Μετάλλια στο...σφυρί!
Ο Νόμπι Στάιλς είναι το όγδοο μέλος της εθνικής ομάδας της Αγγλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, το οποίο θα βγάλει στο …σφυρί το μετάλλιο του νικητή.
Μπορεί το 1966 να παραμένει χρονιά-ορόσημο για τους Άγγλους ποδοσφαιρόφιλους, καθώς τα «λιοντάρια» δεν έχουν καταφέρει να επαναλάβουν το θρίαμβο, όμως οι παίκτες της ομάδας φαίνεται πως …αποσυνδέονται από εκείνη την επιτυχία.
Ο Νόμπι Σταιλς είναι ο τελευταίος παίκτης εκείνης της ομάδας που αποφάσισε να αποχωριστεί το μετάλλιο του νικητή. Έτσι από τους έντεκα που αγωνίστηκαν σε εκείνο το ματς μόνο τρεις (ο Μπόμπι Τσάρλτον, ο Ρότζερ Χαντ και ο Τζακι Τσάρλτον) θα διατηρήσουν το μοναδικό αυτό κειμήλιο.
«Τα αντικείμενα αυτά έχουν ιδιαίτερη αξία για εμένα. Πρόθεση μου ήταν πάντα να παραδώσω όλη τη συλλογή μου στα παιδιά μου, αλλά έχω τρεις γιούς οπότε δεν είναι εύκολο να κάνεις δίκαιη μοιρασιά μεταξύ τους» εξήγησε ο Σταιλς ο οποίος πρόσφατα είχε υποστεί εγκεφαλικό. «Θέλω να έχω εγώ τον έλεγχο της…τύχης των αναμνηστικών μου και θέλω να γνωρίζω ότι η οικογένεια μου επωφελήθηκε από αυτά» συμπλήρωσε.
Για κάποιους η κίνηση αυτή του άσου της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τη δεκαετία του 60, έρχεται να υπογραμμίσει το τεράστιο χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές εκείνης της εποχής με τους σύγχρονους που παίζουν στην Πρέμιερ Λιγκ. Στο μέλλον θεωρείται αδιανόητο πολυεκατομμυριούχοι παίκτες όπως ο Γουειν Ρούνει ή ο Φρανκ Λαμπαρντ να προχωρήσουν σε παρόμοια κίνηση για να εξασφαλίσουν τα παιδιά τους. Αντίθετα οι παίκτες της ομάδας του 1966 είχαν έσοδα από χορηγίες και μεγάλα συμβόλαια και όταν συνειδητοποίησαν την αξία (εκτός της συναισθηματικής) που είχαν τα μετάλλια τους αποφάσισαν να μην αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη…
Ο πρώτος που μπήκε στη διαδικασία ήταν το 1998 ο Τζορτζ Κοέν, ο σταμάτησε την καριέρα του σε ηλικία 29 ετών και αντιμετώπιζε τόσο προβλήματα υγείας όσο και οικονομικά. Η πρώτη του προσπάθεια να πουλήσει στο μετάλλιο …έπεσε στο κενό, καθώς δεν κατάφερε να «πιάσει» την τιμή εκκίνησης. Τελικά το μετάλλιο αγόρασε έναντι 80.000 λιρών η Φούλαμ, η οποία ήταν ο μοναδικός σύλλογος στον οποίο αγωνίστηκε.
Στην ίδια τιμή λέγεται ότι πουλήθηκε το 2002 και το μετάλλιο του Ρέι Γουίλσον ο οποίος ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία (31) παίκτης των πρωταθλητών κόσμου του 1966.
Ένα χρόνο νωρίτερα, σε δημοπρασία του οίκου Christie’s το μετάλλιο του Γκόρντον Μπανκς έπιασε την τιμή των 124,750 λιρών. Ο τερματοφύλακας των «λιονταριών» τόνισε πως έτσι ήθελε να βγάλει από τον κόπο τα παιδιά του που θα έπρεπε να αποφασίσουν τι θα κάνουν το μετάλλιο του όταν αυτός πεθάνει.
Την υψηλότερη τιμή κατάφερε το μετάλλιο του Αλαν Μπόουλ, το οποίο πουλήθηκε το 2005 έναντι 164.800 λιρών. «Η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου θα μείνει μαζί μου για πάντα, αλλά είναι η ώρα να κοιτάξω το μέλλον, εξασφαλίζοντας τα παιδιά και τα εγγόνια μου και όχι το παρελθόν» επεσήμανε.
Ο αρχηγός της ομάδας Μπόμπι Μουρ και ο σκόρερ των τριών γκολ στον τελικό Τζεφ Χαρστ επέλεξαν να πουλήσουν τα μετάλλια τους στη Γουεστ Χαμ έναντι 150,000 λιρών το καθένα.
Τέλος, ο Μάρτιν Πίτερς αναγκάστηκε και αυτός να πουλήσει το μετάλλιο του το 2001.
Μετάλλια μόνο για τους «11»
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΦΙΦΑ που ίσχυαν τότε, μετάλλιο έπαιρναν μόνο οι έντεκα που αγωνίστηκαν στον τελικό. Αυτό σήμαινε πως κανένα άλλο μέλος της ομάδας, συμπεριλαμβανομένου και του προπονητή Αλφ Ράμσει δεν θα λάμβανε το μοναδικό κειμήλιο. Ευτυχώς η ΦΙΦΑ έστω και με καθυστέρηση σαράντα χρόνων αποφάσισε πέρυσι να δώσει μετάλλια σε όλα τα μέλη των ομάδων που κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο πριν το 1974, οπότε και άλλαξε ο κανονισμός απονομής μεταλλίων.