Οι Γερμανοί... ξανάρθανε
Αν ασχολείσαι με το αγγλικό ποδόσφαιρο, ξέρεις πόσο μισούν οι Αγγλοι να χάνουν από τους Γερμανούς. Και ειδικά στο Γουέμπλεϊ. Και ειδικά όταν το Λονδίνο γίνεται… εξοχικό των «φρίτσηδων» επί 38 χρόνια. Και ειδικά όταν έρχονται με τα… δεύτερά τους. Και ειδικά όταν ο σκόρερ τρώει γλυκό ψωμάκι στην Αγγλία, όπως ο Περ Μερτεζάκερ της Αρσεναλ. Όπως και ο Ντίτμαρ Χάμαν της Λίβερπουλ το 2000, στο τελευταίο ματς της Αγγλίας στον παλιό «ναό».
Εντάξει, φιλικό ήταν, αλλά αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι αυτή η Εθνική Αγγλίας (δεν το λέμε άλλωστε πρώτη φορά) δεν είναι στο πρώτο «ράφι» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Είναι τουλάχιστον στο δεύτερο. Κι αν αφήσουμε τους αριθμούς να μιλήσουν, θα μας πουν ότι πλέον στο FIFA Ranking είναι κάτω και από την Ελλάδα…
Επίσης, όσο και αν πρόκειται για φιλικά, αυτές οι δύο «κολλητές» εντός έδρας ήττες είναι ένα θλιβερό επίτευγμα για τους Αγγλους. Από το 1977 είχε να συμβεί κάτι τέτοιο στο Γουέμπλεϊ. Τότε, ήταν η Ουαλία και η Σκωτία που είχαν φύγει νικήτριες από δύο διαδοχικά ματς στο συγκεκριμένο γήπεδο (με 1-0 και 2-1 αντίστοιχα) στα πλαίσια του Home Championship, του πρωταθλήματος δηλαδή των βρετανικών ομοσπονδιών που διεκόπη οριστικά και αμετάκλητα το 1984.
Οι ήττες από Χιλή και Γερμανία έδειξαν τη γύμνια των Αγγλων. Οσο αντίπαλοι ήταν –στα προκριματικά που πρόσφατα τελείωσαν- το Μαυροβούνιο και η Πολωνία, η κατάσταση ήταν ελεγχόμενη. Όταν, όμως, επισκέφθηκαν το Γουέμπλεϊ άλλου επιπέδου ομάδες, μίλησε η αλήθεια. Ενας Αλέξις Σάντσες και τα… δεύτερα των Γερμανών (χωρίς Οζίλ, Λαμ, Νόιερ, με τραυματίες τους Σβαϊνστάιγκερ, Ποντόλσκι και Κεντίρα και με τους Σίρλε, Μίλερ και Ντράξλερ στον πάγκο) έφεραν νέους πονοκεφάλους στον Ρόι Χότζσον. Μάλιστα στην ήττα από τη Γερμανία επανεμφανίστηκε ο γνωστός καλός Χαρτ που έσωσε την ομάδα του από περισσότερα γκολ. Φανταστείτε δηλαδή τι θα είχε συμβεί αν ήταν και πάλι ο… τροχονόμος των τελευταίων μηνών.
Και κάτι τελευταίο για την αστεία αμυντική συμπεριφορά των Αγγλων στις φάσεις που προηγήθηκαν του γερμανικού γκολ. Το μεταφέρω όπως το έγραψα εκείνη τη στιγμή στο Facebook: «Οι τρεις κεφαλιές που πήραν οι Γερμανοί μέσα σε 30 δευτερόλεπτα εντός της αγγλικής περιοχής (με την τελευταία ο Μερτεζάκερ έκανε το 0-1) σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι οι Αγγλοι δεν έχουν κανένα λόγο να μπουν στα έξοδα για να πάνε στη Βραζιλία». Με πιο απλά λόγια, όταν οι παραδοσιακά ισχυροί στο ψηλό παιχνίδι Αγγλοι είναι τόσο ευάλωτοι (και) σε αυτό, οι αρετές που τους απέμειναν έναντι των ισχυρών της γης δεν είναι πια και πολλές…
ΥΓ. Η τελευταία διακοπή πέρασε. Ακολουθεί η… Μεγάλη Σαρακοστή: εννέα αγωνιστικές Πρέμιερ Λιγκ μέσα σε σαράντα μέρες, από το ερχόμενο Σάββατο δηλαδή μέχρι την Πρωτοχρονιά. Ανυπομονούμε να συνεχίσουμε την απόλαυση της πιο αμφίρροπης και απρόβλεπτης Πρέμιερ Λιγκ των τελευταίων χρόνων. Τα λέμε ξανά την Κυριακή…