Ένας Έλληνας που φωτογραφίζει τη… Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Το «κλικ» στην κορυφή, ο Ρότζερς και το… όνειρο με τον Κριστιάνο!
Μία φωτογραφία που έμεινε ξεχασμένη σε έναν υπολογιστή για 1.5 χρόνο. Μία Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που την… ανακάλυψε και άνοιξε την πόρτα του «Ολντ Τράφορντ». Και ένας Έλληνας που έφυγε από τη Θεσσαλονίκη για το Λονδίνο και βρέθηκε να δημιουργεί εικόνες για την ομάδα που υποστήριζε από παιδί, μέχρι να έχει σήμερα απέναντι από τον φακό του ακόμη και τον Μόργκαν Ρότζερς. Τελικά, πόσα από όσα βλέπουμε στο ποδόσφαιρο συμβαίνουν πραγματικά μέσα στο γήπεδο; Ο Γιώργος Ασλανίδης μιλά στο England365 και μας πηγαίνει στην άλλη πλευρά του φακού, εκεί όπου το αγγλικό ποδόσφαιρο συναντά τη φωτογραφία, τη μόδα και τη δημιουργία!
Υπάρχουν άνθρωποι που φωτογραφίζουν το ποδόσφαιρο και υπάρχουν κι εκείνοι που προσπαθούν να αφηγηθούν μία ιστορία μέσα από αυτό. Ο Γιώργος Ασλανίδης ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Φωτογράφος, creative director και director με έδρα το Λονδίνο, έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να μετατρέψει δύο μεγάλες αγάπες του, τη φωτογραφία και το ποδόσφαιρο, σε μία διαδρομή που τον έφερε μέχρι τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Η ιστορία του, μάλιστα, μοιάζει με εκείνες που δύσκολα σχεδιάζονται. Μία φωτογραφία με μία φανέλα της Γιουνάιτεντ, τραβηγμένη το 2022, έμεινε για περίπου 1.5 χρόνο στον υπολογιστή του. Όταν τελικά τη δημοσίευσε, τον Μάιο του 2024, έφτασε μέχρι την ίδια την ομάδα, η οποία την κοινοποίησε στα επίσημα κανάλια της. Η πρώτη επαφή ακολούθησε και σύντομα ο άνθρωπος που υποστήριζε την ομάδα του από τα 11 του βρέθηκε να δουλεύει μαζί της ως freelance photographer και director, δημιουργώντας μεταξύ άλλων projects για τις εμφανίσεις της σεζόν 2024-25.
Και η διαδρομή δεν σταμάτησε εκεί. Umbro, NSS Sports, Admiral, PUMA x Represent και, πιο πρόσφατα, ο Μόργκαν Ρότζερς πέρασαν από έναν φακό που επιχειρεί να κοιτάξει το ποδόσφαιρο λίγο διαφορετικά: όχι μόνο ως άθλημα, αλλά ως κουλτούρα, αισθητική και ιστορία.
Ο Γιώργος Ασλανίδης μιλά στην Εύα Μπέλλου και το England365 για όσα υπάρχουν πίσω από την τελική εικόνα. Τη ζωή και τη δουλειά στην Αγγλία, τη σχέση ενός Έλληνα δημιουργού με την κουλτούρα του αγγλικού ποδοσφαίρου, τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, τη στιγμή που μία ξεχασμένη φωτογραφία άλλαξε την πορεία του, αλλά και την πρόσφατη φωτογράφιση του Μόργκαν Ρότζερς. Και απαντά σε ένα ερώτημα που ίσως μόνο κάποιος από τη δική του πλευρά του φακού μπορεί πραγματικά να απαντήσει: πόσο διαφορετικοί είναι τελικά οι πρωταγωνιστές της Premier League όταν σβήσουν τα φώτα του γηπέδου και ανάψουν εκείνα του studio;
Έχεις βρεθεί πλέον πίσω από τον φακό σε ένα επίπεδο του αγγλικού ποδοσφαίρου που οι περισσότεροι γνωρίζουμε μόνο από την τελική εικόνα. Ποιο είναι το ένα πράγμα που κατάλαβες για αυτόν τον κόσμο μόνο όταν βρέθηκες μέσα σε αυτόν και δεν θα μπορούσες ποτέ να αντιληφθείς ως απλός φίλαθλος;
«Αυτό που ξεχωρίζει για εμένα είναι ότι το να δουλεύεις με πολύ υψηλού επιπέδου αθλητές είναι παράλληλα πολύ απλό αλλά και πολύ απαιτητικό.
Να εξηγήσω. Παίκτες όπως ο Ρότζερς, ο Σαβίνιο, είναι και αυτοί απλοί άνθρωποι, σαν όλους μας, που σημαίνει ότι η επικοινωνία είναι εύκολη και ευχάριστη καθώς έχουμε και κοινά ενδιαφέροντα.
Κανένα ιδιαίτερο τουπέ ας το πω έτσι, τουλάχιστον δε μου έχει τύχει μέχρι τώρα. Από την άλλη, εκεί που διαφέρουμε ίσως είναι ότι ο χρόνος που έχεις μαζί τους είναι ιδιαίτερα περιορισμένος.
Κάθε πρότζεκτ σίγουρα διαφέρει, αλλά σχεδόν σε καμία περίπτωση δε θα έχεις ένα σούπερ σταρ που αμείβεται εκατομμύρια ετησίως (ίσως και μηνιαίως) για ένα 8ωρο ή 10ωρο γύρισμα, όπως πχ μπορεί να συμβεί με τα απλά μοντέλα που φωτογραφίζουμε συνήθως.
Κάποιους θα τους έχεις για 30 λεπτά, άλλους για 1,2 ή 3 ώρες και θα πρέπει ναι έχει γίνει πολύ απλή οργάνωση πριν ώστε να μην υπάρχει επιπλέον επιβάρυνση στον παίκτη. Έχω ακουστά από συναδέλφους που μπορεί να είχαν σούπερσταρ μπροστά τους για φωτογράφιση για μόνο 3 ή 5 λεπτά και έπρεπε να τα φέρουν εις πέρας.»
Όταν φωτογραφίζεις έναν ποδοσφαιριστή, έχεις απέναντί σου ταυτόχρονα έναν αθλητή, μία προσωπικότητα αλλά και ένα τεράστιο εμπορικό brand. Πόσο εύκολο είναι να ξεφύγεις από την «κατασκευασμένη» εικόνα και να αποτυπώσεις κάτι πραγματικά δικό του;
«Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο challenge για ένα καλλιτέχνη. Να βοηθήσεις το άτομο που έχεις μπροστά σου να σε εμπιστευτεί και να τον απαθανατίσεις με τη δίκη σου μάτια. Δεν παύει ποτέ να έχει τη δυσκολία του, αλλά αν το κανείς επίσης χρόνια ή δεκαετίες σίγουρα η εμπειρία βοηθάει.»
3) Υποστηρίζεις τη Γιουνάιτεντ από τα 11 σου και σήμερα καλείσαι να δημιουργήσεις εικόνες για το ίδιο το club. Όταν γνωρίζεις τόσο καλά το συναίσθημα του οπαδού, αυτό λειτουργεί ως δημιουργικό πλεονέκτημα ή όχι;
«Πολύ καλή ερώτηση αυτή. Το έχω σκεφτεί πολλές φορές να πω την αλήθεια, καθώς έχω έρθει σε αρκετές συζητήσεις με πολλές ομάδες για τις οποίες δε γνωρίζω όσα ξέρω για την Γιουνάιτεντ ή την Εθνική που τις παρακολουθώ από μικρός.
Έχω καταλήξει ότι 99% των περιπτώσεων βοηθάει πολύ να ξέρεις τον σύλλογο και την κουλτούρα του και θα σε βοηθήσει να δεις λεπτομέρειες που άλλοι δε θα φανταζόντουσαν καν.
Για αυτό τον λόγο, όταν συνεργάζομαι με κάθε ομάδα κάνω έρευνα για το κλαμπ και μαθαίνω κάποια πράγματα παραπάνω, για να μπω στο ρόλο ας το πούμε έτσι.
Στη συνεργασία μου με τη Γιουνάιτεντ και πιο πρόσφατα με την Εθνική Ελλάδος μου ήταν πολύ πιο εύκολο, ξέρω τι σημαίνει να είσαι Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Έλληνας, οπότε οι ιδέες ήρθαν εύκολα και η προσέγγιση απλή για εμένα.»
Η Premier League έχει μετατραπεί εδώ και χρόνια σε ένα παγκόσμιο προϊόν, στο οποίο πλέον δεν αρκεί μόνο το τι συμβαίνει για 90 λεπτά στο γήπεδο. Από τη δική σου πλευρά της κάμερας, πόσο μεγάλη «μάχη» δίνουν πλέον οι αγγλικοί σύλλογοι και για την εικόνα τους έξω από τις τέσσερις γραμμές;
«Οι Άγγλοι έχουν εδώ και καιρό “τρέξει” το κομμάτι των media ίσως καλύτερα από κάθε άλλη χώρα, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Φυσικά υπάρχουν και οι αντίστοιχοι πόροι, οπότε δεν είναι και το πιο δύσκολο.
Πιστεύω κάθε ομάδα, όσο μικρή ή μεγάλη και αν είναι πρέπει να επενδύει στα Media της. Δηλαδή την εικόνα της, τις φωτογραφίσεις της, τα βίντεο της, social media, την φανέλα και το ρουχισμό της ομάδας ακομη. από τώρα και όσο θα υπάρχει το ποδόσφαιρο.
Το να πεις την ιστορία σου είναι υποχρέωση σου προς τους υποστηρικτές σου (και τους μελλοντικούς υποψήφιους υποστηρικτές σου) και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το εκφράσεις από τα media και ότι αυτό περιλαμβάνουν.»
Έφυγες από τη Θεσσαλονίκη και έχτισες τη διαδρομή σου στο Λονδίνο. Υπάρχει κάτι στον τρόπο με τον οποίο βλέπεις ή φωτογραφίζεις το αγγλικό ποδόσφαιρο που θεωρείς ότι προέρχεται ακριβώς από το γεγονός ότι είσαι Έλληνας και δεν μεγάλωσες μέσα σε αυτή την κουλτούρα;
«Φυσικά! Είναι κυριολεκτικά η βάση μου το ποιος είμαι. Αυτό μπορεί να φανεί και στο πρώτο πρώτο βίντεο που είχα κάνει για την United, το τι μουσική χρησιμοποίησα. https://www.youtube.com/watch?v=za6yiJwDYGM
Έχω πολλά πράγματα ακόμη που θέλω να φέρω στην επιφάνεια μεσω της δουλειάς μου από την κουλτούρα μου, την προέλευση και τα ερεθίσματα μου ως Έλληνας.»
Με αφορμή εκείνη τη φωτογραφία που τελικά άλλαξε την πορεία σου, πιστεύεις περισσότερο στο σωστό πλάνο ή σε μία στιγμή που μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την καριέρα σου;
«Η αλήθεια είναι ότι χρειάζονται και τα δυο.
Πρέπει να έχεις σωστό πλάνο, προγραμματισμό και όραμα για το που θέλεις να πας. Δίχως αυτά, οι πιθανότητες του να σου δοθεί η στιγμή που θα σου αλλάξει την καριέρα και την ζωή γίνονται πολύ λιγότερες.»
Πρόσφατα φωτογράφισες τον Μόργκαν Ρότζερς για την PUMA x Represent. Όταν έχεις απέναντί σου ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της νέας γενιάς του αγγλικού ποδοσφαίρου, τι προσπαθείς να αποτυπώσεις πέρα από την εικόνα που ήδη γνωρίζει ο κόσμος;
«Το πιο σημαντικό είναι να βοηθήσεις αυτόν που έχεις απέναντι σου να νιώσει άνετα.
Αυτό που κάνουμε συνήθως είναι απλή χαλαρή κουβέντα, τα λες με τον άλλον σαν να ήταν φίλος σου.
Πχ όταν μου είπε ότι το διεθνές ντεμπούτο του το έκανε ενάντια της Εθνικής Ελλάδος (0-3 στην Αθήνα), και εγώ έκανα μια γκριμάτσα, γελάσαμε, που δείχνει ότι πέρα από πετυχημένος και διάσημος παραμένει προσγειωμένος και χαλαρός τύπος.
Επίσης, αστειευόμενος έστειλε χαιρετίσματα μέσω του Behind The Scenes Vlog που κάνω για το YouTube μου στον Γιάννη Αντετοκούνμπο, και με χαροποίησε που έδειξε έτσι σεβασμό για έναν Έλληνα σταρ.
Αν σου έδιναν αύριο απόλυτη δημιουργική ελευθερία και πρόσβαση σε οποιοδήποτε γήπεδο, ποδοσφαιριστή ή στιγμή στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, ποια φωτογραφία θα ήθελες να είσαι εσύ αυτός που θα είχε τραβήξει;
«Δε θα μπορούσα με τίποτα να αρνηθώ να φωτογραφίσω και να σκηνοθετήσω κάτι με τον Κριστιάνο Ρονάλντο.
Το πρώτο ματς της ζωής μου που είχα δει την Γιουνάιτεντ από κοντά στο Ολντ Τράφορντ, ηταν το 2008, απέναντι στη Γουέστ Χαμ. Κερδίσαμε με 4-1, είχε σκοράρει δύο φορές ο Κριστιάνο, το ένα μάλιστα ήταν το μόνο γκολ του από τα σχεδόν πλέον 1.000 που έχει σκοράρει με το γοφό του!
Αν τότε δεν ήμουν 16, αλλά 34 όπως τώρα θα ήταν η τέλεια στιγμή να είχα κάνει τον Κριστιάνο πρωταγωνιστή σε ένα από τα πρότζεκτ μου.»
