Το αντίο του Βασιλιά: Η θρυλική τελευταία εμφάνιση του Κένι Νταλγκλίς στο «Άνφιλντ» με έναν ακόμη τίτλο!
Ήταν η 1η Μαΐου 1990, στο «Άνφιλντ». Μια βραδιά που θα μείνει χαραγμένη για πάντα στην ιστορία της Λίβερπουλ. Ο Κένι Νταλγκλίς, ο «Βασιλιάς Κένι», έπαιζε το 515ο και τελευταίο του παιχνίδι με τη φανέλα των «κόκκινων». Στα 39 του χρόνια, ο Σκωτσέζος μπήκε ως αλλαγή στο 71ο λεπτό αντί του Γιαν Μόλμπι και εμφανιζόταν στο γήπεδο μετά από πάνω από δύο χρόνια απουσίας ως ποδοσφαιριστής. Αφήνοντας την Λίβερπουλ πρωταθλήτρια για τρίτη φορά σε πέντε χρόνια και θα ήταν και το τελευταίο της πρωτάθλημα έως το 2020.
Γράφει ο Maverick
Το τελικό 1-0 υπέρ της Λίβερπουλ με γκολ του Γκάρι Γκιλεσπι στο 81ο λεπτό είχε τυπική σημασία καθώς η υπόθεση τίτλος είχε κριθεί. Εκείνο το βράδυ, μετά το τελικό σφύριγμα, οι παίκτες της Λίβερπουλ παρέλαβαν το τρόπαιο της Πρωταθλήτριας Αγγλίας για τη σεζόν 1989-90. Ο Νταλγκλίς, ως παίκτης-προπονητής, είχε οδηγήσει την ομάδα του στην κατάκτηση του τίτλου και πάλι και εκείνη η τρίτη κατάκτηση πρωταθλήματος ως παίκτης-μάνατζερ (1985-86, 1987-88, 1989-90 άσχετο εάν δεν έπαιρνε μετάλλιο ως παίκτης για την τελευταία επειδή δεν είχε συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό αγώνων– επίτευγμα που κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει ποτέ στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Μόνο ο Κένι Νταλγκλίς κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο και μάλιστα τρεις φορές φορώντας ταυτόχρονα τα παπούτσια του ποδοσφαιριστή και κρατώντας το μπλοκάκι του προπονητή.
Ο Σκωτσέζος θρύλος είχε φτάσει στη Λίβερπουλ το 1977 για να αντικαταστήσει τον Κέβιν Κίγκαν. Είχε γράψει ήδη μια χρυσή εποχή ως παίκτης: έξι πρωταθλήματα, τρία Κύπελλα Ευρώπης, τέσσερα Λιγκ Καπ. Το 1985, μετά την παραίτηση του Τζο Φάγκαν, ανέλαβε παίκτης-προπονητής σε ηλικία 34 ετών.
Ήταν δύο μέρες μετά την τραγωδία του Χέιζελ και στη πρώτη του σεζόν (1985-86) πέτυχε το νταμπλ πρωταθλήματος-Κυπέλλου, ενώ συνέχισε να μπαίνει ως παίκτης όταν χρειαζόταν – ακόμα και στο τελευταίο ματς του 1985-86, όπου σκόραρε και χάρισε τον τίτλο στο 0-1 εκτός έδρας με την Τσέλσι.
Το 1987-88 και το 1989-90 ακολούθησαν νέοι θρίαμβοι, με τη Λίβερπουλ να κυριαρχεί στην Αγγλία.
Η αποχαιρετιστήρια εμφάνιση της 1ης Μαΐου 1990 δεν ήταν απλώς ένας συμβολικός αποχαιρετισμός. Ήταν η σφραγίδα ενός ανθρώπου που ενσάρκωσε την ψυχή του Άνφιλντ: ηρεμία, κλάση, ηγεσία. Ο Νταλγκλίς δεν χρειάστηκε να σκοράρει εκείνο το βράδυ. Αρκούσε η παρουσία του για να θυμίσει σε όλους γιατί τον αποκαλούσαν «King Kenny».
Όταν σήκωσε το τρόπαιο μαζί με τους συμπαίκτες του, έκλεινε ένα κεφάλαιο 13 ετών γεμάτο δόξα, αλλά και μια ολόκληρη εποχή του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Σήμερα, 36 χρόνια μετά, η Λίβερπουλ εξακολουθεί να τιμά τον Νταλγκλίς ως θρύλο. Η παρουσία του στην εξέδρα υπενθυμίζει σε όλους το παρελθόν που έχει ο σύλλογος και ήταν αυτός που έδωσε το τρόπαιο το 2020 στον Χέντερσον εκείνο το βράδυ που έβαζε τέλος σε τρεις δεκαετίες αναμονής!
Εκείνο το 1-0 επί της Ντέρμπι ήταν απλώς μια νίκη αλλά και η τελευταία πινελιά σε ένα αριστούργημα που έφερε την υπογραφή ενός και μόνο ανθρώπου: Του «βασιλιά» Κένι Νταλγκλίς!