Ο Manager Αμορίν που απέρριψε τον τίτλο του Head Coach και πώς αυτό «κλώτσησε» στους διοικούντες τη Γιουνάιτεντ
Ήταν η ατάκα που πέρα από την επιμονή του να τιμήσει το συμβόλαιό του, κέντρισε το ενδιαφέρον όλων. Ο Ρούμπεν Αμορίν ήθελε να περάσει ένα μήνυμα με την αναφορά του περί... manager, για τον τίτλο του στη Γιουνάιτεντ, όχι απλά για head coach. Και η διοίκηση της ομάδας, μαζί με όσα προφανώς είχε μαζεμένα, κάπως «ενοχλήθηκε» ή και διαφώνησε με τον Πορτογάλο, για να παρθεί η απόφαση της απόλυσης.
Λίγα λεπτά μετά τη λήξη του ματς στο «Έλαντ Ρόουντ» και το τελικό 1-1 με τη Λιντς, ο Ρούμπεν Αμορίμ πραγματοποίησε ξέσπασμα στη συνέντευξη Τύπου και μάλιστα αποχώρησε όταν πλέον έβγαλε από μέσα του αυτά που ήθελε.
Μίλησε για το συμβόλαιό του, για την επιμονή του να ολοκληρώσει τη δουλειά του στη Γιουνάιτεντ, για την πρόθεσή του να συνεχίσει στο πόστο του μέχρι τη στιγμή που ο σύλλογος θα του έλεγε ότι δεν επιθυμεί το ίδιο και έθιξε το ζήτημα μεταξύ… Manager και Head Coach.
Ο ίδιος, τοποθέτησε τον εαυτό του στον πρώτο τίτλο. Θέλει να έχει άποψη για τον σχεδιασμό της ομάδας, τις μεταγραφές, τη γενικότερη στρατηγική και τις λειτουργίες του ποδοσφαιρικού τμήματος, έχοντας φυσικά μεγαλύτερη επιρροή από κάθε μέλος του coaching staff.
Ένας head coach, είναι απλά ο άνθρωπος τα καθήκοντα του οποίου περιορίζονται στα όσα συμβαίνουν εντός αγωνιστικού χώρου, τις επιδόσεις της ομάδας, τις επιλογές παικτών, τις προπονήσεις και την τακτική. Τίποτα περισσότερο.
Στη Γιουνάιτεντ, αυτό που θεωρείται δεδομένο και καθίσταται ξεκάθαρο προς κάθε άνθρωπος που προσλαμβάνεται για την άκρη του πάγκου, είναι πως πρόκειται για head coach. Ουδείς που κρατά το «τιμόνι», είναι ανώτερος από τη leadership team που έχει συσταθεί και ουδείς στην τεχνική ηγεσία μπορεί ν’ ασκήσει βέτο για μεταγραφές, όπως το έκανε ο Τεν Χαγκ για ορισμένες περιπτώσεις.
Η δουλειά είναι συλλογική στους «κόκκινους διαβόλους» και κάπου εκεί υπήρξε μέγα μπέρδεμα με τις παρεμβάσεις, τις απόψεις και τις διαφωνίες του Αμορίν, που πλέον δεν τα έβρισκε και με τον διευθυντή ποδοσφαίρου, Τζέισον Γουίλκοξ.
Κώστας Ζάλιαρης