«Mixed zone bombshells» για τη Λίβερπουλ: Το έκανε και στον Κλοπ και στον Σλοτ ο Σαλάχ, μέσα σε δύο χρόνια!
Οι μεγάλες ομάδες συχνά κρίνονται όχι μόνο μέσα στο γήπεδο, αλλά και στις στιγμές έντασης εκτός αυτού. Στη Λίβερπουλ, ο Μοχάμεντ Σαλάχ βρέθηκε δύο φορές στο επίκεντρο μέσα σε διάστημα δύο ετών, με δηλώσεις που προκάλεσαν αίσθηση και ανέδειξαν ρωγμές στις σχέσεις του με την τεχνική ηγεσία. Από την ένταση με τον Γιούργκεν Κλοπ στο Λονδίνο, μέχρι τα «καρφιά» προς τον Άρνε Σλοτ λίγους μήνες αργότερα, ο Αιγύπτιος σταρ δεν δίστασε να εκφραστεί δημόσια.
Δύο περιστατικά, ίδια σκηνή: η μικτή ζώνη. Εκεί όπου οι ποδοσφαιριστές συνήθως κρατούν χαμηλούς τόνους, ο Σαλάχ επέλεγε να μιλήσει ανοιχτά. Και στις δύο περιπτώσεις, τα λόγια του ήταν αιχμηρά, δείχνοντας έναν παίκτη εκνευρισμένο με τον ρόλο του και τη διαχείριση που λάμβανε.
Η πρώτη «έκρηξη» σημειώθηκε στις 29 Απριλίου 2024, στην ισοπαλία (2-2) με τη Γουέστ Χαμ. Ο Σαλάχ είχε μείνει στον πάγκο μετά από κακή εμφάνιση στο ντέρμπι και ετοιμαζόταν να περάσει αλλαγή. Σε εκείνο το σημείο είχε έντονη λογομαχία με τον Κλοπ μπροστά στις κάμερες, με συμπαίκτες να παρεμβαίνουν.
Μετά το ματς, πέταξε τη χαρακτηριστική φράση: «Αν μιλήσω σήμερα, θα υπάρξει… φωτιά», δείχνοντας ξεκάθαρα το πόσο εκνευρισμένος ήταν. Ο Κλοπ, από την πλευρά του, προσπάθησε να χαμηλώσει τους τόνους, λέγοντας πως το θέμα λύθηκε στα αποδυτήρια.
Ωστόσο, το πιο «βαρύ» επεισόδιο ήρθε λίγους μήνες μετά. Τον Δεκέμβριο του 2025, μετά την ισοπαλία με 3-3 με τη Λιντς στο «Έλαντ Ρόουντ», ο Σαλάχ ξέσπασε δημόσια για τον ρόλο του στην ομάδα, δηλώνοντας ότι η Λίβερπουλ τον «έριξε κάτω από το λεωφορείο» (δηλαδή τον άφησε εκτεθειμένο και του φόρτωσε ευθύνες). Τόνισε πως δεν μπορούσε να πιστέψει ότι έμεινε στον πάγκο για 90 λεπτά, πως του είχαν δοθεί υποσχέσεις το καλοκαίρι που δεν τηρήθηκαν, ενώ αποκάλυψε ότι η σχέση του με τον Άρνε Σλοτ είχε ουσιαστικά χαλάσει.
Πήγε ακόμη πιο πέρα, λέγοντας ότι ένιωθε πως κάποιοι μέσα στον σύλλογο τον στοχοποιούν και προσπαθούν να τον παρουσιάσουν ως πρόβλημα. Υπογράμμισε ότι έχει προσφέρει πολλά όλα αυτά τα χρόνια και ότι δεν θεωρεί πως πρέπει να αποδείξει ξανά την αξία του καθημερινά. Οι δηλώσεις του δεν έμοιαζαν με μια απλή στιγμή εκνευρισμού, αλλά με μια συσσωρευμένη απογοήτευση.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι και στις δύο περιπτώσεις, ο κοινός παρονομαστής ήταν ο ίδιος: ο περιορισμένος χρόνος συμμετοχής. Είτε με τον Κλοπ, είτε με τον Σλοτ, ο Σαλάχ αντέδρασε έντονα όταν δεν ένιωθε βασικός και αναντικατάστατος. Αυτό δείχνει και το πόσο υψηλές είναι οι απαιτήσεις που έχει από τον εαυτό του, αλλά και το πόσο δύσκολα αποδέχεται έναν διαφορετικό ρόλο.
Τα δύο αυτά περιστατικά σκιαγραφούν μια πιο ανθρώπινη πλευρά του Σαλάχ. Όχι μόνο τον σταρ και ηγέτη, αλλά έναν ποδοσφαιριστή που νιώθει ότι αδικείται και δεν διστάζει να το πει δημόσια. Και ίσως, τελικά, αυτές οι στιγμές να ήταν προάγγελος του τέλους μιας εποχής για τον ίδιο στη Λίβερπουλ!
Αναστάσης Κόνιαρης