Και όμως υπάρχει και πιο κάτω
Διάβασα το ξέσπασμα του Χόντγκσον για την κριτική που γίνεται στην ομάδα και κυρίως στην ίδιο. Βιάστηκε λίγο μάλλον ο προπονητής μας γιατί πολύ απλά επέτρεψε ακόμα και στην Μπλάκπουλ να έρθει μέσα στο «Ανφιλντ» με την πίστη ότι μπορεί να πάρει αποτέλεσμα.
Πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια δεν βλέπουμε. Είχαμε και την υπερηφάνεια όμως, την ασφάλεια που μας δίνει αυτό το γήπεδο. Θα την χάσουμε και αυτή φέτος; Δεν μπορώ να καταλάβω. Βλέποντας την ομάδα πέρσι πραγματικά έλεγα ότι πιο κάτω δεν πάει και να που στις πρώτες επτά αγωνιστικές έχουμε δει όλη και όλη μια νίκη στην Πρέμιερ Λιγκ και αυτή με τα χίλια ζόρια κόντρα στην Γουέστ Μπρόμιτς.
Αναρωτιέμαι αν μπορεί να αλλάξει κάτι σε αυτή την ομάδα. Ο μεταγραφικός σχεδιασμός ξεκίνησε σωστά. Η απόκτηση του Τζο Κόουλ δίνει ποδοσφαιρική μαγκιά και έναν επιπλέον Άγγλο που χρειάζεται η Λίβερπουλ. Αλλά από εκεί και πέρα νομίζω ότι πέσαμε στο απόλυτο κενό.
Καλός ο Μεϊρέλες, καλός και ο Πόουλσεν αλλά πότε πέτυχαν τέτοιοι ποδοσφαιριστές στην Πρέμιερ Λιγκ. Μακάρι να βγω ψεύτης, αλλά με τον ανταγωνισμό που υπάρχει φέτος στο νησί δεν μας βλέπω ούτε για Γιουρόπα Λιγκ τη νέα σεζόν.