Ο Αρτέτα δεν «χρωστά» στον Κέπα, μόνο στους φίλους της Άρσεναλ, αλλά έκανε το σωστό και θα το… έπραττε ξανά!
Ο Μικέλ Αρτέτα έκανε μία επιλογή. Απέδωσε; Όχι. Στην αντίθετη περίπτωση, θα είχε κατακτήσει το Λιγκ Καπ; Δεν τον ξέρουμε. Κρίνουμε, όμως, αυτό που έχουμε μπροστά μας. Ένα λάθος, δηλαδή, που κόστισε. Όχι από ένα… παιδάκι. Από έναν γκολκίπερ έμπειρο, με αναρίθμητους τίτλους, με χαμένους και κερδισμένους τελικούς. Ο Ισπανός προπονητής έκανε το σωστό. Δικαιολόγησε το «θα παίζεις εσύ το Λιγκ Καπ» στον Κέπα, από την αρχή μέχρι το τέλος. «Κέρδισε» τον παίκτη του, έχασε ένα τρόπαιο. Αλλά το τέλος του κόσμου δεν ήρθε ακόμη και η Άρσεναλ οφείλει να κατακτήσει την Premier League! Ακριβώς, όπως, είπε 24 ώρες πριν ο Τιερί Ανρί…
Τι και αν συζητάμε απλώς για το Λιγκ Καπ; Τι και αν, όπως είπε και ο Τιερί Ανρί, μία μέρα πριν τον τελικό, την Άρσεναλ δεν πρέπει να την ενδιαφέρει τίποτα άλλο πλην της κατάκτησης της Premier League;
Όταν έρχεται η σέντρα μίας τέτοιου είδους συνάντησης, ξέρεις πως είσαι εκεί. Πως πρέπει να παίξεις, να διεκδικήσεις, να προσπαθήσεις ως το τέλος. Πρόκειται, άλλωστε, για μία διοργάνωση που παραδοσιακά η Άρσεναλ δεν κατακτά. Είχε να συμβεί από το 1993. Και το μέτρημα συνεχίζεται.
Όσοι είδαμε το παιχνίδι, γνωρίζουμε πως η Άρσεναλ δεν ήταν ανώτερη της Σίτι. Είχε την ευκαιρία να ανοίξει το σκορ, δεν τα κατάφερε σε μία φάση με «τριπλή» απόκρουση του Τράφορντ και μετά «εγκλωβίστηκε» στην αλλαγή συστήματος του Πεπ Γκουαρδιόλα. Τέσσερις να κλείνουν και να πιέζουν την πρώτη πάσα, δύσκολο να πάρει την μπάλα ο Θουμπιμέντι και αυτομάτως, το παιχνίδι των Λονδρέζων «κόπηκε» στη μέση. Πόσω δε μάλλον, από την στιγμή που δεν υπήρχε ξεκάθαρο «δεκάρι» στο γήπεδο, λόγω της απουσίας του Έντεγκααρντ και του Έζε.
Φτάσαμε, λοιπόν, σε ένα… άνετο 2-0 για τη Σίτι, που επί της ουσίας κρίθηκε σε τέσσερα λεπτά. Σε ένα λάθος του Κέπα, στο μομέντουμ που δημιουργήθηκε, στο γεγονός πως η τυπικά φιλοξενούμενη προηγήθηκε στο καλό της διάστημα στο ματς, εν αντιθέσει με την Άρσεναλ.
Ποια είναι η συζήτηση τώρα στην Αγγλία; Αν ο Αρτέτα έκανε λάθος που ξεκίνησε τον Ισπανό τερματοφύλακα, αντί του συμπατριώτη του, Νταβίντ Ράγια. Η ανάγνωση μπορεί να είναι «διπλή», αλλά το δεδομένο είναι ένα: αν ο τελικός έληγε με 2-1, για παράδειγμα, υπέρ της Άρσεναλ, ουδείς θα συζητούσε για ένα ανθρώπινο λάθος. Έγινε, «πλήγωσε» την ομάδα του και οι Άγγλοι στα social media των θεωρούν υπεύθυνο.
Από τη μία, κάποιος θα μπορούσε να πει πως δεν χρειαζόταν να είναι βασικός. Πως συνέβαλλε τα μέγιστα να φτάσει η ομάδα του εκεί, όπως και στη διαδικασία των πέναλτι με την Κρίσταλ Πάλας, αλλά το έργο του σταματά. Πως εκεί μπαίνει ο Ράγια, πως ο τελικός δεν επιδέχεται «χάρες» και πειράματα.
Η δεύτερη ανάγνωση έχει να κάνει με τον ίδιο τον Αρτέτα. Δεν υπήρχε η παραμικρή περίπτωση, για όσους έχουν αντιληφθεί λίγο την σχέση του με τους παίκτες του, να μην τον ξεκινήσει. Το θεωρούσε υποχρέωσή του. Ακόμη και αν είχε μία ικανότητα να γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι, αυτό θα έπραττε ξανά.
Διότι είναι «δική» του επιλογή, ως τώρα τον έχει δικαιώσει και του άξιζε η συμμετοχή στον τελικό. Μην ξεχνάμε, μάλιστα, και κάτι: δεν συζητάμε για ένα… παιδί. Μιλάμε για έναν πολύ έμπειρο τερματοφύλακα, με δύο κατακτήσεις Champions League, με 140 ματς στην Premier League, με χαμένους και κερδισμένους τελικούς, σε όλες τις διοργανώσεις.
Η ανάγνωση, επί της ουσίας, είναι «διπλή» και εγώ… κλείνω προς τον Αρτέτα. Έκανε το σωστό, έβαλε τον τερματοφύλακα που επέλεξε ο ίδιος το καλοκαίρι για τη συγκεκριμένη διοργάνωση. Με αυτόν έφτασε ως τον τελικό, με αυτόν έχασε τον τελικό. Και είναι αποδεκτό. Τα λάθη είναι θεμιτά στο ποδόσφαιρο. Αναμενόμενα. Απλώς, όταν συμβαίνουν από τους τερματοφύλακες, συνήθως οδηγούν σε γκολ και φαίνονται περισσότερο.
Θα το ξεπεράσει η Άρσεναλ όλο αυτό. Το ίδιο και ο Αρτέτα, το ίδιο και ο Κέπα. Ο πρώτος «χρωστά» τίτλους στους φίλους της ομάδας του. Θα τους φέρει. Έτσι μοιάζει. Και μην μπερδευόμαστε: ουδείς θα εξασφάλιζε στον κόσμο της Άρσεναλ το Λιγκ Καπ, αν ο Ράγια ήταν βασικός και ο Κέπα στον πάγκο.
Μόνο ένα θα ήταν το βέβαιο σε αυτήν την περίπτωση: ένας δυσαρεστημένος γκολκίπερ, ένας προπονητής που θα ανέλυε υπερβολικά την επιλογή του και μία ομάδα που θα αναζητούσε σίγουρα δεύτερο τερματοφύλακα την επόμενη σεζόν!
Δημήτρης Μανάκος