Η απίθανη εμφάνιση της Γιουνάιτεντ φέρνει τον κίνδυνο να παρασυρθούν με τον Κάρικ, αλλά γιατί ο (κάθε) Γκλάσνερ να είναι καλύτερος του;

Ένα πιο ονειρικό ντεμπούτο δεν θα μπορούσε να φανταστεί ο Κάρικ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ! Μία «καταιγιστική» εμφάνιση απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι, ένα συγκλονιστικό παιχνίδι από όλους και ένα… 2-0 που μοιάζει «φτωχό», για όποιον έχει παρακολουθήσει όλο το ματς. Είχα πολλά χρόνια να δω έτσι σε ένα ολόκληρο 90άλεπτο τους «κόκκινους διαβόλους», και προφανώς η εικόνα τους πιστώνεται στην αλλαγή προπονητή και στην άφιξη του Κάρικ. Το θέμα είναι «από εδώ και πέρα». Πώς θα κρίνει η διοίκηση τον άνθρωπο που θέλει να φέρει το καλοκαίρι και γιατί απαραίτητα ένας Γκλάσνερ να είναι «ανώτερος» αυτού που καθοδήγησε χθες τη Γιουνάιτεντ; Ο χρόνος θα δείξει, τα αποτελέσματα θα «μιλήσουν», αλλά το παρελθόν μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός στη συγκεκριμένη περίπτωση.



Η απίθανη  εμφάνιση της Γιουνάιτεντ φέρνει τον κίνδυνο να παρασυρθούν με τον Κάρικ, αλλά γιατί ο (κάθε) Γκλάσνερ να είναι καλύτερος του;

Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος

Με την καλύτερη εμφάνιση που έχει κάνει η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τουλάχιστον τα τελευταία δύο χρόνια, από τον τελικό του Κυπέλλου το 2024, όπου και εκεί δεν έπιασε τέτοιο επίπεδο απόδοσης για ολόκληρο το παιχνίδι, είναι εύκολο να ξεκινήσει και μία παραφιλολογία ότι βρήκε τον άνθρωπο της για τον πάγκο.

Αυτά τα πράγματα η αλήθεια είναι πως μπορούν να παραπλανήσουν. Από τη μία πλευρά, σε προσωπικό επίπεδο θεωρώ ότι και το 2021 μπορούσε να πάρει λίγους μήνες παραπάνω ο Κάρικ, ίσως μέχρι το τέλος εκείνης της περιόδου, όταν τον Νοέμβριο του 2021 έκανε τρία πολύ καλά αποτελέσματα, με νίκη εκτός έδρας επί της Βιγιαρεάλ, νίκη επί της Άρσεναλ και ισοπαλία εκτός έδρας στο «Στάμφορντ Μπριτζ» με την Τσέλσι, που διεκδικούσε το πρωτάθλημα.

Ωστόσο, τότε προτιμήθηκε να έρθει ένας προπονητής μεγαλύτερη εμπειρία. Ο λόγος για τον Ραλφ Ράνγκνικ, του οποίου η θητεία δεν κρίνεται απαραίτητα αρνητική, αλλά το κλείσιμο της σεζόν ήταν κακό.

Εν συνεχεία, επιλέχθηκε ο Τεν  Χαγκ, που έμοιαζε μία πολύ καλή περίπτωση, αλλά όλοι είδαμε τα σκαμπανεβάσματα που είχε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο διάστημα παρουσίας του στο «Ολντ Τράφορντ», τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον τρόπο που ήθελε να αγωνιστεί και τη συνέπεια που δεν είχε στα αποτελέσματά της.

Τώρα, υπάρχει ο εξής κίνδυνος, επειδή το χθεσινό παιχνίδι είναι ένας πολύ ψηλός πήχης, η ιστορία να επαναληφθεί.

Η εμφάνιση ήταν εκπληκτική, ο τρόπος με τον οποίο ουσιαστικά η Γιουνάιτεντ εξαφάνισε από το γήπεδο τη Σίτι, και δεν την κέρδισε απλώς, μπορεί να δημιουργήσει άμεσες απαιτήσεις, ενώ τέτοια απόδοση είναι πάρα πολύ δύσκολο να διατηρηθεί κάθε εβδομάδα, και ταυτόχρονα μία σειρά από καλά αποτελέσματα του Κάρικ  μπορεί πάλι να δημιουργήσουν τη συζήτηση και την ανάγκη του γιατί να ρισκάρουμε με κάτι άγνωστο, όταν έχουμε τον δικό μας «Αρτέτα»

Η αλήθεια είναι πως σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο, παρά μόνο… γκρι! Μπορεί να βοηθήσει, εάν πάει καλά μέχρι το τέλος της σεζόν και βγάλει την ομάδα μέσα στην πρώτη πεντάδα, που σημαίνει ότι θα επιστρέψει στο Champions League, αλλά πιθανώς οι ανάγκες και οι απαιτήσεις της δουλειάς, όταν είσαι στο «Ολντ Τράφορντ», να είναι πάρα πολύ μεγάλες.

Αν έχεις την ευκαιρία να φέρεις έναν προπονητή, όπως τον Τόμας Τούχελ το καλοκαίρι, σε περίπτωση που φύγει από την εθνική Αγγλίας, ή ακόμη και τον Κάρλο Αντσελότι, αν επιλέξει να επιστρέψει στην Ευρώπη, τότε έχεις ένα πραγματικό δίλημμα!

Αν πειστεί, παραδείγματος χάρη, ο Λουίς Ενρίκε, να έρθει στην Αγγλία και να αναλάβει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, δεν πας με τον Κάρικ. Αντιστρέφω, λοιπόν, την ερώτηση και λέω: αν δεν είναι κάποιος τέτοιος και θέλεις να πας και να ρισκάρεις με τον Γκλάσνερ, τι παραπάνω μπορεί να σου προσφέρει αυτός;

Επαναλαμβάνω πάντα στην περίπτωση που μέχρι το τέλος χρονιάς και όχι σε ένα ή σε δύο ή σε πέντε παιχνίδια, ο Κάρικ ανταποκριθεί στον ρόλο!

Υπάρχει πάντα το ότι όποιος καεί στο χυλό, φυσάει και το γιαούρτι, που λέει και ο θυμόσοφος λαός, και η προηγούμενη περίπτωση του Σόλσκιερ είναι ένα ζήτημα που πρέπει πάντα να έχουν στο μυαλό τους στο «Ολντ Τράφορντ».

Θέλω, όμως, να πω και κάτι ακόμα το οποίο δεν ξέρω πόσοι το συζητούν πραγματικά, αλλά αν το 2021 δεν έμπλεκαν τον Ρονάλντο με την επιστροφή του στα πόδια του Σόλσκιερ, πιθανώς τα πράγματα να ήταν πολύ καλύτερα για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Διότι ο Νορβηγός είχε δώσει αγωνιστικό προσανατολισμό στην ομάδα, τον ήθελε ο κόσμος και είχε τερματίσει την ομάδα του δεύτερη πίσω από την Μάντσεστερ Σίτι το 2021, κάνοντας κι ένα εκπληκτικό σερί αήττητων αγώνων εκτός έδρας!

Αυτό που θέλω να πω, συμπερασματικά, είναι ότι καμία τέτοια επιλογή δεν είναι εύκολη και πάντα η αλήθεια, επίσης, είναι κάπου στην μέση. Δηλαδή σε όλες τις περιπτώσεις κοιτάμε εκ των υστέρων να δούμε τι πήγε στραβά, ενώ πριν συμβεί οποιαδήποτε πρόσληψη, η αλήθεια είναι ότι σκέφτεσαι μόνο τα θετικά…

Προς το παρόν, ας απολαύσουν την στιγμή, με μία εμφάνιση πραγματικά «καταιγιστική», με ποδόσφαιρο που άρεσε πολύ στην εξέδρα και που ήταν και πολύ αποτελεσματικό, και που εάν λεπτομέρειες είχαν πάει προς το μέρος της Γιουνάιτεντ στα τρία τέρματα που δεν μέτρησαν, με την άποψή μου ότι το τρίτο ήταν απίστευτα οριακό και θα μπορούσε ακόμα και να μετρήσει, το τελικό σκορ θα ήταν πολύ μεγαλύτερο!

Γιατί αυτό το 2-0, για όποιον έχει δει όλο το παιχνίδι, καταλαβαίνει ότι είναι απίθανα κολακευτικό για τη Σίτι, με βάση τη διαφορά των δύο ομάδων σε αυτό το συγκεκριμένο μεσημέρι.

Εκείνο που χρειάζεται είναι αυτήν την στιγμή υπομονή και να μην αναλωθεί όλος ο κόσμος σε υπερβολές. Έμοιαζε με έναν τελικό Κυπέλλου αυτό που συνέβη χθες. Αυτό που χρειάζεται η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι να επιστρέψει σε μία κανονικότητα, να μπορεί να κάνει αποτελέσματα σε βάθος ολόκληρης σεζόν του πρωταθλήματος. Πρώτος στόχος, λοιπόν, από τώρα μέχρι το τέλος είναι η  πεντάδα, και να μείνει εκεί, να πάει στο Champions League και τα υπόλοιπα τα βλέπει αργότερα.