Καλά που δεν πάθαμε και τίποτα...

Αλλά με τα «αν» δεν γράφεται ιστορία. Ισως τελικά να αποδείχθηκε για πολλοστή φορά στο ποδόσφαιρο ότι, όταν είσαι καλύτερος, δεν έχει σημασία πότε και πώς θα το πιστοποιήσεις. Δεν έχει σημασία δηλαδή αν θα μείνεις «κλειδωμένος» για 150’ ή αν έχεις βρεθεί πίσω στο σκορ σε δύο αγώνες. Σημασία έχει, στο τέλος της (εν προκειμένω διπλής) παρτίδας να έχεις αφήσει ελάχιστες σκιές για το αν άξιζες ή όχι να επικρατήσεις.

 

Η Μπάγερν το άξιζε. Η καλύτερη Μπάγερν της ιστορίας απέναντι στη  χειρότερη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ των τελευταίων σαράντα ετών (το να είναι 6η σε ένα πρωτάθλημα που της… ανήκε για χρόνια, είναι χειρότερο από το τότε που έβγαινε 11η ή 13η στις δεκαετίες του ’70 και του ’80) θα έβρισκε τον τρόπο να την αποκλείσει. Και τον βρήκε.

 

Δεν τιμά έναν σύλλογο σαν τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να αναζητά κέρδη μέσα από έναν αποκλεισμό, αλλά ας είμαστε και ρεαλιστές. Ποτέ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ δεν είχε μπει η συγκεκριμένη ομάδα σε νοκ-άουτ ζευγάρι και να είναι… τόσο πολύ αουτσάιντερ. Ούτε καν στον Τελικό του 2011 με την Μπαρτσελόνα στο Γουέμπλεϊ που ήταν ίσως ο πιο προβλέψιμος τελικός της ιστορίας.

 

Υπάρχουν κέρδη λοιπόν και αυτά είναι η αυτοπεποίθηση που τονώθηκε και ο χρόνος που αγόρασε ο Ντέιβιντ Μόιες. Είμαι σίγουρος ότι, μετά από αυτό το 3-1 και με τον αποκλεισμό να είναι γεγονός, ο Σκωτσέζος ένιωθε στο αεροπλάνο της επιστροφής πολύ πιο άνετα από όσο ένιωθε στην πτήση της επιστροφής από την Αθήνα, μετά την ήττα με 2-0 από τον Ολυμπιακό και με την πρόκριση να είναι ακόμα ανοιχτή. Μπορεί να ήρθαν κι άλλες… καρπαζιές σε αυτές τις 43 μέρες που μεσολάβησαν, όπως οι εντός έδρας ήττες από Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Σίτι, όμως υπήρξαν και σημεία ζωής που τόσο ανάγκη τις είχε ο οργανισμός του αγγλικού συλλόγου.

 

Η πρόκριση επί του Ολυμπιακού, οι άνετες νίκες με τα μεγάλα σκορ στα δύο τελευταία ματς πρωταθλήματος με Αστον Βίλα και Νιούκαστλ, ακόμα και η αξιοπρεπής στάση στα 150 από τα 180 λεπτά των αγώνων με την Μπάγερν, ήταν η υπενθύμιση ότι κάτω από αυτό το πέπλο παρακμής υπάρχουν στοιχεία ποιότητας και σημάδια ζωής.  Ο νέος μάνατζερ αισθάνεται σαφώς πιο ασφαλής πλέον και πάει να ρίξει στα πέντε ματς που απομένουν, την τελευταία του ζαριά. Ηδη είναι σε επαφή με την έκτη θέση που, αν κατακτηθεί, θα «στείλει» τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 25η συνεχή χρονιά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και οραματίζεται μια μεγάλη αντεπίθεση που μπορεί να του φέρει ακόμα και την 4η θέση. Αλλά η Αρσεναλ και η Εβερτον είναι ήδη πολύ μπροστά του. Η δε Εβερτον με ένα ματς λιγότερο και γηπεδούχος στο μεταξύ τους ματς την άλλη Κυριακή.

 

Η τελευταία εντύπωση έχει πάντα μεγάλη σημασία και ο Ντέιβιντ Μόιες επιθυμεί να είναι καλή τουλάχιστον αυτή. Είναι σε καλό δρόμο, αλλά ο δρόμος αυτός τελειώνει και κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν θα έχει συνέχεια και μετά το ερχόμενο καλοκαίρι.

 

ΥΓ 1 Όταν είχα χαρακτηρίσει υπερτιμημένο και υπερεκτιμημένο τον Ρούνεϊ πριν από πέντε μήνες, με είχαν καταραστεί πολλοί από αυτούς που χθες φασκέλωναν αγανακτισμένοι τις τηλεοράσεις τους στα άθλια τελειώματα του Αγγλου

 

ΥΓ 2 Τέλος διαδρομής στο Τσάμπιονς Λιγκ με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για Βίντιτς και Εβρά. Μεγάλη διαδρομή, αλλά με θλιβερή εικόνα σε αυτά τα τελευταία χρόνια. Σχήμα οξύμωρο, ωστόσο, ότι πέτυχαν τα δύο τελευταία γκολ της ομάδας τους στο Τσάμπιονς Λιγκ. Και θα είναι τα «τελευταία» για τουλάχιστον ενάμιση χρόνο ακόμα.