικό, και αφού το σκέφτηκα πολύ, θέλω να σας πω ότι αποχωρώ από την εθνική ομάδα.

Ήταν μία απόφαση που πόνεσε και εξακολουθεί να πονά βαθιά μέσα μου, όμως καταλαβαίνω πως αυτή είναι η σωστή στιγμή.

Σας ορκίζομαι ότι πάντοτε έδινα τα πάντα, όχι μόνο αυτά τα τελευταία χρόνια που τα κατακτήσαμε όλα, αλλά και πριν από αυτά. Πάλευα και έδινα ό,τι είχα για αυτήν τη φανέλα, για να σας χαρίσω χαρά και να σας κάνω να αισθάνεστε υπερήφανοι που είστε Αργεντινοί μέσα από το ποδόσφαιρο.

Δεν απομένει πολύς χρόνος, και διαφορετικά κεφάλαια φτάνουν στο τέλος τους. Αυτό είναι ένα από εκείνα που με πονά πολύ. Αγαπώ, αγάπησα και θα αγαπώ για πάντα το να είμαι μέλος της εθνικής ομάδας. Έδωσα ό,τι είχα και δεν έχω κάτι περισσότερο να δώσω.

Υπάρχουν, επίσης, σπουδαίοι νεαροί ποδοσφαιριστές που έρχονται και αξίζουν να βρίσκονται εδώ.

Σας ευχαριστώ για όλη την αγάπη αυτά τα 20 χρόνια. Θα μου λείψει να σας ακούω μέσα από το γήπεδο. Τώρα θα είμαι ένας από εσάς, θα στηρίζω πάντα απ' έξω, στις καλές στιγμές και ακόμη περισσότερο στις δύσκολες.

Ευχαριστώ την οικογένειά μου που ήταν πάντα εκεί και με συνόδευσε σε αυτό το όμορφο, αλλά δύσκολο, ταξίδι. Ευχαριστώ κάθε προπονητή, συμπαίκτη και παράγοντα με τον οποίο είχα την ευκαιρία να το μοιραστώ. Παίρνω μαζί μου αξέχαστες αναμνήσεις και στιγμές.

Φεύγω ήρεμος και υπερήφανος, γνωρίζοντας πως μαζί με τους συμπαίκτες μου, σάς χαρίσαμε στιγμές που κάποτε ονειρευόμασταν. Ήταν τρελό που τα ζήσαμε όλα αυτά μαζί. Σας αγαπώ!

Ευχαριστώ τον Θεό που με έκανε Αργεντινό.

Vamos Argentina!

Έγραψα αυτά τα λόγια στις 21 Ιουλίου, δύο ημέρες μετά τον τελικό. Σήμερα, μετά από όσα συνέβησαν με τον πατέρα μου, είμαι ακόμη πιο σίγουρος για αυτή την απόφαση απ' ό,τι ήμουν τότε».

Μιχάλης Κεφάλας