Ο καλός «στρατιώτης», Τζέιμς Μίλνερ, οι 654 συμμετοχές με έναν αστερίσκο, αλλά και συνολική καριέρα που ξεπερνάει τους αριθμούς!
Σε μια εποχή όπου η αθλητική διάρκεια και η σταθερότητα αποτελούν σπάνιο θησαυρό, ο Τζέιμς Μίλνερ κατάφερε να «γράψει» ιστορία στην Premier League, σημειώνοντας 654 συμμετοχές – ένα ρεκόρ που αναδεικνύει την αντοχή, την επαγγελματικότητα και την αφοσίωσή του στο ποδόσφαιρο.μΜόνο που ο άνθρωπος από τον οποίο πήρε το ρεκόρ, ο Γκάρεθ Μπάρι, έπαιξε συνολικά απείρως πολύ περισσότερα λεπτά μέσα στο γήπεδο, κάτι που καλό είναι να το θυμόμαστε! Από την άλλη, όμως, ο Τζέιμς Μίλνερ πήρε πολύ περισσότερους και πιο σημαντικούς τίτλους.
Γράφει ο Maverick
Από την πρώτη του εμφάνιση ως 16χρονος το 2002, ο Μίλνερ, με τη φανέλα της Λιντς, εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο αξιόπιστους και πολυδιάστατους παίκτες της Λίγκας. Μάλιστα, κάποτε ήταν και ο νεότερος σκόρερ, πριν του πάρει ο Γουέιν Ρούνεϊ εκείνο το ρεκόρ, αλλά αυτό είχε ελάχιστη σημασία, διότι, επί της ουσίας, κανονικό σέντερ φορ δεν υπήρξε ποτέ! Εκείνο που ήταν πάντα, ήταν ένα παιδί που καταλαβαίνεις πως είχε τεράστια ηγετικά χαρακτηριστικά!
Με τη δυνατότητα να αγωνίζεται σε πολλές θέσεις του γηπέδου, ο Άγγλος παίκτης δεν ήταν απλώς ένας κάποιος ακόμα στο ρόστερ, αλλά μια σταθερή αξία για τις ομάδες του.
Στη Λιντς έμεινε λίγο, κι αυτό γιατί η ομάδα υποβιβάστηκε το 2004, αλλά μετά, όπου κι αν πήγε, ήταν καθοριστικός! Στη Νιούκαστλ έμαθε πολλά και προσέφερε εξίσου αρκετά, αλλά στην Άστον Βίλα ήταν εκεί που η καριέρα του άρχισε να ανεβαίνει.
Ταυτόχρονα, έπαιξε πάρα πολλά παιχνίδια στην εθνική ομάδα των Ελπίδων της Αγγλίας, ίσως περισσότερα από όσα χρειαζόταν, πριν μετακινηθεί στην εθνική ανδρών, βοηθώντας τη χώρα του να πάρει τη δεύτερη θέση στο Μάλμε της Σουηδίας το 2009, απέναντι σε μία Γερμανία που πετούσε φωτιές! Δεν είναι τυχαίο που, από εκείνη την εθνική Γερμανίας, οι μισοί και πλέον παίκτες, πέντε χρόνια αργότερα, έγιναν παγκόσμιοι πρωταθλητές στη Βραζιλία, σε αντίθεση με τους περισσότερους εκείνης της εθνικής Αγγλίας, που δεν έκαναν μεγάλη καριέρα.
Πήγε στη Μάντσεστερ Σίτι τότε που άρχισε να ανεβαίνει και πήρε τίτλους, και όταν μετακινήθηκε το 2015 στη Λίβερπουλ, επιλογή του Μπρένταν Ρότζερς, ως ελεύθερος, πολλοί είπαν πως δεν έχει αρκετά πράγματα πια να προσφέρει. Στο Άνφιλντ απογειώθηκε η καριέρα του, ειδικά όταν έφτασε ο Γιούργκεν Κλοπ. Έπαιξε μία ολόκληρη σεζόν, το 2016–17, ως αριστερός μπακ, από τη στιγμή που ο Γερμανός τεχνικός δεν εμπιστευόταν τον Ισπανό Μορένο, και έπειτα τη θέση αυτή πήρε ο Ρόμπερτσον.
Ο Μίλνερ έπαιξε σε πάρα πολλές θέσεις, σημείωσε σημαντικά γκολ, αλλά ήταν η ηγετική φυσιογνωμία του που τον έκανε απαραίτητο. Και μην ξεχνάμε και το κρύο αίμα του σε στιγμές δύσκολες, όπως όταν εκτελεί πέναλτι στο τελευταίο λεπτό, κάτι που έγινε τη χρονιά του πρωταθλήματος για τη Λίβερπουλ, απέναντι στη Λέστερ, σε νεκρό χρόνο, τον Οκτώβριο του 2019, ή τη γενικότερη συμβολή του μέσα στο παιχνίδι στη σεζόν της κατάκτησης από τους «Reds» του Champions League το 2019.
Η συνέπεια και η επαγγελματική του προσέγγιση ξεχωρίζουν. Παρά τον έντονο ανταγωνισμό και τις απαιτήσεις της Premier League, ο Μίλνερ κατάφερε να διατηρήσει κορυφαία φυσική κατάσταση και να προσαρμοστεί στις συνεχείς αλλαγές του μοντέρνου ποδοσφαίρου.
Πηγαίνοντας στην Μπράιτον, ήξερε πια πως ο χρόνος του θα είναι ολοένα και λιγότερος μέσα στο γήπεδο, αλλά αυτό δεν άλλαξε ποτέ τη δική του συμπεριφορά, απέναντι στον προπονητή, απέναντι στους συμπαίκτες του και, κυρίως, πάνω απ’ όλα, απέναντι στον εαυτό του, αφού νιώθει έτοιμος όποτε του ζητηθεί να παίξει.
Το ρεκόρ των 654 συμμετοχών δεν είναι μόνο ένας αριθμός, αλλά ένας δείκτης της αφοσίωσης και της επιμονής που απαιτείται για να παραμείνεις στην ελίτ για σχεδόν 23 χρόνια!
Επιπλέον, ο Μίλνερ έχει ξεχωρίσει και για την ηγετική του παρουσία εντός και εκτός γηπέδου, αποτελώντας πρότυπο για νεότερους παίκτες και πηγή έμπνευσης για τους φιλάθλους. Το επίτευγμά του ενισχύει την πολιτισμική και ιστορική διάσταση της Premier League ως ενός από τα πιο απαιτητικά και ανταγωνιστικά πρωταθλήματα παγκοσμίως.
Συνοψίζοντας, η πορεία του Τζέιμς Μίλνερ στην Premier League είναι μια ιστορία επιτυχίας, αντοχής και αφοσίωσης. Το ρεκόρ των 654 συμμετοχών αποτελεί μνημείο επαγγελματισμού και παράδειγμα προς μίμηση για όλους όσοι αγαπούν το ποδόσφαιρο. Και παραμένει ένας δάσκαλος για όσους αγωνίζονται δίπλα του.
Ο αστερίσκος θα πρέπει να μπει δίπλα στο ρεκόρ μόνο για το σύνολο των αγωνιστικών λεπτών! Καθαρά, όμως, από πλευράς τίτλων, από πλευράς συμβολής σε κάθε ομάδα που έπαιξε, νομίζω πως ξεπερνάει τον Μπάρι κατά πολύ!