Μία… καρδιά από τον Τσιμίκα στον Ρόμπερτσον, συγκίνησε ο Σκωτσέζος: «Δεν το ήξεραν οι συμπαίκτες μου στη Λίβερπουλ!»
Άκρως συγκινητικό το «αντίο» του Ρόμπερτσον στη Λίβερπουλ, με τον Κώστα Τσιμίκα να τον αποχαιρετά, και τον Σκωτσέζο μπακ να μιλά από την… καρδιά του. Υπέροχα λόγια, αποθέωση στον κόσμο, αναφορά σε όλους και όλα!
Ολοκληρώνεται μία «εποχή». Ένας τεράστιος κύκλος κλείνει για τη Λίβερπουλ. Ο Άντι Ρόμπερτσον αποχαιρετά το «Άνφιλντ» μετά από εννέα χρόνια και ένας «θρύλος» θα σταματήσει να φορά τα κόκκινα από τον Μάιο και έπειτα.
Ο Σκωτσέζος μπακ αποχαιρετά τον κόσμο της Λίβερπουλ, το ανακοινώνει και συγκινείται, λέγοντας πως έζησε φανταστικές στιγμές στο «σπίτι» του, πως δέθηκε με τον κόσμο και πως δεν μπορεί να αντιληφθεί πώς γίνεται το κοινό να τον αποθέωνε, ακόμη και όταν ήταν άγνωστος, μετά τη μεταγραφή του στη Χαλ.
Φοβερή ομιλία, ένας υπέροχος λόγος, στον οποίο ξεκαθάρισε πως πλέον νιώθει καλύτερα, διότι ούτε οι συμπαίκτες του στη Λίβερπουλ είχαν γνώση του ότι θα φύγει το καλοκαίρι.
Την ίδια ώρα, ο Κώστας Τσιμίκας ανέβασε μία φωτογραφία του Σκωτσέζου αρχηγού, με μία καρδιά να τη συνοδεύει!
Αναλυτικά, όσα είπε ο Άντι Ρόμπερτσον:
«Νομίζω ότι νιώθω καλύτερα τώρα που βγήκε προς τα έξω. Το πιο δύσκολο κομμάτι τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες ήταν ότι κάποιοι άνθρωποι κοντά μου στο προπονητικό κέντρο δεν το γνώριζαν και, το πιο σημαντικό, οι φίλαθλοι.
Όσο πλησίαζε η στιγμή, τόσο περισσότερες ερωτήσεις υπήρχαν. Πάντα έλεγα ότι οι φίλαθλοι είναι οι πιο σημαντικοί σε αυτόν τον σύλλογο και πιστεύω πως τώρα ήταν η σωστή στιγμή να τους πω τι συμβαίνει και ότι αυτή θα είναι η τελευταία μου χρονιά.
Θεωρώ πως είναι καλύτερο να είναι όλα ανοιχτά, ώστε να μπορώ πλέον να συγκεντρωθώ πλήρως στην ομάδα μέχρι το τέλος της σεζόν. Αυτό ήταν πάντα σημαντικό για μένα και το έκανα πάντα.
Η στιγμή για έναν πιο συναισθηματικό αποχαιρετισμό, για να πω στους φιλάθλους και σε όλους τους ανθρώπους του συλλόγου τι σημαίνουν για μένα, θα έρθει πιο κοντά στο τέλος. Δεν νομίζω ότι είμαι ακόμα έτοιμος γι’ αυτό. Απλώς ήθελα να το πω, για να είμαι ειλικρινής και ανοιχτός με όλους.
«Ας αφήσω τους άλλους να πουν αν είμαι θρύλος της Λίβερπουλ ή όχι – με ξέρετε αρκετά καλά ώστε να καταλάβετε ότι εγώ δεν θα το αποδεχτώ ποτέ. Από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε αυτόν τον σύλλογο, ήθελα να πετύχω. Ήθελα να φέρω τρόπαια πίσω και να βοηθήσω την ομάδα να επιστρέψει εκεί που πιστεύω ότι ανήκει.
Είμαι πολύ περήφανος που υπήρξα μέρος φανταστικών ομάδων που το κατάφεραν αυτό. Ο σύλλογος σημαίνει τα πάντα για μένα. Οι άνθρωποι μέσα σε αυτόν σημαίνουν τον κόσμο για μένα. Οι φίλαθλοι με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή.
Θυμάμαι πάντα το ντεμπούτο μου απέναντι στην Crystal Palace, όταν ήμουν σχεδόν άγνωστος – είχα μόλις έρθει από τη Hull City με 8 εκατομμύρια λίρες. Κι όμως, η εξέδρα τραγουδούσε ήδη το όνομά μου. Ήταν μια στιγμή που δεν μπορούσα να πιστέψω.
Μετά για τρεις μήνες δεν εμφανίστηκα ξανά – κάτι που υπενθυμίζω συχνά στον Jürgen Klopp. Όταν ήρθε η ευκαιρία μου, αυτό με κράτησε. Και όταν την πήρα, ήθελα απλώς να κάνω περήφανους τους ανθρώπους του συλλόγου και τους φιλάθλους για τον αριστερό μπακ που έβλεπαν κάθε εβδομάδα.
Ήταν εκπληκτικοί μαζί μου. Πάντα με στήριζαν, πάντα θετικοί. Δεν θα μπορούσα να ζητήσω καλύτερους φιλάθλους ή καλύτερους ανθρώπους γύρω μου στο προπονητικό κέντρο. Τα εννέα χρόνια θα τα θυμάμαι με ένα μεγάλο χαμόγελο. Συγκινούμαι κάποιες φορές.
Τώρα δεν είναι αυτή η στιγμή, αλλά το να πω αντίο σε όλους θα είναι δύσκολο. Είναι όμως και η σωστή στιγμή. Και είναι κάτι που πρέπει να γιορτάσουμε, για αυτά τα εννέα χρόνια που ζήσαμε μαζί.»