Net spend χωρίς μισθούς και αμοιβές ατζέντηδων; Όλο το σύστημα είναι μια διαστρεβλωμένη πραγματικότητα!
Ακούω και διαβάζω μόνιμα στην Αγγλία για net spend που είναι και το σημείο κλειδί για να μπορεί μια ομάδα να βγει και να ξοδέψει στη αγορά για μεταγραφές και απορώ που μόνιμα δύο από τις μεγαλύτερες κατηγορίες κόστους στο ποδόσφαιρο (μισθοί και αμοιβές ατζέντηδων) αποκλείονται από τους υπολογισμούς των καθαρών δαπανών. Είναι λάθος αυτό το σύστημα και ήδη έχει επισημανθεί στην επιτροπή που ελέγχει δαπάνες στο αγγλικό ποδόσφαιρο και πιθανολογώ αργά ή γρήγορα θα αλλάξει. Το πόσο γρήγορα δεν ξέρω γιατί όλα αυτά παίρνουν καιρό να δρομολογηθούν, αλλά αποτελεί διαστρεβλωμένη πραγματικότητα, η σημερινή αποτίμηση που γίνεται.
Γράφει ο Maverick
Θα σας δώσω ένα μεγάλο παράδειγμα, αυτό που αφορά τον Μαρκ Γκέχι. Για τη Μάντσεστερ Σίτι, το πραγματικό του κόστος σε ένα πενταετές συμβόλαιο, συνυπολογίζοντας το ποσό μεταγραφής, τους μισθούς και τις αμοιβές ατζέντηδων, πιθανότατα φτάνει τα 120 εκατομμύρια λίρες. Ωστόσο, όσον αφορά στις καθαρές δαπάνες, η Σίτι θα καταγράψει μόνο περίπου 20 εκατομμύρια.
Συγκρίνετέ το με τον Βάσκο της Άρσεναλ, τον Μάρτιν Θουμπιμέντι. Ένα ποσό μεταγραφής περίπου 55 εκατομμυρίων λιρών σε ένα πενταετές συμβόλαιο με περίπου 75 χιλιάδες λίρες την εβδομάδα θα πήγαινε τη συνολική δαπάνη της Άρσεναλ κάτω από τα 80 εκατομμύρια, αλλά θα εξακολουθούσε να καταγράφεται ότι η ομάδα ξοδεύει ολόκληρο το ποσό των 55 εκατομμύριων.
Ίδιος πενταετής ορίζοντας, τεράστια διαφορά στα πραγματικά κόστη και εντελώς διαφορετική οπτική των καθαρών δαπανών. Και αυτό είναι, πριν καν αγγίξουμε συμβόλαια, όπως η τεράστια μακροπρόθεσμη συμφωνία του Χάαλαντ για μισό δισεκατομμύριο λίρες, ποσό αστρονομικό, άσχετο εάν πιστεύω πως δεν πρόκειται ποτέ να μείνει στο Μάντσεστερ όλα αυτά τα χρόνια και δεν με πείθετε ό,τι και αν μου πείτε ως αντίλογο!
Το σύστημα είναι θεμελιωδώς ελαττωματικό και διαστρεβλώνει μαζικά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται κανείς τις δαπάνες των συλλόγων. Και φυσικά αφήνει ανοιχτή την κερκόπορτα για οποιαδήποτε παρερμηνεία, δήλωση, λανθασμένη ανάλυση ή οποιαδήποτε τέτοιας φύσεως κουβέντα!
Επίσης, κάποια στιγμή ας τελειώσει αυτή η σαχλαμάρα με το πόσο πραγματικά αξίζει ένα ρόστερ. Το να έχεις κάποιους ποδοσφαιριστές που εσύ τους αποτιμάς 100 ή 70 εκατομμύρια, αλλά είναι δανεικοί, δεν γίνεται να μένει η αξία τους ψηλά! Η περίπτωση, παραδείγματος χάριν, του Σάντσο, είναι κλασσική, με παίκτη που κόστιζε πολλά λεφτά και αυτά προσμετρούνται στην αξία ενός ρόστερ αλλά και πάλι παίζει κάπου δανεικός, είναι ένα μικρό παράδειγμα!
Το να μετράμε επίσης την αξία ενός παίκτη μόνο με τα χρήματα που αποκτήθηκε, χωρίς να μετράμε και το τι έχει κοστίσει σε όλο το προηγούμενο διάστημα σε μισθούς, επίσης είναι ένα λανθασμένο μέτρο.
Ένα άλλο πράγμα που δεν έχω καταλάβει ποτέ όλα αυτά τα χρόνια, αν και αυτή είναι ειδικότητα μου, το να μπορώ να αναλύω οικονομικά δεδομένα που έχω μπροστά μου, είναι πώς η Άρσεναλ με τέτοιο μέγεθος συλλόγου να εξακολουθεί να έχει ως πιο ακριβή πώληση ποδοσφαιριστή της, τον Άλεξ Όξλεϊντ Τσάμπερλεϊν!
Έναν παίκτη που έφυγε με 37 εκατομμύρια λίρες το 2017 για να πάει στην Λίβερπουλ, χωρίς ενδιάμεσα να έχει καταφέρει να πουλήσει κάποιον παίκτη κοντά στα 60 εκατομμύρια για παράδειγμα.
Ολόκληρη αυτή η διαδικασία της αποτίμησης και του ρόστερ, και του καθαρού ποσού που μπορεί να ξοδέψει μία ομάδα και όλο γενικά το οικονομικό οικοδόμημα, γύρω, όχι μόνο από την Premier League, αλλά γενικότερα από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, χρειάζεται ένα restart. Το λένε και το φωνάζουν πολλοί για χρόνια αλλά παραμένει ένα αγκάθι σε όλο το σύστημα.