Είχε το καλύτερο «πακέτο»
Η Μάντσεστερ Σίτι με… τιμώρησε που την υποτίμησα. Στις 30 Σεπτεμβρίου είχα ρισκάρει να γράψω ένα άρθρο με τίτλο «Ξέρω ποια ΔΕΝ θα το πάρει» και εξηγούσα για ποιους λόγους δεν της έδινα τύχη για την κατάκτηση του τίτλου, βασιζόμενος κυρίως στην αδυναμία της να κερδίζει εκτός έδρας, αλλά και στην ικανότητα που έδειχνε την ίδια εποχή η Τσέλσι να κερδίζει τα ματς που έπρεπε και να παίρνει τουλάχιστον τον ένα βαθμό σε ντέρμπι κορυφής και σε δύσκολες έδρες.
Δεν μετανιώνω, όμως, για την εμπιστοσύνη που έδειχνα στην Τσέλσι. Σε κανέναν μας δεν άρεσε η μπάλα που έπαιζε, αλλά η ικανότητά της να παίρνει βαθμούς μέχρι τα μέσα Μάρτη, με «έψηνε» ότι στο τέλος θα άντεχε. Κι όμως, στους 12 αγώνες της με αντιπάλους τις άλλες έξι της πρώτης επτάδας (Σίτι, Λίβερπουλ, Αρσεναλ, Εβερτον, Τότεναμ και Γιουνάιτεντ) πήρε 27 από τους 36 διαθέσιμους πόντους και… κατάφερε να βγει 3η! Και δε μιλάμε για μια ομάδα που απέδιδε μόνο στα «ντέρμπι» και έβγαζε τα μάτια της στα «μικρά» ματς, αλλά για μια ομάδα που μέχρι τα Χριστούγεννα είχε να παρουσιάσει ως «γκέλες» μόνο το 2-2 με την (εξαιρετική εκείνη την εποχή) Γουέστ Μπρομ και την ήττα με 3-2 στο Στόουκ. Οι ήττες σε έδρες όπως αυτές της Εβερτον και της Νιούκαστλ δεν λογίζονται για κανέναν στην Αγγλία ως «γκέλες»…
Την ίδια εποχή, η Σίτι ξεκινούσε με εκείνο το… 1-1-4 εκτός έδρας και επεδείκνυε σε όλο τον πρώτο γύρο μια αδυναμία να παίρνει βαθμούς μακριά από Etihad, στο οποίο βέβαια ήταν καταιγιστική και διέσυρε ακόμα και αντιπάλους όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Αρσεναλ και η Τότεναμ. Ηταν τότε που η Αρσεναλ έδειχνε ικανή να κρατιέται στην κορυφή, από την οποία, όμως, γκρεμίστηκε οριστικά μέσα στον Φεβρουάριο. Ηταν, επίσης τότε που άρχιζε εκείνο το τρελό σερί της Λίβερπουλ, με το οποίο οι «κόκκινοι» έφτασαν να θεωρούνται από τους περισσότερους ως σίγουροι πρωταθλητές, μέχρι που τράκαραν με το… πούλμαν του Μουρίνιο.
Το πρωτάθλημα που είδαμε, ήταν αυτό που έμοιαζε πιο πολύ με τα παλιά αγγλικά πρωταθλήματα της Division1. Η περσινή πρωταθλήτρια βγήκε 7η, η περσινή 7η είναι… σχεδόν πρωταθλήτρια φέτος, η κορυφή άλλαξε «ένοικο» 26 φορές, ενώ στις πρώτες επτά αγωνιστικές είχαν όλες οι ομάδες έστω από μία ήττα. Επίσης, η Αρσεναλ έχασε με 6-3 από τη Μάντσεστερ Σίτι και με 5-1 από την Αρσεναλ όντας πρωτοπόρος, η Σάντερλαντ σώθηκε στις τελευταίες αγωνιστικές παίρνοντας συνολικά 7 βαθμούς στις έδρες των Σίτι, Τσέλσι και Γιουνάιτεντ, ενώ η τελευταία έσπασε όλα τα αρνητικά της ρεκόρ, χάνοντας επτά ματς στο Ολντ Τράφορντ! Τα βλέπεις αλλού αυτά; Πουθενά!
Συνολικά, η Μάντσεστερ Σίτι ήταν η ομάδα που είχε το καλύτερο «πακέτο» για πρωταθλήτρια: ωραίο ποδόσφαιρο, βάθος στο ρόστερ, παίκτες με προσωπικότητα, αξιόπιστη άμυνα, παραστάσεις πρωταθλητισμού. Απέναντι σε αυτά, η Τσέλσι αντιπαρέταξε ένα ωφελιμιστικό και χωρίς φαντασία ποδόσφαιρο που δεν είναι αρκετό για να πάρεις το πιο δύσκολο πρωτάθλημα του κόσμου, ενώ στην περίπτωση της Λίβερπουλ επιβεβαιώθηκε ότι δεν μπορείς να πάρεις το πρωτάθλημα με 50 γκολ παθητικό. Εμεινε αήττητη στα 11 από τα 16 ματς, στα οποία δέχθηκε από δύο γκολ και πάνω, όμως δεν μπορείς να βρίσκεις πάντα τον τρόπο να σημειώνεις αυτό το ένα γκολ περισσότερο που την κρατούσε για εβδομάδες στην κορυφή. Αυτά τα 5 τέρματα που δέχθηκε στα κομβικά ματς με Τσέλσι και Κρίσταλ Πάλας έμειναν αναπάντητα και εν τέλει διαμόρφωσαν την ιστορία εις βάρος της. Η Λίβερπουλ επιστρέφει στο Τσάμπιονς Λιγκ με άλμα από την περσινή 7η θέση στη δεύτερη, αλλά ποιος αλήθεια έχει κουράγιο για πανηγύρια στο Ανφιλντ;
ΥΓ Μέσα στην εβδομάδα θα τα πούμε για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που βγήκε 7η έχοντας κορυφαίο ποδοσφαιριστή της σεζόν τον τερματοφύλακά της. Θα μπορούσε δηλαδή να έχει βγει και 10η. Το πρόβλημα είναι πολύ πιο σοβαρό από όσο θέλουν να το βλέπουν οι περισσότεροι οπαδοί της…