Από ένα ημίχρονο η κάθε ομάδα, η Άρσεναλ έχει τη ρεβάνς στο «Έμιρεϊτς», αλλά και παράπονα για ένα πέναλτι!
Είχαμε περισσότερες φάσεις από όσες περιμέναμε, πιο πολλές στιγμές από όσες θα υπολογίζαμε, νεύρα, ένταση, δύο πέναλτι, ένα που προκάλεσε συζήτηση και μία ισοπαλία που αφήνει τα πάντα ανοιχτά, στον δρόμο για τον τελικό του Champions League. Ατλέτικο Μαδρίτης και Άρσεναλ έμειναν στο 1-1, με κάθε ομάδα να έχει από ένα ημίχρονο. Γκιόκερες και Άλβαρες οι σκόρερ, όλα θα κριθούν στο «Έμιρεϊτς», φωνές των «κανονιέρηδων» για την απόφαση να παρθεί πίσω λένα πέναλτι που κέρδισε ο Έζε, προς το φινάλε.
Είχαμε ένα δεδομένο, πριν από τη σέντρα της αναμέτρησης της Ατλέτικο Μαδρίτης με την Άρσεναλ, στον πρώτο ημιτελικό του Champions League. Ποιο ήταν αυτό;
Πως δεν θα παρακολουθήσουμε ένα παιχνίδι παρόμοιο με το Παρί Σεν Ζερμέν – Μπάγερν Μονάχου. Θα ήταν ένα ολότελα διαφορετικό ματς, βασισμένο στις προσωπικότητες, στην τακτική, στις προσωπικές ενέργειες, στο ελάχιστο δυνατό ρίσκο. Αυτό ακριβώς συνέβη στη Μαδρίτη, με κάθε ομάδα να είναι καλύτερη σε κάθε ημίχρονο.
Και αυτό, διότι οι «κανονιέρηδες» πήγαν στο «Μετροπολιτάνο», ήλεγξαν τον ρυθμό, προηγήθηκαν στο πρώτο μέρος και διαχειρίστηκαν εξαιρετικά όσα θα έρχονταν στην «επανάληψη» από το 75’ και μετά. Νωρίτερα, το σκορ θα μπορούσε να έχει ανατραπεί, αν οι «ροχιμπλάνκος» ήταν πιο αποτελεσματικοί.
Πώς, όμως, φτάσαμε στο τελικό 1-1; Η Ατλέτικο μπήκε καλά στο πρώτο δεκάλεπτο, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την «ορμή» της έδρας της, είχε μία ευκαιρία με ένα σουτ του Άλβαρες στο 18’, αλλά ως εκεί.
Έκτοτε, η Άρσεναλ ήταν εκπληκτική. Άψογη τακτικά, κράτησε την μπάλα, είχε σε φοβερή μέρα και πάλι τον αλάνθαστο Ντέκλαν Ράις και πατούσε καλύτερα στο γήπεδο.
Απείλησε με τον Μαντουέκε, με τη συμπλήρωση μισής ώρας, είχε τελική και με τον Χινκάπιε, αλλά το προβάδισμα ήρθε στο 44’, με πέναλτι που κέρδισε και εκτέλεσε εύστοχα ο Βίκτορ Γκιόκερες.
Πλέον, το πράγμα είχε απλοποιηθεί: η Άρσεναλ δεν είχε χάσει σε ούτε ένα από τα 19 τελευταία ματς του Champions League που είχε προηγηθεί, με απολογισμό 18 νίκες και μία ισοπαλία! Το σερί συνεχίστηκε εμφατικά…
Με την έναρξη της «επανάληψης», οι Λονδρέζοι είχαν ακριβώς την ίδια εικόνα, αλλά η Ατλέτικο απείλησε πρώτη με ένα φοβερό φάουλ του Άλβαρες στο 49’, που πέρασε ελάχιστα έξω.
Από εκείνο το σημείο και έπειτα, οι «ροχιμπλάνκος» κυριάρχησαν. Είχαν μία τεράστια, «τριπλή» ευκαιρία με Λούκμαν και Γκριεζμάν, αλλά τελικά ισοφάρισαν με τον Άλβαρες, από το σημείο του πέναλτι.
Βρήκε την μπάλα με το χέρι ο Μπεν Γουάιτ στο 55’, ο VAR παρενέβη και ο Αργεντινός επιθετικός σκόραρε με χαρακτηριστική ευκολία για το 1-1.
Δεν σταματούσε η Ατλέτικο, από την στιγμή της ισοφάρισης και έπειτα. Είχε δοκάρι με τον Γκριεζμάν στο 62’, μεγάλη φάση με τον Γάλλο, ένα απευθείας κόρνερ του Άλβαρες που λίγο έλειψε και έναν ρυθμό που δεν σταματούσε.
Κάτι έπρεπε να κάνει ο Αρτέτα και τελικά, προέβη σε «τριπλή» αλλαγή στο 67’, αναδιαμορφώνοντας όλη την επίθεσή του. Ούτε αυτό βοήθησε. Ο Ράγια σταμάτησε τετ-α-τετ του Λούκμαν στο 73’ και μετά η Άρσεναλ ανέβασε ξανά την απόδοσή της.
Έχει έντονα παράπονα για ένα πέναλτι που έδειξε ο διαιτητής, αλλά πήρε πίσω μέσω του VAR. Το κέρδισε ο Έζε, έμοιαζε… ξεκάθαρο, αλλά ο Μάκελι άλλαξε απόφαση και δεν το καταλόγισε.
Έμεινε το 1-1 ως το τέλος, είναι ευχαριστημένη η Άρσεναλ, που μπορεί να πάρει την πρόκριση, μία εβδομάδα μετά στο Βόρειο Λονδίνο.
Δημήτρης Μανάκος