Ο Ντάουντα στο England365: «Δικός μου παίκτης υπέγραψε στη Λιντς - Ήθελα να πάω στον Άρη, είχαμε… meeting στον Ατρόμητο για τον Ουάρντα!»
Μία απολαυστική συνέντευξη, ένας ποδοσφαιριστής που διακρίθηκε στην Ελλάδα, έφτασε μία «ανάσα» από την Αγγλία, μας συστήθηκε μέσω του Ατρομήτου και λίγο έλειψε να βρεθεί στη… Θεσσαλονίκη! Ο λόγος για τον Αμπιόλα Ντάουντα, που βρίσκεται μέχρι και σήμερα στην Αθήνα, «ακροβατεί» ανάμεσα στο να παίξει μία ακόμη σεζόν ή να αποσυρθεί, είναι και ατζέντης, και έστειλε έναν 19χρονο Νιγηριανό στην Premier League και τη Λιντς. Υπέροχος άνθρωπος, σπουδαία καριέρα, έκανε λάθος με τη Χαρτς και μας αποθέωσε τον Τόνι Μπλουμ της Μπράιτον! Αποκλειστικά στο England365 και τον Δημήτρη Μανάκο.
Τον γνωρίσαμε στον Ατρόμητο, πριν από εννέα χρόνια. Τότε, που αγωνιζόταν στην Ολλανδία και τη Φιτέσε, είχε πραγματοποιήσει επικό εξάμηνο με τη Χαρτς, αλλά ο ίδιος υποστήριζε πως πραγματοποίησε το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας του.
Άφησε τη… σημερινή ομάδα του Τόνι Μπλουμ, γύρισε στην Eredivisie, δεν απέδωσε ποτέ όπως θα ήθελε, και η επιλογή του ήταν μονόδρομος! Αναζήτησε ένα άλλο πρωτάθλημα να συνεχίσει την καριέρα του και η βάση του έγινε το Περιστέρι. Ο λόγος για τον Αμπιόλα Ντάουντα, ο οποίος αφίχθη στη χώρα μας, ξεχώρισε, έπαιξε σε άλλες πέντε ελληνικές ομάδες και μέχρι σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα!
Μίλησε για όλους και για όλα στον Δημήτρη Μανάκο, λοιπόν, σε μία συζήτηση που ξεκίνησε από τον Ατρόμητο, τον Νταμίρ Κάναντι, τον Αμρ Ουάρντα, τον Βαρέλα του ΠΑΟΚ και το «θέλω να πάω στον Άρη», για να καταλήξουμε στο ότι σήμερα εκπροσωπεί ο ίδιος ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται σε ομάδα της Premier League.
Απολαυστικός ο Νιγηριανός, που αποκάλυψε πως πριν από περίπου μία δεκαετία, προσεγγίστηκε από τρεις αγγλικές ομάδες, αλλά δεν έφτασε τα 20 γκολ και δεν δέχθηκε επίσημη πρόταση… Διαθέστε χρόνο για τον Αμπιόλα Ντάουντα, αξίζει τον κόπο!
Αρχικά, στην Ελλάδα σε γνωρίσαμε μέσα από τον Ατρόμητο. Ήρθες το 2017. Πώς έγιναν οι πρώτες επαφές; Τι θυμάσαι από εκείνη την περίοδο;
«Όταν ήρθα στην Ελλάδα, για πρώτη φορά, στον Ατρόμητο, το 2017, δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το οτιδήποτε. Δεν ήξερα τίποτα για την ομάδα, για την πόλη, δεν είχα πληροφορίες! Το μόνο που ήξερα ήταν ο… Κώστας, ένας Έλληνας ατζέντης, που με πήρε τηλέφωνο, όσο ήμουν διακοπές.
Μου είπε πόσο οργανωμένη είναι η ομάδα και ότι εδρεύει στην Αθήνα. Τότε, εγώ είχα και καλύτερες προτάσεις από τον Ατρόμητο. Ωστόσο, είχα την αίσθηση πως εγώ ανήκω εκεί. Έριξα τις απαιτήσεις μου, είχα δύο πολύ καλές σεζόν, η υποδοχή μου ήταν απίστευτη και θα το θυμάμαι για πάντα!»
Ζήτησες τη γνώμη κάποιου, για να πεις «ναι» στον Ατρόμητο;
«Χωρίς υπερβολή, το μόνο που γνώριζα για την Ελλάδα ήταν ότι κατέκτησε το EURO 2004! Και ορισμένους ποδοσφαιριστές από την Αφρική που είχαν παίξει εκεί. Γνώριζα τον Σισέ, που είχε αγωνιστεί στον Παναθηναϊκό, ήξερα το όνομα του Ολυμπιακού, αλλά δεν γνώριζα πώς ακριβώς έπαιζε η κάθε ομάδα.
Ακολούθησα τα συναισθήματά μου, το ένστικτό μου και δικαιώθηκα. Μία μέρα μετά αφότου υπέγραψα, θυμάμαι χαρακτηριστικά πως μου ήρθε μία πρόταση από μία ομάδα στην Κίνα. Μία τρομερή πρόταση οικονομικά, αλλά εγώ είχα αποφασίσει. Νομίζω ότι ο Ατρόμητος ήταν εξαιρετική επιλογή, ήρθα εδώ με την οικογένειά μου, μιας και έχω δύο αγόρια, και όλα ήταν υπέροχα!»
Τι ήταν αυτό που σε έπεισε στο project του Ατρομήτου;
«Θα σας πω μόνο ότι έκανα τεράστια περικοπή στον μισθό μου, για να συμφωνήσω με τον Ατρόμητο. Ήμουν… απεγνωσμένος, δεν είχα παίξει για έξι μήνες και απλά αναζητούσα χρόνο συμμετοχής. Ο Ατρόμητος ήταν εξαιρετική επιλογή, ήταν 8ος τότε, ήθελε να βγει στην Ευρώπη και αισθάνθηκα μεγάλη οικειότητα, για να φορέσω τη φανέλα του.
Μόλις ήρθα εδώ, είπα… ουάου! Τρομερό προπονητικό κέντρο, όλες οι εγκαταστάσεις, ήταν υπέροχες. Ήρθα από τη Φιτέσε και δεν συνάντησα μεγάλες διαφορές. Λίγες ομάδες είναι τόσο οργανωμένες, με όλες τις παροχές που χρειάζεται ένας ποδοσφαιριστής.
Είχε πισίνα, σάουνα, τζακούζι, ό,τι ακριβώς χρειάζεται ένας παίκτης για την αποθεραπεία του. Μου πρόσφεραν τα πάντα και δικαιώθηκα με την επιλογή μου!»
Εκείνη τη σεζόν, ο Ατρόμητος έκανε μία από τις καλύτερες χρονιές στην ιστορία του συλλόγου και ήσουν βασικός. Πίστεψες πραγματικά ότι η ομάδα θα μπορούσε να φτάσει ακόμα και στην κατάκτηση του πρωταθλήματος;
«Για να είμαι ειλικρινής, θυμάμαι μία περίοδο που είχαμε φτάσει ως και την πρώτη θέση της βαθμολογίας. Νομίζω πως αυτό κράτησε μία ή δύο εβδομάδες. Ήταν εκπληκτικό σαν συναίσθημα, αλλά μέσα στα αποδυτήρια λέγαμε πως θέλουμε να βγούμε στην Ευρώπη!
Ξέραμε πόσο δύσκολο είναι να πάρουμε το πρωτάθλημα, αλλά πιστεύαμε παράλληλα και τόσο πολύ στους εαυτούς μας. Εκείνη τη σεζόν χάσαμε μόνο από τον ΠΑΟΚ και στα δύο παιχνίδια. Τελικά, αυτή η ομάδα πήρε το πρωτάθλημα!
Είχαν τρομερή ομάδα, αλλά και εμείς δικαιολογήσαμε την προσπάθειά μας, δημιουργήσαμε ένα φοβερό σύνολο. Όλοι κάναμε το βήμα παραπάνω, από την αρχή μέχρι το τέλος. Οι παίκτες, οι προπονητές, όλοι γύρω από την ομάδα. Αυτό θα το θυμάμαι για πάντα!»
Ποια ήταν η σχέση σου με τον Νταμίρ Κάναντι;
«Τρομερός άνθρωπος, εκπληκτικός προπονητής! Είχα και έχω εξαιρετική σχέση μαζί του μέχρι και σήμερα. Μιλήσαμε πριν από πέντε, έξι μέρες. Είναι ένας προπονητής που μου έβγαλε τον καλύτερό μου εαυτό. Με προκάλεσε στον μέγιστο βαθμό, μου έμαθε πράγματα, ήταν ο λόγος που η ομάδα πήγε τόσο καλά.
Χωρίς αυτόν, δεν νομίζω πως θα ήμασταν ικανοί να τερματίσουμε τόσο ψηλά. Μείναμε ενωμένοι, ήρθαν δύσκολες μέρες, δεν ήταν απλό στο ξεκίνημα της σεζόν, αλλά τα καταφέραμε.
Ελπίζω να συνεχίσω να έχω επαφές μαζί του και αυτό θεωρώ πως θα κάνω!»
Υπάρχει κάποια ιστορία από τις προπονήσεις που θα μπορούσες να μοιραστείς μαζί μας; Κάτι ιδιαίτερο που θυμάσαι, κάτι που ξεχώρισε για εσένα προσωπικά;
«Δεν θα πω το όνομα, αλλά θα σας πω κάτι που δεν θα ξεχάσω εύκολα! Θυμάμαι να έχουμε μία μέρα προπόνηση και ένας ποδοσφαιριστής να μην έχει φτάσει στο προπονητικό κέντρο στην ώρα του.
Η ομάδα τον πήρε τηλέφωνο, επικοινώνησε μαζί του και ο ίδιος είπε πως τον είχε πάρει ο ύπνος. Να σας πω την αλήθεια, αυτό δεν είναι περίεργο. Το έχω δει και άλλες φορές. Το ιδιαίτερο έχει να κάνει με αυτό που ζήτησε ο Κάναντι! Διότι δεν ξεκινούσε την προπόνηση, αν δεν ερχόταν και αυτός στο προπονητικό κέντρο.
Ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε και ο coach μας έλεγε… όχι. Εν τέλει, περιμέναμε μισή ώρα, ήρθε και από εκείνη την στιγμή και έπειτα μπήκαμε σε κανονικό ρυθμό. Δεν έχω δει ξανά τέτοια αντιμετώπιση από προπονητή. Συνήθως, σε αυτές τις περιπτώσεις, απλώς κάνεις ατομικό. Ο κ. Κάναντι, ακόμη και αυτό, το έβλεπε αλλιώς!»
Ποιος ήταν ο καλύτερός σου φίλος στο Περιστέρι και ποιος ο πιο δύσκολος αμυντικός που αντιμετώπισες;
«Ο καλύτερός μου φίλος ήταν αναμφίβολα ο Ντιγκινί! Έχουμε επαφές μέχρι και σήμερα, είναι φανταστικό παιδί. Είχα πολύ καλή σχέση και με τον Μάντσον.
Ο πιο δύσκολος αντίπαλος που συνάντησα στην Ελλάδα ήταν σίγουρα ο Βαρέλα, του ΠΑΟΚ. Πω, πω, το θυμάμαι. Τρομερά δυνατός, δεν ήταν γρήγορος, αλλά οι τοποθετήσεις του ήταν πάντα φανταστικές. Εκπληκτικός ποδοσφαιριστής, αυτός ήταν ο βασικός λόγος που δεν σκόραρα απέναντί τους. Με περιόριζε τόσο καλά…»
Είναι ο Άμρ Ουάρντα ένας από τους πιο ιδιαίτερους χαρακτήρες που έχεις γνωρίσει;
«Θα είμαι ειλικρινής… Είναι ένα περίεργο παιδί και ένας τρομερός ποδοσφαιριστής. Το ήξεραν αυτό στον Ατρόμητο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως είχαμε κάνει και ένα meeting μία φορά με τον κ. Κάναντι. Ήμασταν εκεί όλοι οι επιθετικοί. Εγώ, ο Ντιγκινί, ο Βασιλακάκης, όλοι, και είχαμε συμφωνήσει πως θα δουλεύουμε όλοι περισσότερο στο γήπεδο, ώστε να μπορεί ο Αμρ να μας βοηθήσει με τον δικό του τρόπο, κάθε φορά που παίρνει την μπάλα.
Δεν μας ένοιαζε τι κάνει εκτός αγωνιστικού χώρου, παρά μόνο τι κάνει σε αυτό. Και αυτό απέδωσε. Αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης της σεζόν, τότε, ήταν πραγματικά απίστευτος.
Σε ό,τι αφορά τη ζωή του εκτός γηπέδου, δεν θα πω κάτι που ήδη γνωρίζετε. Αυτό που μπορώ να πω είναι πως τον βρήκα και αργότερα στη Λάρισα και ήταν λίγο πιο ώριμος. Είχε λίγο ηρεμήσει, ο τρόπος που συμπεριφερόταν ήταν κάπως καλύτερος.
Ωστόσο, στο γήπεδο έδινε τα πάντα. Θυμάμαι ένα ματς με την ΑΕΚ! Δεν υπάρχει… Τους κατέστρεψε. Ήταν εφιάλτης για αυτούς. Ήταν τόσο καλός, που δεν μας ένοιαζε καν, αν θα γυρίσει να βοηθήσει στην άμυνα. Ήταν υπέροχο να παίζεις μαζί του, όταν του έδινες τη δυνατότητα να παίξει με τον δικό του τρόπο. Θεωρώ πως εκείνη η σεζόν μας συνδέεται άμεσα με τον Αμρ και το πώς έπαιζε!»
Ένιωθες ισχυρό δέσιμο με τον κόσμο στο Περιστέρι; Γιατί γενικά οι φίλαθλοι του Ατρομήτου σε αγαπούσαν και σε χειροκροτούσαν πάντα;
«Πάντα το αισθάνομαι αυτό με τον κόσμο του Ατρομήτου! Πέρυσι, πήγα να παρακολουθήσω ένα παιχνίδι με τον Παναιτωλικό, στο Περιστέρι. Τις δύο πρώην ομάδες μου δηλαδή. Και πράγματι, με υποδέχθηκαν, με χειροκρότησαν και αυτό παραμένει στην καρδιά μου!»
Γιατί έφυγες από τον Ατρόμητο; Υπήρξε προσπάθεια ανανέωσης του συμβολαίου σου ή ήταν κοινή απόφαση να μετακινηθείς στην Τουρκία;
«Είχαμε συζήτηση για να ανανεώσω το συμβόλαιό μου, αλλά δεν συνέβη. Ένιωθα, τότε, πως δεν είχαν εκτιμήσει καλά την αξία μου. Έπρεπε να φύγω, παρότι εγώ ήθελα να συνεχίσω να βρίσκομαι στο Περιστέρι.
Έκανα μία φορά υποχώρηση, έριξα τις απαιτήσεις μου για να παίξω, όταν ήρθα από τη Φιτέσε, έκανα τη… θυσία μου. Δεν θα μπορούσε να συμβεί ξανά. Ήταν τεράστια η απόσταση στο οικονομικό. Οπότε, από το να μαλώνουμε ή να διαφωνούμε, χωρίς λόγο, αποφασίσαμε να διακόψουμε τη συνεργασία μας.
Μετά, είχαμε μιλήσει μία ή δύο φορές για να επιστρέψω, αλλά εγώ ποτέ στην καριέρα μου δεν ήμουν φίλος των… come backs! Αν, όμως, με έπαιρναν σήμερα τηλέφωνο, θα πήγαινα. Θα τους έλεγα… πάμε να το κάνουμε! Δεν θα με ενδιέφεραν τα χρήματα. Θα έκανα αυτό που ένιωθα.»
Πες μας για τη Χαρτς. Αγωνίστηκες σε 13 παιχνίδια πρωταθλήματος και πέτυχες πέντε γκολ. Γιατί δεν έμεινες περισσότερο;
«Θεωρώ πως έκανα τότε ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της καριέρας μου. Έκανα τη… θυσία με τον Ατρόμητο, αλλά δεν το έκανα νωρίτερα στην Σκωτία. Είχαμε μία τρομερή σεζόν τότε. Υπάρχουν πράγματα που μετανιώνεις, δεν το συζητώ. Αυτό είναι ένα από αυτό. Ήμουν μικρός, δεν το σκέφτηκα καλά…»
Φέτος, 10 χρόνια μετά την παρουσία σου στη Σκωτία, η Χαρτς οδεύει προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της. Ήταν πάντα αυτό ένα όνειρο για τους φιλάθλους του συλλόγου που τώρα γίνεται πραγματικότητα;
«Ήταν μία εντελώς διαφορετική κατάσταση τότε. Η Χαρτς, εκείνη την περίοδο, είχε φοβερά οικονομικά προβλήματα. Ο κόσμος συνεισέφερε χρήματα στον σύλλογο, προκειμένου να σωθεί. Θυμάμαι να ακούω για ένα ποσό ως και το ένα εκατομμύριο λίρες.
Το ότι 10 χρόνια μετά, έχουν καταφέρει να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο, είναι πραγματικά φανταστικό. Πριν από 10 ημέρες, συζητούσα με έναν άνθρωπο που είναι εκεί και του είπα πως αν τα καταφέρουν, θα πάω εκεί να πανηγυρίσω μαζί τους!
Ούτε η Σέλτικ, ούτε η Ρέιντζερς φέτος είναι τόσο καλές. Αυτό είναι υπέροχο για τη Χαρτς και τους εύχομαι να τα καταφέρουν. Θα είναι τρομερό για την πόλη, σας το λέω γιατί έζησα εκεί!»
Ο ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι πλέον ο πρόεδρος της Μπράιτον, Τόνι Μπλουμ. Τον γνωρίζεις; Έχει αλλάξει την ιστορία της Μπράιτον στην Premier League. Πιστεύεις ότι έχει δώσει νέα κατεύθυνση και νόημα και στη Χαρτς;
«Δεν τον ξέρω προσωπικά, αλλά έχω συζητήσει πολύ για αυτόν, με τον ατζέντη μου. Έχει κάνει φανταστικά πράγματα στην Μπράιτον. Ο τρόπος που λειτουργεί η ομάδα, το σύστημά της, το πόσο οργανωμένη είναι, οι μεταγραφές και οι πωλήσεις της.
Λειτουργεί αντίστοιχα και στη Χαρτς και είμαι πολύ χαρούμενος που υπάρχει αυτός ο άνθρωπος στην Σκωτία. Και μην ξεχνάμε το… σκαλί που προσφέρει. Παίκτης της Μπράιτον μπορεί να παίξει στη Χαρτς και το ανάποδο. Είναι πολύ σημαντικό αυτό και οφείλεται στον Τόνι Μπλουμ!»
Στο παρελθόν υπήρχαν φήμες ότι σε προσέγγισε αγγλικός σύλλογος. Ήταν αλήθεια; Είχες ποτέ επαφή με ομάδα στην Αγγλία;
«Ναι, είναι αλήθεια! Όταν ήμουν στη Φιτέσε και πήγαινα πάρα πολύ καλά, μετρώντας σε 11 ματς, έξι γκολ και τρεις ασίστ, με είχαν δει τρεις ομάδες. Είχα Άγγλο ατζέντη και με είχαν παρακολουθήσει η Κόβεντρι, η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και η Ίπσουιτς.
Ενδιαφερόμουν πάρα πολύ να πάω στην Αγγλία, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Ήταν περίπου Οκτώβριος, Νοέμβριος τότε, και σκεφτόμουν πως αν συνεχίσω έτσι, έχω πιθανότητες να το κάνω. Ήθελα να πετύχω 20 γκολ, δεν τα κατάφερα, αλλά δεν είχαμε ποτέ επίσημη πρόταση!»
Μεταφέροντας την ίδια συζήτηση σε… ελληνική βάση, ήθελα να σε ρωτήσω αν είχες ποτέ πρόταση από άλλη ελληνική ομάδα, ίσως μεγαλύτερη από τον Ατρόμητο;
«Δεν είχε συμβεί κάτι τέτοιο, αλλά τον Ιανουάριο του 2019 βρέθηκα πάρα πολύ κοντά στον Άρη. Μετά τον Ατρόμητο, αφού πήγα στην Τουρκία. Μου το έλεγε διαρκώς ο Ντιγκινί, ήθελα να πάω, αλλά τότε η ομάδα από τη Θεσσαλονίκη προτίμησε έναν διαφορετικού τύπου επιθετικό. Εγώ, πάντως, θα ήθελα να πάω!»
Ποιος προπονητής σε βοήθησε περισσότερο να βελτιωθείς κατά τη διάρκεια της καριέρας σου; Μπορείς να διαλέξεις έναν;
«Δεν θα μπορούσα να πω κάποιον άλλον από τον Νταμίρ Κάναντι, αν έπρεπε να διαλέξω μόνο έναν. Με βοήθησε σε κάθε επίπεδο, με έκανε… winner.
Ήταν τρομερός, επίσης, ο Μάκης Χάβος, που βρεθήκαμε στον Παναιτωλικό. Εκεί αισθάνθηκα πραγματικά στα καλύτερά μου. Παίξαμε φοβερό ποδόσφαιρο, με τον Ντίας, με τον Μουνιέ, με τους συμπαίκτες μου. Θέλαμε να σωθούμε, το κάναμε εύκολα και εκείνος ήταν εκπληκτικός.
Τραυματίστηκα στο τέλος της σεζόν, πήγα στον Απόλλωνα Σμύρνης και εκεί βρήκα τον κ. Παράσχο. Εκπληκτικός άνθρωπος, δεν ήταν μόνο προπονητής μου, ήταν σαν… πατέρας μου. Δεν μιλάει πολύ, αλλά μιλάει πάντα σωστά. Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση αυτό!»
Τώρα, στα 38 σου, βρίσκεσαι ακόμη στην Ελλάδα, και αγωνιζόσουν στον Άρη Πετρούπολης. Γιατί αποφάσισες να μείνεις εδώ;
«Ναι, βρίσκομαι ακόμη εδώ. Έλυσα το συμβόλαιό μου με τον Ιωνικό, θα μπορούσα να πάω σε ομάδα της Super League 2, αλλά εγώ είχα προτεραιότητα να παίξω και να αισθάνομαι καλά, μαζί με την οικογένειά μου.
Έριξα τις προσδοκίες μου με τον Άρη Πετρούπολης, σε σχέση με αυτά που είχα δει στην καριέρα μου. Έπρεπε, όμως, να καταλάβω πως δεν είμαι το ίδιο. Πως μεγαλώνω, πως οι κατηγορίες είναι πιο μικρές, πως το γήπεδο δεν θα είναι τόσο καλό.
Αποχώρησα από τον Άρη πριν από μερικούς μήνες, άργησα με τη θεραπεία μου και η ομάδα μου ζήτησε να αποχωρήσω. Προσπάθησα τον Ιανουάριο να βρω μία ομάδα, δεν τα κατάφερα, οπότε συνεχίζω να προετοιμάζομαι.
Ο Ιωνικός με κάλεσε ξανά, αλλά εγώ θεώρησα πως δεν είμαι έτοιμος ακόμα. Θα ήταν άδικο και για τους ανθρώπους που με ήθελαν να υπογράψω, χωρίς να είμαι καλά. Συνεπώς, ακύρωσα τη μεταγραφή και αποφάσισα να περιμένω!»
Σκέφτεσαι να αποσυρθείς τη δεδομένη χρονική στιγμή;
«Περνούν διάφορες σκέψεις από το μυαλό μου, όλα είναι ανοιχτά. Ίσως, ναι, είναι η ώρα για εμένα να κάνω κάτι άλλο. Θα το δούμε, δεν είμαι ακόμη σίγουρος!»
Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σου μετά το ποδόσφαιρο; Έχεις κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου; Θα παραμείνεις στην Ελλάδα;
«Τα τελευταία πέντε χρόνια έχω μία ακαδημία στη Νιγηρία και παράλληλα, θα ήθελα να γίνω και ατζέντης, έχοντας εμπνευστεί από τον Κώστα, που σας ανέφερα νωρίτερα. Είναι δεδομένο πως θα είμαι στο ποδόσφαιρο.
Παράλληλα, έχω ένα παιδί που προσέχω εδώ και αρκετά χρόνια. Τον έχω βοηθήσει, είμαι ο ατζέντης του και σήμερα, βρίσκεται στη Λιντς! Υπέγραψε τον Ιανουάριο, ονομάζεται Λεόναρντ Ενγκένγκε.
Θεωρώ, λοιπόν, πως μπορώ να βοηθήσω πολύ τα νέα παιδιά και είναι αυτός ένας στόχος για εμένα!»
TRANSFER UPDATE❗️
— NPFL News 🇳🇬 (@NPFL_News) January 20, 2026
Leeds United FC have announced the signing of Leonard Ngenge, who joins the club from Remo Stars FC.#NPFL26 pic.twitter.com/0uikqLzEK2