Η πλάστιγγα έγειρε...

 Εγώ, βέβαια, εγώ έχω εκτεθεί από πολύ πιο νωρίς: από τον  Σεπτέμβρη, όταν η είπα ότι η Μάντσεστερ Σίτι ΔΕΝ το παίρνει, από τον Οκτώβρη όταν είπα,  ότι η Αρσεναλ έχει κότσια και πιθανότητες να πάρει πρωτάθλημα, αλλά και όταν έγραψα, εκεί στις αρχές Νοέμβρη ότι, αν μου βάλεις το μαχαίρι στο λαιμό για να διαλέξω ντε και καλά μια πρωταθλήτρια, αυτή θα ήταν η Τσέλσι. Ομοίως εκτίθεμαι και όταν φωνάζω ότι η Γιουνάιτεντ θα είναι τελικά στην τετράδα, αλλά αυτό θα το συζητήσουμε άλλη ώρα.

 

Το ντέρμπι του Etihad ήταν παράσταση τίτλου. Ο Ζοσέ Μουρίνιο απέδειξε ότι όλο αυτό το... μεταπτυχιακό που έκανε με Ιντερ και Ρεάλ Μαδρίτης, είναι πλέον το ισχυρό όπλο που διαθέτει η Τσέλσι έναντι των άλλων μεγάλων δυνάμεων της Πρέμιερ Λιγκ. Ο Πορτογάλος πάει να πάρει ένα πρωτάθλημα που θα έχει τη σφραγίδα του, αφού,  μπορεί να μας... χαλάει το πάρτι (όπως είχα γράψει μετά το χριστουγεννιάτικο, απολύτως... επαγγελματικό, 0-0 στο Emirates), αλλά έχει τον τρόπο να δένει κόμπο τον Πελεγκρίνι, τον Βενγκέρ, τον Ρότζερς, τον Μόιες και όποιον άλλον  υποτίθεται ότι θέλει να τον ανταγωνιστεί.

 

Τα ρεκόρ της Σίτι γκρεμίστηκαν από την ομάδα που δεν ξέρει να σε μαγεύει, αλλά που ξέρει να παίρνει αυτό που θέλει. Την ομάδα που, όχι μόνο δεν πετάει βαθμούς, αλλά και που ξέρει να κάνει νίκες από αυτές που διαμορφώνουν καταστάσεις υπέρ της. Με δέκα βαθμούς ήδη στο σακούλι απέναντι στις ομάδες του Μάντσεστερ, ο Μουρίνιο μπορεί να νιώθει ότι διαθέτει πλέον –χωρίς ήττα στα μεγάλα ματς και με δεδομένο ότι η Τσέλσι ΔΕΝ πετάει εύκολα βαθμούς -ένα ζηλευτό μαξιλαράκι εν όψει των τελευταίων 14 αγωνιστικών.

Η επικράτηση της Τσέλσι στην έδρα της Μάντσεστερ Σίτι ήταν καθαρή, πανάξια, μάλλον μικρή σε έκταση και απολύτως πειστική έτσι όπως ήρθε. Η Τσέλσι δεν είναι σαν την ξεδοντιασμένη Γιουνάιτεντ που έγινε φύλλο και φτερό εκεί μέσα, δεν έχει το έλειμμα εμπειρίας και κλάσης της Λίβερπουλ που προηγήθηκε αλλά έχασε, δεν είναι η φοβισμένη Τότεναμ που έφαγε το γκολ στο πρώτο λεπτό και ακόμα... μαζεύει και δεν είναι, βέβαια, ούτε η Αρσεναλ που επέλεξε, μην ξέροντας να κάνει κάτι άλλο, να παίξει το γνωστό “όσα φάμε κι όσα βάλουμε” και στο τέλος έφαγε τόσα κι άλλα τόσα από όσα έβαλε (6-3). Η Τσέλσι είναι μια στιβαρή ομάδα που, όμως, μπορεί να βγάζει επιθετικά κάθε είδους λαγό από τα μανίκια. Οταν μπορεί ο δεξιός σου μπακ να σκοράρει έξω από την περιοχή με το “κακό” το πόδι, σημαίνει ότι έχεις όλα τα όπλα που χρειάζεσαι για μια τόσο μεγάλη αποστολή.

Σε ό,τι αφορά τη συνέχεια, ακόμα και το πρόγραμμα λέει Τσέλσι. Και οι τρεις διεκδικήτριες έχουν μπροστά τους από επτά ματς μέσα και από επτά έξω, όμως:

 

• Η Αρσεναλ περιμένει στο Λονδίνο τις δύο ομάδες του Μάντσεστερ, αλλά έχει να πάει στις έδρες των Λίβερπουλ, Τότεναμ, Τσέλσι, Εβερτον. Οχι ότι δεν υπάρχουν αλλού παγίδες (Αγγλία είναι αυτή) αλλά ο τίτλος θα κριθεί κατά βάση στις εσωτερικές μάχες της πρώτης οκτάδας. Για την Αρσεναλ θα κριθούν πολλά στο τετραήμερο 8-12 Φεβρουαρίου, ταξιδεύοντας στο Ανφιλντ και φιλοξενώντας τη Γιουνάιτεντ.

 

• Η Σίτι θα συνεχίσει πιθανότατα να κάνει πλάκα με τους μικρούς που περιμένει στα Ιστλαντς, όμως στα γήπεδα των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Αρσεναλ, Λίβερπουλ, Εβερτον θα έχει απώλειες

 

• Οσο για την Τσέλσι, η μόνη αποστολή που ίσως θα την τρόμαζε, αυτή  στο Ανφιλντ, αργεί ακόμα. Εχει ξεμπερδέψει με τις δύο τελευταίες πρωταθλήτριες μαζεύοντας δέκα βαθμούς (από διαθέσιμους 12) και περιμένει στο “Στάμφορντ Μπριτζ” τις Εβερτον, Τότεναμ και Αρσεναλ. Εχει το πρόγραμμα, έχει την ομάδα, έχει μια αλεπού στον πάγκο και πλέον έχει τον αέρα που της έδωσε αυτό το μεγάλο διπλό της Δευτέρας