Ο Ρούμπεν Σέλες στο England365: «Ξέρω ότι στερήσαμε ένα πρωτάθλημα στην Άρσεναλ – Παραλίγο να δουλέψω στην Ελλάδα, θέλω να γίνει!»
Ο Ρούμπεν Σέλες γίνεται ο δεύτερος προπονητής που μιλά στο England365 αποκλειστικά, τα τελευταία τρία χρόνια, μετά τον Κρις Κόλμαν! Ένας άνθρωπος που έχει συνδέσει την καριέρα του με την Premier League, που στέρησε ένα… πρωτάθλημα στην Άρσεναλ, που «έβαλε» τέσσερα γκολ στον Γιούργκεν Κλοπ, που κέρδισε μέσα στο «Στάμφορντ Μπριτζ» και δεν έχασε από Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τότεναμ. Φοβερή προσωπικότητα, απάντησε σε 15 ερωτήσεις του Δημήτρη Μανάκου, μίλησε για την σχέση του με την Ελλάδα και ξεκαθάρισε πως θα ήθελε να εργαστεί στην Stoiximan Super League... Ούτως ή άλλως το έχει ήδη συζητήσει στο παρελθόν. Ας απολαύσουμε έναν «νεαρό» coach, που μέσα σε τρία χρόνια πέρασε από τρεις διαφορετικές κατηγορίες στο «Νησί».
Ένας άνθρωπος που έχεις να θυμάσαι για πολλά και διαφορετικά πράγματα. Ένας νεαρός προπονητής, ο οποίος στα 42 του χρόνια, έχει καταφέρει να καταστήσει γνωστό το όνομά του στην Αγγλία. Ακόμη και αν δεν είναι… Άγγλος!
Με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, για αναρίθμητους λόγους, έχει εντυπωθεί στο μυαλό όλων ο Ρούμπεν Σέλες. Ακούτε το όνομα και αναρωτιέστε. Το ξαναδιαβάζετε και… μάλλον κάτι σας έρχεται στο μυαλό. Είναι ο άνθρωπος που τρία χρόνια νωρίτερα, επί της ουσίας, στέρησε ένα πρωτάθλημα στην Άρσεναλ.
Είναι αυτός που δεν επέτρεψε στη Λίβερπουλ να ολοκληρώσει μία αγωνιστική περίοδο με νίκη, απέναντι σε μία υποβιβασμένη ομάδα. Είναι αυτός που έσωσε τη Ρέντινγκ, μετά από αφαιρέσεις βαθμών και απαγόρευση μεταγραφών, σε μία σεζόν που οι οπαδοί στράφηκαν κατά του προέδρου και επέλεγαν να διαμαρτυρηθούν, μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο!
Σας αναφέραμε τρεις… καταστάσεις, υπάρχουν και άλλες: η μετακίνησή του στη Χαλ και η αποθέωση από το κοινό, το 0/6 στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, η θητεία στη Σαραγόσα, το ξεκίνημα της καριέρας του από δύο, διαφορετικές ελληνικές ομάδες!
Ναι, αυτόν «φιλοξενούμε» στο England365, με τον Ρούμπεν Σέλες να μιλά για πρώτη φορά σε ελληνικό Μέσο, για όσα έζησε, όσα αναμένει και τη δουλειά από τη χώρα μας, που δεδομένα θα ήθελε να συζητήσει. Όπως, άλλωστε, έκανε και στο πρόσφατο παρελθόν!
Είπε πολλά. Το «στο Sky Sports με κοιτούσαν καλά – καλά», το «κατάλαβα τι προκαλέσαμε στην Άρσεναλ», το «ματς της ζωής μου κόντρα στον Κλοπ», το «θέλω να εργαστώ στην Ελλάδα, ξέρω κάτι από την γλώσσα».
Απολαυστική συζήτηση, εξαιρετικός άνθρωπος, που δεν έχει ηττηθεί από Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Άρσεναλ, Τότεναμ και Τσέλσι. Μία φορά συνάντησε την κάθε μία, η Μάντσεστερ Σίτι ήταν η μόνη που κέρδισε την ομάδα του!
Ας ξεκινήσουμε… Ρούμπεν Σέλες στον Δημήτρη Μανάκο, για το England365! Ένας 42χρονος coach, που έχει προπονήσει σε Premier League, Championship και League One, από το 2022 ως το 2025!
🆘🆘🆘 Exclusive interview for England365 with Ruben Selles!
— Dimitris Manakos (@dimitrismanakos) March 27, 2026
A manager who (essentially) denied Arsenal a Premier League title, achieved the “impossible” with Reading, and has only lost to Manchester City among the Big Six.
Proud moment for me — the second manager to speak… pic.twitter.com/MRhKLCjpnf
Αρχικά, θα θέλαμε να μας μιλήσετε για τη σύνδεσή σας με την Ελλάδα. Έχετε αναφέρει ότι ξεκινήσατε εδώ την προπονητική σας καριέρα και γνωρίζω ότι είχατε δύο θητείες, σε Άρη και Asteras Aktor. Πώς προέκυψαν αυτές οι συνεργασίες;
«Καλησπέρα σας! Ναι, λοιπόν, ξεκίνησα την καριέρα με τον Κίκε Ερνάντεθ, ως μέλος του προπονητικού του team, το 2008. Ήταν πολύ μεγάλη περίοδος για τον Άρη, ήμασταν πάρα πολύ διεκδικητικοί, θέλαμε να είμαστε στο Top 6 του πρωταθλήματος.
Μετά από αυτό, συνέχισα στον Αστέρα Τρίπολης, με τον Όσκαρ Φερνάντεθ, στο μικρό διάστημα που παρέμεινε στην ομάδα. Η Ελλάδα είναι ένα υπέροχο μέρος για εμένα, διότι εκεί ξεκίνησα. Έμαθα πράγματα, αγάπησα περισσότερο το ποδόσφαιρο, αφομοίωσα πράγματα από τον Κίκε.
Η Ελλάδα ήταν σημαντική για εμένα και για την οικογένειά μου, οπότε πάντα κοιτάω τι συμβαίνει στη χώρα και το πρωτάθλημα.
Η συζήτηση με τον Άρη ήταν απλή, ο Κίκε ήταν ξεκάθαρος, γνώριζε τι ήθελε να δημιουργήσει. Ο Νταβίντ Ροντρίγκεθ ήταν μαζί του, εγώ ήμουν τυχερός να είμαι εκεί και να αποκτήσω σπουδαίες εμπειρίες.»
Τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο στον σύλλογο; Διατηρείτε ακόμη επαφές με ανθρώπους από την Ελλάδα;
«Θυμάμαι έντονα τα παιχνίδια που παίζαμε στην έδρα μας, μέσα στη Θεσσαλονίκη. Κυρίως εκείνα απέναντι στον Ολυμπιακό, σε ένα είχαμε κερδίσει 1-0 και ο Κόκε είχε σκοράρει.
Ο κόσμος ήταν πάντα εκεί, στήριζε την ομάδα, έβγαινε στους δρόμους. Το θυμάμαι μέχρι και σήμερα!
Ο Κίκε μου έδειξε πολλά, πώς να δουλεύω σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον, πώς να διαχειρίζομαι το άγχος και την πίεση.
Ναι, διατηρώ επαφές με ανθρώπους από τον Άρη τότε! Εννοείται αυτό.»
Πολλοί σας γνώρισαν μέσα από τη θητεία σας στη Σαουθάμπτον. Ήταν μια δύσκολη αποστολή να αναλάβετε την ομάδα. Τι θυμάστε από εκείνη τη σεζόν; Στην αρχή της παρουσίας σας πιστεύατε ότι η παραμονή ήταν εφικτή;
«Έχω πάρα πολλές αναμνήσεις από τη Σαουθάμπτον. Είμαι ευγνώμων για αυτή μου τη δουλειά και την ευκαιρία που έλαβα να εργαστώ, για πρώτη φορά, στην Premier League. Ήμουν ο προπονητής μέχρι και το τέλος της σεζόν.
Δεν ήταν κάτι που περίμενα, μαζί με την οικογένειά μου, όταν ξεκινήσαμε να προετοιμάζουμε τη σεζόν με τον Ραλφ. Ήμουν βοηθός προπονητή, ξαφνικά έγινα… πρώτος, σε προσωρινή βάση, και το πρώτο ματς ήταν απέναντι στην Τσέλσι, στο Στάμφορντ Μπριτζ.
Ήταν ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα να κρατήσουμε την ομάδα στην Premier League. Στα πρώτα έξι ματς είχαμε τους βαθμούς που έπρεπε να έχουμε και τις εμφανίσεις που θέλαμε να κάνουμε. Ωστόσο, τα τρία, τέσσερα επόμενα παιχνίδια μας κράτησαν μακριά από τον στόχο μας. Απομακρυνθήκαμε, δεν γινόταν, αλλά έχω φανταστικές αναμνήσεις από εκείνη την περίοδο.»
Μιλήστε μας για το τεράστιο αποτέλεσμα στο «Στάμφορντ Μπριτζ», στο ντεμπούτο σας, αλλά και αυτό απέναντι στη Λέστερ, στο τρίτο παιχνίδι. Ήταν, πράγματι, το ιδανικό ξεκίνημα για εσάς;
«Θα σας πω για εκείνη την εβδομάδα και για εκείνες τις πρώτες ημέρες… Ανέλαβα την ομάδα ως προσωρινός προπονητής και στο πρώτο ματς, κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε την Τσέλσι. Πάρα πολύ δύσκολο. Και όμως, καταφέραμε να κερδίσουμε εκεί, χάρη στην απευθείας εκτέλεση φάουλ του Γουόρντ Πράους.
Το επόμενο παιχνίδι μας ήταν με τη Λιντς, εκτός έδρας, στο Έλαντ Ρόουντ. Ένα γήπεδο που πραγματικά είναι για όλους, τόσο δύσκολο να παίξουν εκεί. Ηττηθήκαμε με 1-0, αλλά μετά ήρθε το πιο ιδιαίτερο αποτέλεσμα.
Αποκλειστήκαμε στο Κύπελλο Αγγλίας από την Γκρίμσπι. Μία ομάδα της τέταρτης κατηγορίας και αυτή ήταν μία τεράστια απογοήτευση. Συνεπώς, το ματς με τη Λέστερ, που με ρωτάτε, ήταν ένα ματς που έπρεπε να μας κάνει να αλλάξουμε το αρνητικό κλίμα των 10 τελευταίων ημερών.
Δεν ήταν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια μας, αλλά καταφέραμε να κερδίσουμε και να ανταπεξέλθουμε στις δύσκολες στιγμές. Αποτέλεσε μία σπουδαία στιγμή για εμένα, μετρούσαμε δύο νίκες σε τρία ματς της Premier League και όλοι πιστέψαμε πως μπορούμε να σωθούμε!»
Πώς αισθανθήκατε μετά; Είστε στο αυτοκίνητο, επιστρέφετε από το γήπεδο. Αισθάνεστε πως η παραμονή στην Premier League είναι εφικτή;
«Ναι, ακριβώς αυτό! Τελειώνεις την ημέρα, είσαι περήφανος για όλους. Για τους παίκτες, για τον κόσμο, ακόμη και για τη δουλειά σου. Είχαμε διαρκώς πράγματα να αποδείξουμε, πως δεν είμαστε χειρότεροι από όλους, πως έχουμε δυνατότητες, πως μπορούμε να μπούμε στη συζήτηση. Αυτό ακριβώς κάναμε εκείνο το βράδυ!»
Εκείνη την περίοδο, ήσασταν ίσως ο προπονητής που «πλήγωσε» περισσότερο την Άρσεναλ εκείνη τη σεζόν. Το 3-3 στο «Έμιρεϊτς» ουσιαστικά έβαλε τέλος στις ελπίδες της για τον τίτλο. Πόσο έντονη στιγμή ήταν για εσάς; Πώς βιώσατε την ατμόσφαιρα στο τελευταίο σφύριγμα; Υπάρχουν αμέτρητα βίντεο από εκείνη τη βραδιά…
«Εκείνο το παιχνίδι στο Έμιρεϊτς είναι ένα από τα ματς που φεύγεις από το γήπεδο και δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις όσα έγιναν. Είσαι περήφανος, ξανά, για όλους. Πήγαμε εκεί, η ομάδα ήταν τελευταία στη βαθμολογία, αλλά πιστέψαμε σε εμάς και το δείξαμε.
Χρησιμοποιήσαμε όλα τα… εργαλεία που είχαμε στη διάθεσή μας για να είμαστε ανταγωνιστικοί. Θυμάμαι μία συνέντευξή μου στο Sky, μία μέρα πριν από το ματς, που έλεγα πως θα μπούμε στο γήπεδο και θα πιέσουμε ψηλά. Αυτό είναι το πλάνο.
Με κοιτούσαν καλά – καλά. Θες να το κάνεις σίγουρα; Να πας και να πιέσεις ψηλά την καλύτερη ομάδα της Premier League; Αυτό είπαν. Αλλά ναι, το κάναμε, σκοράραμε στα 28 δευτερόλεπτα με τον Αλκαράθ, εφαρμόσαμε το πλάνο μας, πιεστήκαμε, υποχωρήσαμε, αλλά βρήκαμε και δεύτερο γκολ με τον Θίο Γουόλκοτ στην κόντρα επίθεση.
Μετά από αυτό, έπρεπε να διαχειριστούμε την κατάσταση. Βρήκαμε και τρίτο γκολ, προηγούμασταν με 3-1, βρεθήκαμε κοντά στο να το… κάνουμε.
Ωστόσο, σε ένα τέτοιο γήπεδο, κόντρα σε έναν τόσο ισχυρό αντίπαλο, ξεμείναμε από ενέργεια. Απόλυτα λογικό. Πήραμε το 3-3, παρότι θέλαμε να κερδίσουμε, αλλά ήταν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για εμάς.
Μετά το σφύριγμα της λήξης, απλά καταλαβαίνετε τι συνέβη… Πήγα στο κέντρο του γηπέδου, είπα στους παίκτες μου να σηκώσουν το κεφάλι και να πιστέψουν πως μπορούμε να τα καταφέρουμε!»
Είχατε κάποια συνομιλία με τον Αρτέτα ή με παίκτες της Άρσεναλ μετά το παιχνίδι;
«Μετά το τέλος του ματς, δώσαμε τα χέρια με τον Μικέλ και με τους ανθρώπους του τεχνικού επιτελείου της Άρσεναλ. Όπως, δηλαδή, συμβαίνει πάντα. Αυτό έκανα και με τους παίκτες. Δεν θυμάμαι κάποια συγκεκριμένη συζήτηση, υπήρχε απογοήτευση, ένιωθαν προφανώς πως εκείνη την στιγμή έχαναν τον τίτλο.»
Η ισοπαλία με 4-4 απέναντι στη Λίβερπουλ στην τελευταία αγωνιστική ήταν επίσης ένα τεράστιο αποτέλεσμα. Πόσο δύσκολο ήταν να προετοιμάσετε την ομάδα για ένα τέτοιο παιχνίδι, ειδικά από τη στιγμή που είχε ήδη υποβιβαστεί;
«Ήταν το τελευταίο ματς της σεζόν. Πράγματι, έχετε δίκιο, είναι πολύ δύσκολο να προετοιμάσεις μία ομάδα που επί της ουσίας έχει υποβιβαστεί. Και μαθηματικά. Παράλληλα, και η Λίβερπουλ δεν είχε να διεκδικήσει κάτι εκείνη τη μέρα.
Είπα στους παίκτες μου πως θα δουλέψουμε κανονικά, θα προσπαθήσουμε στον απόλυτο βαθμό, ακόμη και αν δεν έχει σημασία. Αυτή είναι η νοοτροπία μου, είτε συζητάμε για φιλικό, για ματς FA Cup, για ματς Λιγκ Καπ. Ό,τι και να είναι. Προετοίμασα την ομάδα με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσα.
Ήταν ένα τρελό παιχνίδι. Το πιο περίεργο και συναρπαστικό που έχω βρεθεί ποτέ. Ήμασταν πίσω στο σκορ, το γυρίσαμε, μπορούσαν και οι δύο ομάδες να κερδίσουν. Δώσαμε ευκαιρίες σε νέους ποδοσφαιριστές να κάνουν το ντεμπούτο τους στο γήπεδό μας. Έχω υπέροχες αναμνήσεις από το ματς, ήταν απίστευτο!»
Όλη η Ελλάδα σας αποθέωσε κατά τη διάρκεια της παρουσίας σας στη Ρέντινγκ. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε περισσότερο για εκείνη την περίοδο, ειδικά για την εντυπωσιακή τελευταία σεζόν, όπου παρά τις αφαιρέσεις βαθμών, το ban μεταγραφών και το δύσκολο κλίμα γύρω από τη διοίκηση, κάνατε εξαιρετική δουλειά. Πώς βιώσατε όλα αυτά;
«Ήταν η πρώτη μου δουλειά ως πρώτος προπονητής. Θα θυμάμαι για πάντα την πορεία μου στη Ρέντινγκ. Πήγα εκεί, βρήκα ιδανικές συνθήκες για να δουλέψω, αλλά γρήγορα όλα άλλαξαν.
Ήμουν περήφανος που υπέγραψα σε αυτόν τον σύλλογο. Μία ιστορική ομάδα, με σημαντική ιστορία, ήθελε να την προπονήσω. Επικοινώνησαν μαζί μου, πίστεψαν πως μπορώ να είμαι αυτός που θα καθοδηγήσει όσο πιο σωστά γίνεται το project.
Πολύ γρήγορα, όμως, όπως σας είπα, όλα έγιναν διαφορετικά. Η κατάσταση με την ιδιοκτησία, τα οικονομικά ζητήματα, οι αφαιρέσεις βαθμών, αλλά και το ρόστερ μας, που δεν μπορούσε να διαφοροποιηθεί το καλοκαίρι.
Ήταν ένα από τα πλάνα, για να μειώσουμε το Salary Cup, αλλά ούτε αυτό καταφέραμε να κάνουμε. Το ξεκίνημα ήταν δύσκολα, μέχρι και τα τέλη του Οκτώβρη ήμασταν τελευταίοι.
Κάπου εκεί, βασιστήκαμε στην… ατμόσφαιρα. Δημιουργήσαμε όλοι μαζί ένα περιβάλλον, στο οποίο έπρεπε να συνεργαστούμε όλοι για να πετύχουμε. Ξαφνικά, το πιστέψαμε. Βήμα – βήμα, μετουσιώσαμε τις εμπειρίες πόνου που είχαμε βιώσει ως εκείνο το σημείο, σε μεγάλα ματς, σε κίνητρο. Βγήκαμε από τον υποβιβασμό, ο κόσμος μας αγκάλιασε, όλοι γίναμε οικογένεια.
Αν έχω ένα πράγμα μόνο, για το οποίο είμαι υπερήφανος στην προπονητική μου καριέρα, αυτή είναι η δουλειά μου στη Ρέντινγκ, εκείνη την χρονιά! Αλήθεια…»
Πόσο δύσκολο ήταν να κρατήσετε ενωμένα τα αποδυτήρια, ενώ υπήρχαν καθυστερήσεις πληρωμών και διαμαρτυρίες στη διάρκεια των αγώνων; Τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο και πώς το διαχειριστήκατε προσωπικά, δεδομένου ότι τέτοιες καταστάσεις δεν είναι συνηθισμένες στην Αγγλία;
«Δεν μπορείτε να καταλάβετε τι γινόταν τότε. Δεν υπήρχαν ακριβώς καθυστερήσεις πληρωμών στους ποδοσφαιριστές. Το έγραφαν τότε, όντως, όλοι αυτό. Οι καθυστερήσεις πληρωμών αφορούσαν το τεχνικό επιτελείο και τους υπαλλήλους.
Για αυτό γίναμε μία οικογένεια όλοι μαζί. Είχαμε θέματα με το φαγητό, με το προπονητικό κέντρο. Μία μέρα μάθαμε πως αυτό, το προπονητικό μας κέντρο δηλαδή, πουλήθηκε. Ήταν όλα τόσο περίεργα. Δεν είχαμε καν τη δυνατότητα να κάνουμε προπόνηση.
Προσπαθούσαμε, παίρναμε αποτελέσματα στο γήπεδο, μας αφαιρούνταν βαθμοί παράλληλα, αλλά διαρκώς αντιμετωπίζαμε κάτι που δεν είχε σχέση με το ποδόσφαιρο. Κάναμε τη διαφορά με διαφορετικούς τρόπους. Με συζήτηση, με ψυχολογική ανάλυση, βοηθώντας ο ένας τον άλλον σε κάθε επίπεδο. Έτσι σωθήκαμε. Γιατί ήμασταν εμείς, γιατί το πιστεύαμε.
Όλα αυτά δεν έχουν σχέση με την Αγγλία, δεν είναι συνηθισμένα εκεί. Είχα συζητήσεις με την EFL, τους εξηγούσα όσα γίνονταν, αλλά μέχρι και σήμερα πρέπει να γίνουν πολλά, ώστε η EFL να προστατεύσει τους ανθρώπους που δουλεύουν για το ποδόσφαιρο!»
Πολλοί πιστεύουν ότι η επόμενη ομάδα σας, η Χαλ, πήρε βιαστική απόφαση να λύσει τη συνεργασία μαζί σας, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς το θετικό σας ξεκίνημα και τη νίκη μόλις δύο αγώνες πριν την αποχώρησή σας. Τι συνέβη εκεί;
«Η Χαλ ήταν τελευταία τότε στον βαθμολογικό πίνακα και επικοινώνησε μαζί μου για να την αναλάβω. Η Ρέντινγκ βρισκόταν ακόμη στη League One, η Χαλ στη Championship και θεώρησα πως είναι ένα σωστό και επόμενο βήμα.
Η Ρέντινγκ, επίσης, εξακολουθούσε να έχει οικονομικά ζητήματα, οπότε σκέφτηκα πως η… μεταγραφή μου θα έφερνε χρήματα στον σύλλογο. Συμφώνησαν οι άνθρωποι της Ρέντινγκ μαζί μου και έτσι προχώρησε η μετακίνηση στη Χαλ.
Εκεί, βρήκα μία ομάδα που θέλει πολύ να σωθεί! Είχαν γίνει σημαντικές μεταγραφές το καλοκαίρι, αισθάνθηκα όπως και στη Ρέντινγκ. Πως έχουμε δυνατότητες, πως κάτι πηγαίνει λάθος και πως ο δεύτερος γύρος μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά για την ομάδα.
Γρήγορα, όμως, η Χαλ αποφάσισε διαφορετικά. Εγώ πέτυχα τον στόχο μου, η ομάδα έμεινε στην κατηγορία, αλλά η διοίκηση δεν ήθελε να συνεχίσουμε τη συνεργασία μας μετά τον Μάιο.
Ωστόσο, αυτό για το οποίο προσλήφθηκα, συνέβη. Η Χαλ σώθηκε και εύχομαι πραγματικά τα καλύτερα!»
Η θητεία σας στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ ίσως δεν εξελίχθηκε όπως θα περιμένατε, όπως και αυτή στη Σαραγόσα. Πώς το αντιμετωπίζετε αυτό και με τι ασχολείστε αυτήν την στιγμή, όντας ελεύθερος;
«Όντως, η προσπάθειά μας στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ δεν πήγε καθόλου καλά. Ακριβώς το ίδιο συνέβη και στη Σαραγόσα, την τελευταία δουλειά μου. Για τον λόγο αυτόν, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή διαβάζω πολύ, αναλύω όσα έγιναν, μαθαίνω και εύχομαι τα καλύτερα και για τις δύο ομάδες.
Ο σημαντικότερος στόχος για εμένα είναι να πάρω πράγματα από κάθε ομάδα μου και να συνειδητοποιήσω όσα έγιναν τα τελευταία τέσσερα χρόνια, διότι δεν είχα τον χρόνο να το κάνω.
Προετοιμάζομαι, λοιπόν, για το επόμενο βήμα, παίρνω ενέργεια, χρόνο για εμένα και περιμένω την επόμενη πρόκληση!»
Θα σας ενδιέφερε να αναλάβετε μια ομάδα στην Ελλάδα; Πώς θα βλέπατε ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Έχει υπάρξει κάποια προσέγγιση από ελληνικό σύλλογο σε οποιοδήποτε σημείο της καριέρας σας;
«Έχω σχέσεις με την Ελλάδα, όπως σας είπα, παρακολουθώ το ποδόσφαιρο, μου αρέσει πολύ. Μιλάω ακόμη με κόσμο που είχα συνυπάρξει τότε. Τον Κάρλος Ζέκα, τον μεγάλο αρχηγό του Παναθηναϊκού, τον Κουρμπέλη, τον Μπακασέτα, που ήμασταν μαζί στον Αστέρα Τρίπολης. Τρομεροί ποδοσφαιριστές και οι δύο, ιδιαίτερα σημαντικοί για τη χώρα και την Εθνική ομάδα.
Συνεπώς, ναι, πάντα θα είμαι ανοιχτός να δουλέψω σε μία ελληνική ομάδα. Είναι τιμή μου που έχω βρεθεί εκεί. Παλαιότερα, είχα συζητήσει με ομάδες της Stoiximan Super League, αλλά τελικά δεν είχε τελειώσει με συμφωνία! Θα δούμε τι επιφυλάσσει το μέλλον…»