Oλο και κάτι «δείχνει» o Αύγουστος
Τρεις αγωνιστικές ολοκληρωμένες στην Πρέμιερ Λιγκ και πρώτη ανάσα, πριν τα ματς των Εθνικών Ομάδων. Σαφώς και δεν μπορείς να μιλάς για πρώτη αποτίμηση, με 35 απρόβλεπτες αγωνιστικές να έπονται μέχρι τα μέσα Μάη, αλλά η εφετινή κούρσα μοιάζει ήδη με την περσινή!

Η Τσέλσι και Σουόνσι έχουν το απόλυτο: τρία στα τρία. Λογικό, ως ένα βαθμό για την πρώτη, έκπληξη για τη δεύτερη. Αλλά πάντα υπάρχει κάποιος μικρομεσαίος που παρεισφρύει στα ψηλά τα παραθύρια σε αυτές τις πρώτες αγωνιστικές. Πέρσι ήταν η Στόουκ που έφτασε στο τέλος του Αυγούστου με έξι βαθμούς, όμως περισσότερο αξιόπιστη αποδείχθηκε η Σαουθάμπτον που στα τέλη Αυγούστου ήταν έβδομη και στα μέσα Μάη όγδοη.
Κατά τα άλλα όμως –και εδώ είναι τα σπουδαία- η πρώτη πεντάδα στις αρχές του περσινού Σεπτέμβρη (Λίβερπουλ, Τσέλσι, Μάντσεστερ Σίτι, Αρσεναλ και Τότεναμ) τερμάτισε κάπου εκεί ψηλά στο τέλος: οι πρώτοι τέσσερις μοιράστηκαν τις πρώτες θέσεις, αν και όχι με τη σειρά που αναφέρθηκαν στην παρένθεση, η Τότεναμ ήταν έκτη, ενώ στην παρέα της Ευρώπης προστέθηκε και η Εβερτον που πέρσι τέτοια μέρα ήταν πολύ χαμηλά με τρεις βαθμούς από ισάριθμες ισοπαλίες, αλλά έμελλε να πάει αήττητη μέχρι και την έκτη αγωνιστική.
Aπό τους σημερινούς πρώτους επτά (Τσέλσι, Σουόνσι, Αστον Βίλα, Μάντσεστερ Σίτι, Λίβερπουλ, Τότεναμ και Αρσεναλ) οι πέντε ήταν κάπου εκεί και πέρσι τέτοια μέρα. Και στο τέλος κέρδισαν από τον τίτλο (η Σίτι) μέχρι θέσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ (Τσέλσι, Λίβερπουλ, Αρσεναλ) και στο Γιουρόπα Λιγκ (Τότεναμ). Κι αν τα βάλεις όλα αυτά στη ζυγαριά, μπορείς να συμπεράνεις ότι δεν μπορεί να μιλάμε για συμπτώσεις, όταν η ίδια «παρέα» μοιράζεται αυτές τις προνομιούχες σε κάθε εποχή.
Η Αγγλία είχε κάποτε τους big four (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Τσέλσι, Αρσεναλ, Λίβερπουλ) που έβγαιναν ανελλιπώς στο Τσάμπιονς Λιγκ και διέπρεπαν σε αυτό. Τώρα πια, τίποτα δεν είναι δεδομένο για κανέναν. Δεν μπορείς να ονοματίσεις τον πρωταθλητή από τον Σεπτέμβρη και δεν ξέρεις καλά καλά ποιοι θα βγουν στην Ευρώπη. Αλλά μπορείς να υποθέσεις ποιοι θα τερματίσουν στις δύο ή τρεις πρώτες θέσεις.
Επί της ουσίας, πάντως, η Τσέλσι ξεκινά και φέτος ως η ομάδα που σε… ψήνει για φαβορί. Και πέρσι τέτοια μέρα η ομάδα του Μουρίνιο (αν και ήταν δεύτερη με δύο βαθμούς διαφορά από τη Λίβερπουλ που είχε ξεκινήσει με τρεις νίκες με 1-0 και σκόρερ όλων των γκολ τον Στάριτζ) επεδείκνυε μια πολύ πειστική εικόνα, η οποία όμως γκρεμίστηκε στο τελευταίο δίμηνο της σεζόν. Η Σίτι είχε και πέρσι μια ήττα σοκ, από τη νεοφώτιστη Κάρντιφ στην Ουαλία, η Αρσεναλ έδινε επίσης πολλά δικαιώματα, όπως τώρα, με την εντός έδρας ήττα από την Αστον Βίλα στην πρεμιέρα και η Τότεναμ ήταν και τότε η ομάδα που μάζευε βαθμούς με τους μικρούς, αλλά «κολλούσε» στα μεγάλα ματς: χθες με τη Λίβερπουλ, πέρσι τέτοια μέρα με την Αρσεναλ.
Μόνο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση σε σχέση με το περσινό της ξεκίνημα: πέρσι άρχισε με εύκολο διπλό στη Σουόνσι, λευκή ισοπαλία με την Τσέλσι στο Ολντ Τράφορντ και ήττα με 1-0 στο Ανφιλντ. Φέτος, με πολύ πιο εύκολο πρόγραμμα (που υποτίθεται ότι θα την… εκτόξευε σε αυτές τις πρώτες αγωνιστικές) έχει μόνο δύο βαθμούς. Και οι προπορευόμενοι δεν σκοπεύουν να καθίσουν να την περιμένουν, όπως δεν την περίμεναν ούτε πέρσι.
Και κάτι για την ουρά, για να πάρουν λίγο κουράγιο οι οπαδοί της Κρίσταλ Πάλας (ξέρω έναν) και της Μπέρνλι (δεν ξέρω κανέναν) που μπορεί να μας διαβάζουν. Πέρσι, στο έμπα του Σεπτέμβρη, τις δύο τελευταίες θέσεις μοιράζονταν, με συγκομιδή ενός βαθμού, η Γουέστ Μπρομ και η Σάντερλαντ. Στο τέλος σώθηκαν. Επομένως, μπορούν να ελπίζουν και οι σημερινοί ουραγοί. Όταν έχεις έναν πόντο λιγότερο από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, θεωρητικά πας ακόμα και για… τίτλο.
ΥΓ: Και το... καθιερωμένο υστερόγραφο για τη Γιουνάιτεντ.
Ακόμα κι αν σε αυτές τις τελευταίες ώρες των μεταγραφών βρεθεί ένας μέσος παγκόσμιας κλάσης, ακόμα και αν οι Ρόχο και Μπλιντ μαζέψουν την άμυνα, ακόμα και αν δούμε τον Ντι Μαρία της Ρεάλ, ακόμα και αν ο Σο αποδειχθεί κάτι αληθινά σπουδαίο, ακόμα και αν ο Φαν Πέρσι γίνει o ... Φαν Πρόπερσι που έδωσε μισό πρωτάθλημα, ακόμα και αν ο Κάρικ επιστρέψει όπως τον ξέραμε και συμπληρώσει τον Ερέρα, ακόμα και αν ο Φαν Χάαλ δικαιωθεί (ή ξεκολλήσει πριν να είναι πολύ αργά) από το 3-5-2, η Γιουνάιτεντ δεν θα είναι το αφεντικό της Πρέμιερ Λιγκ. Θέλει πολύ χρόνο, δουλειά και καλά αποτελέσματα για να ξαναγίνει φόβητρο και κυρίαρχος.
Αυτή τη στιγμή, πάντως, δεν είναι καλύτερη από καμία από τις έξι ομάδες που την ξεπέρασαν στο περσινό πρωτάθλημα, ενώ έχει ήδη χάσει ένα τρόπαιο που σε οδηγεί στην Ευρώπη. Ναι, το Λιγκ Καπ εννοώ.
Για να τα λέμε και όλα, τα πέναλτι που δεν έδωσε ο Κρις Φόι στη Γιουνάιτεντ στο 0-0 με την Μπέρνλι είναι αδιαπραγμάτευτα, αλλά η εικόνα και η ψυχολογία αυτής της ομάδας είναι στα χαμηλότερα επίπεδα εδώ και μια 25ετία. Και 0-1 να είχε νικήσει στο Τερφ Μουρ, μια τέτοια νίκη δε θα μπορούσε να αποτελέσει εφαλτήριο καμίας αλλαγής πορείας και καμίας αλλαγής ψυχολογίας...






















