Ο Γουές Μόργκαν της Λέστερ στο England365: «Κατάλαβα τον… Φεβρουάριο ότι θα πάρουμε το πρωτάθλημα – Δεν θα ξεχάσω το βράδυ στο σπίτι του Βάρντι!»
Δύο ομάδες σε όλη του την καριέρα. Ένας κεντρικός αμυντικός από την Τζαμάικα που ταυτίστηκε με τη Λέστερ. Που την αγάπησε, που δεν μπορούσε να φύγει, που έκανε τον κόσμο να ταυτιστεί μαζί του και που μέχρι και… προχθές βρισκόταν στο «Κινγκ Πάουερ» και αναπαριστούσε τη σεζόν 2015-16. Το England365 έχει την χαρά να σας παρουσιάζει μία αποκλειστική συνέντευξη του Γουές Μόργκαν! Του αρχηγού της «θρυλικής» και αλησμόνητης Λέστερ, που όλοι θυμόμαστε, και που «σόκαρε» τον πλανήτη πριν από 10 χρόνια. Ο κεντρικός της αμυντικός ήταν αυτός που σήκωσε πρώτος την Premier League και η Εύα Μπέλλου τον βρήκε και τον έπεισε να ανοίξει την καρδιά του, για όσα δεν θα ξεχάσει ποτέ, από την ομάδα του Κλαούντιο Ρανιέρι!
Ακούει κάποιος την φράση «ποδοσφαιρικό θαύμα». Τι μπορεί, άραγε, να του πηγαίνει στο μυαλό; Δύο πράγματα. Το πρώτο, επειδή ζούμε στην Ελλάδα και είμαστε Έλληνες, το «έπος» του 2004, με την κατάκτηση του EURO από την Εθνική μας ομάδα.
Το δεύτερο; Το «σοκ» που βίωσε όλος ο πλανήτης πριν από ακριβώς 10 χρόνια, όταν η Λέστερ, δύο χρόνια μετά την άνοδό της στην Premier League, «διέλυε» όλες τις στοιχηματικές εταιρίες, κατέρριπτε κάθε πιθανότητα και κατακτούσε το δυσκολότερο πρωτάθλημα του κόσμου.
Όσα χρόνια και αν περάσουν, η συγκεκριμένη σεζόν θα αποτελεί μέτρο σύγκρισης, για κάθε σύλλογο που πάει να κάνει κάτι… ακατόρθωτο, στο πρωτάθλημα που αγωνίζεται. Και όμως, οι «αλεπούδες» του 1/5000, ήταν αυτές που θα έχουν να λένε πως «έγραψαν» ιστορία, πως ξεπέρασαν Άρσεναλ, Τότεναμ, Τσέλσι, Μάντσεστερ Σίτι και Λίβερπουλ στον βαθμολογικό πίνακα και πως με προπονητή τον Κλαούντιο Ρανιέρι, έζησαν την σπουδαιότερη στιγμή στην ιστορία τους.
Δέκα χρόνια μετά, αλήθεια, ποιους ποδοσφαιριστές της Λέστερ έχετε στο μυαλό σας; Σίγουρα τον Τζέιμι Βάρντι, σίγουρα τον Ριγιάν Μαχρέζ, δεδομένα τον Καντέ, τον Ντρινκγουότερ, τον Οκαζάκι, τον Φουχς, τον Σμάιχελ και τους δύο κεντρικούς αμυντικούς. Τον Ρόμπερτ Χουτ, που σκόραρε δις στο ματς που έμοιαζε να καθορίζει τον τίτλο, αυτό απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι τον Φεβρουάριο, και τον αρχηγό της.
Τον Γουές Μόργκαν. Τον άνθρωπο που σε όλη του την καριέρα αγωνίστηκε μόνο στη Λέστερ και τη Νότιγχαμ Φόρεστ. Τον Τζαμαϊκανό κεντρικό αμυντικό, που σήκωσε πρώτος την Premier League, έπαιξε στο Champions League, κατέκτησε το FA Cup στην τελευταία σεζόν της καριέρας του και δεν έχασε ούτε ένα παιχνίδι από το «μυθικό» 2016.
Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να τον γνωρίσετε καλύτερα. Ο Γουές Μόργκαν μιλά αποκλειστικά στο England365, στην πρώτη του συνέντευξη EVER στο ελληνικό κοινό, προς το οποίο απευθύνει και ένα μήνυμα.
Η Εύα Μπέλλου ήρθε σε επαφή μαζί του και συζήτησαν για όλα όσα αναφέραμε, για το πάρτι στο σπίτι του Τζέιμι Βάρντι, για την ιστορία με το Red Bull πριν από τα παιχνίδια και φυσικά, για την τωρινή κατάσταση του συλλόγου! Μία πολύ μεγάλη συνέντευξη, με τον Γουές Μόργκαν να θεωρείται «θρύλος» της Premier League, για όσα έκανε το 2015-16. Ας την απολαύσουμε…
🎙️🚨 EXCLUSIVE ON ENGLAND365!
— Eva Bellou (@evampellou) June 4, 2026
10 years after the greatest miracle in Premier League history, I sat down with Wes Morgan to reflect on Leicester City’s unforgettable title-winning season! 🏆🦊
All the key moments from our conversation will be published soon. It was a fantastic… pic.twitter.com/s1maOglVS5
Ας ξεκινήσουμε με τον Κλαούντιο Ρανιέρι. Πώς θα περιέγραφες τον άνθρωπο και τον προπονητή που οδήγησε τη Λέστερ σε εκείνο το ιστορικό πρωτάθλημα;
«Ο Κλαούντιο Ρανιέρι ήρθε στη Λέστερ με τεράστια φήμη, αλλά και με ένα στοιχείο αβεβαιότητας, καθώς κανείς δεν ήξερε αν βρισκόταν ακόμη στο υψηλότερο επίπεδο μετά την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα. Θυμάμαι ότι όταν έφτασε για την προετοιμασία, εγώ έλειπα με την εθνική μου ομάδα.
Όταν επέστρεψα και μίλησα με τα παιδιά, υπήρχε ήδη ένα πολύ θετικό κλίμα στα αποδυτήρια γύρω από εκείνον. Κέρδισε πολύ γρήγορα την εμπιστοσύνη των παικτών και, με την πάροδο της σεζόν, όλοι καταλάβαμε τη φιλοσοφία και τις απαιτήσεις του.
Προς τα έξω φρόντιζε να χαμηλώνει τους τόνους και να απομακρύνει την πίεση από την ομάδα, ειδικά μετά τη μάχη για την παραμονή την προηγούμενη χρονιά. Στο προπονητικό κέντρο, όμως, ήταν απόλυτα συγκεντρωμένος και απαιτητικός, θέλοντας από όλους να γνωρίζουν ακριβώς τον ρόλο τους και να εκτελούν το πλάνο με απόλυτη πειθαρχία.»
Υπήρξε κάποια συγκεκριμένη στιγμή ή κάποιο παιχνίδι στο οποίο συνειδητοποιήσατε ότι η Λέστερ μπορούσε όντως να φτάσει μέχρι την κατάκτηση της Premier League;
«Για μένα ήταν το παιχνίδι με τη Μάντσεστερ Σίτι. Ξέρω ότι κάποιοι από τους συμπαίκτες μου ίσως δώσουν διαφορετική απάντηση, ενώ κοιτάζοντας πίσω ίσως ήταν ακόμη νωρίς, αφού βρισκόμασταν μόλις στον Φεβρουάριο και υπήρχε αρκετός δρόμος μέχρι το τέλος της σεζόν.
Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο νικήσαμε τη Σίτι με έκανε να πιστέψω ότι μπορούσαμε να πετύχουμε κάτι πραγματικά ξεχωριστό. Αντιμετωπίζαμε μια ομάδα με τεράστιους πόρους και σπουδαίους ποδοσφαιριστές, όμως πήγαμε στην έδρα της και την κερδίσαμε με απόλυτα πειστικό τρόπο. Εκείνο το παιχνίδι ήταν η στιγμή που άρχισα να πιστεύω ότι μπορούσαμε να κατακτήσουμε την Premier League.»
Εσύ και ο Ρόμπερτ Χουτ συνθέσατε ένα από τα πιο επιτυχημένα αμυντικά δίδυμα της Premier League εκείνη την περίοδο. Ποιο ήταν το μυστικό της συνεργασίας σας;
«Νομίζω ότι μοιάζαμε αρκετά ως ποδοσφαιριστές. Και οι δύο ήμασταν δυνατοί στις μονομαχίες, παίζαμε με ένταση και δεν φοβόμασταν τη σωματική επαφή με τους αντιπάλους. Μέχρι τότε είχαμε αποκτήσει μεγάλη εμπειρία και γνωρίζαμε πολύ καλά ο ένας το παιχνίδι του άλλου, τα δυνατά μας σημεία αλλά και τις αδυναμίες μας.
Αυτό έκανε τη συνεργασία μας πολύ φυσική. Πολλές φορές μπορούσαμε να λειτουργήσουμε ως δίδυμο σχεδόν χωρίς να μιλάμε, γιατί γνωρίζαμε πάντα πού θα βρίσκεται ο άλλος μέσα στο γήπεδο και τι περίμενε από τον συμπαίκτη του.
Ο Ρόμπερτ ήταν ένας εξαιρετικός παρτενέρ. Ήξερα ότι μπορούσα πάντα να βασιστώ πάνω του, ενώ η αντίληψή του για το παιχνίδι και ο τρόπος με τον οποίο διάβαζε τις φάσεις ήταν κορυφαία στοιχεία που βοηθούσαν ολόκληρη την αμυντική μας λειτουργία.»
Τι θυμάσαι από τη βραδιά που η ομάδα συγκεντρώθηκε για να παρακολουθήσει το Τσέλσι - Τότεναμ, το παιχνίδι που επιβεβαίωσε μαθηματικά την κατάκτηση του τίτλου;
«Το θυμάμαι πολύ καλά. Ο Τζέιμι Βάρντι είχε ανοίξει το σπίτι του για να παρακολουθήσουμε όλοι μαζί το παιχνίδι, καθώς γνωρίζαμε πόσο σημαντικό ήταν το αποτέλεσμα για εμάς. Θεωρήσαμε πως ήταν η κατάλληλη στιγμή να συγκεντρωθούμε ως ομάδα και να ζήσουμε μαζί εκείνη τη βραδιά.
Το πρώτο ημίχρονο, βέβαια, δεν εξελίχθηκε όπως θα θέλαμε. Μπορείτε να φανταστείτε ότι η ατμόσφαιρα στο δωμάτιο ήταν αρκετά… ήσυχη και η αισιοδοξία περιορισμένη. Όλα άλλαξαν στο δεύτερο μέρος. Όταν ο Εντέν Αζάρ πέτυχε το γκολ της ισοφάρισης, επικράτησε πραγματική έκρηξη συναισθημάτων. Όλοι πεταχτήκαμε όρθιοι, πανηγυρίζαμε και δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι είχαμε μόλις πετύχει τον στόχο μας!
Ήταν μια πραγματικά ξεχωριστή βραδιά στο σπίτι του Βάρντι. Οι πανηγυρισμοί συνεχίστηκαν μέχρι αργά τη νύχτα, την επόμενη μέρα και, για να είμαι ειλικρινής, κράτησαν για αρκετές εβδομάδες.»
Είναι ο Τζέιμι Βάρντι ο καλύτερος επιθετικός με τον οποίο έχεις αγωνιστεί;
«Σίγουρα είναι ένας από τους κορυφαίους. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας μου στη Νότιγχαμ Φόρεστ είχα την ευκαιρία να αγωνιστώ δίπλα στον Άντι Κόουλ, έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ στην ιστορία της Premier League, έστω κι αν τότε δεν βρισκόταν πλέον στο απόγειό του.
Πέρα από εκείνον, όμως, δύσκολα μπορώ να σκεφτώ κάποιον που να συγκρίνεται με τον Τζέιμι Βάρντι. Αν αναλογιστεί κανείς από πού ξεκίνησε και τι κατάφερε να πετύχει, η πορεία του είναι πραγματικά ξεχωριστή. Κατέκτησε το Χρυσό Παπούτσι της Premier League, ξεπέρασε τα 100 γκολ στη διοργάνωση και δημιούργησε το ιστορικό ρεκόρ σκοράροντας σε 11 διαδοχικά παιχνίδια.
Πέρα από τα επιτεύγματά του, είναι ένας εξαιρετικός συμπαίκτης, ένας σπουδαίος χαρακτήρας και καλός φίλος μου. Το μεγαλύτερο προσόν του, όμως, ήταν ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές ενός αγώνα, όταν ο αντίπαλος είχε τον έλεγχο, ήξερες πως αρκούσε μία καλή μπαλιά στον χώρο για να δημιουργήσει κάτι από το τίποτα. Αυτό ήταν που τον έκανε τόσο ξεχωριστό.»
Ας λύσουμε μια απορία που έχουν πολλοί φίλαθλοι: η διάσημη ιστορία με τα Red Bull είναι αληθινή;
«Έχει δει όλα τα memes και τα βίντεο που κυκλοφορούν γι’ αυτό και η αλήθεια είναι πως απολαμβάνει όλη αυτή την ιστορία. Του αρέσουν τα Red Bull και φαίνεται πως του δίνουν την έξτρα ενέργεια που αναζητά πριν από τα παιχνίδια. Για την ομάδα του αυτό είναι θετικό, για τους αντιπάλους του μάλλον… όχι.
Πάντα ήθελε να βρίσκεται στο γήπεδο με όσο το δυνατόν περισσότερη ενέργεια και ένταση, κάτι που αποτελούσε βασικό στοιχείο του παιχνιδιού του.»
Μετά την κατάκτηση της Premier League ακολούθησε η εντυπωσιακή πορεία μέχρι τα προημιτελικά του Champions League. Πόσο ιδιαίτερη εμπειρία ήταν εκείνη η διαδρομή για εσάς;
«Ήταν κάτι που ποτέ δεν πίστευα ότι θα ζήσω στην καριέρα μου. Πέρασα αρκετά χρόνια στις χαμηλότερες κατηγορίες, αγωνίστηκα στη League One και για μεγάλο διάστημα στην Championship, οπότε ακόμη και η παρουσία στην Premier League αποτελούσε για μένα ένα τεράστιο επίτευγμα.
Ήμουν απόλυτα ικανοποιημένος με την ιδέα να αγωνιστώ για μερικά χρόνια στην Premier League και στη συνέχεια να ολοκληρώσω την καριέρα μου. Το να κατακτήσουμε, όμως, το πρωτάθλημα άλλαξε τα πάντα και μας άνοιξε την πόρτα του Champions League.
Μέχρι τότε είχα συνηθίσει να παρακολουθώ τη διοργάνωση με φίλους, ακούγοντας τον ύμνο και βλέποντας ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα ή η Παρί Σεν Ζερμέν. Το να βρεθώ ξαφνικά μέσα σε αυτή τη διοργάνωση ως ποδοσφαιριστής ήταν κάτι πραγματικά ξεχωριστό και αναμφίβολα μία από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας μου.»
Ήταν η κατάκτηση του FA Cup το 2021 το ιδανικό φινάλε της ιστορίας σου στη Λέστερ;
«Ναι, πιστεύω πως ήταν. Το τελευταίο παιχνίδι της επαγγελματικής μου καριέρας ήταν ο τελικός του FA Cup στο “Wembley” και καταφέραμε να κατακτήσουμε το τρόπαιο. Αν μπορούσε κανείς να διαλέξει τον ιδανικό τρόπο για να αποχαιρετήσει το ποδόσφαιρο, δύσκολα θα έβρισκε κάτι καλύτερο!
Εκείνη τη σεζόν είχα ταλαιπωρηθεί αρκετά με τραυματισμούς και το μόνο που ήθελα ήταν να καταφέρω να αγωνιστώ ακόμη μία φορά και να αποχαιρετήσω τον κόσμο της Λέστερ. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι αυτό το τελευταίο παιχνίδι θα ήταν ένας τελικός FA Cup ή ότι θα σήκωνα το τρόπαιο μαζί με τον Κάσπερ Σμάιχελ.
Ήταν το ιδανικό φινάλε, το κερασάκι στην τούρτα μιας διαδρομής για την οποία νιώθω πραγματικά περήφανος.»
Έπειτα από όλες τις επιτυχίες που έζησες με τη Λέστερ, πόσο δύσκολο είναι να τη βλέπεις σήμερα να αγωνίζεται στη League One μετά από δύο διαδοχικούς υποβιβασμούς;
«Είναι δύσκολο να το βλέπω. Η Λέστερ θα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, γιατί εκεί έζησα μερικές από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας μου. Όταν αποχώρησα, η ομάδα βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση, έχοντας κατακτήσει το FA Cup, γι’ αυτό και είναι στενάχωρο να τη βλέπεις σήμερα στη League One, μόλις 10 χρόνια μετά την κατάκτηση της Premier League.
Παρακολουθώ πάντα την πορεία της και ελπίζω να επιστρέψει στις υψηλότερες κατηγορίες το συντομότερο δυνατό. Γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλές προκλήσεις μπροστά της, τόσο αγωνιστικά όσο και οικονομικά, ενώ αρκετοί παίκτες έχουν ήδη αποχωρήσει.
Δεν πρόκειται να είναι εύκολο. Η Λέστερ παραμένει ένα μεγάλο όνομα για την κατηγορία και κάθε αντίπαλος θα δίνει κάτι παραπάνω όταν τη βρίσκει απέναντί του. Χρειάζεται να βρεθούν οι σωστές λύσεις και να υπάρξει υπομονή, αλλά εύχομαι πραγματικά να τη δω να επιστρέφει εκεί όπου ανήκει το συντομότερο δυνατό.»
Είσαι ένας άνθρωπος άρρηκτα συνδεδεμένος με τη Λεστερ. Υπάρχει ποτέ περίπτωση να επιστρέψεις στον σύλλογο, είτε ως προπονητής, είτε σε κάποιον άλλον ρόλο;
«Αυτή τη στιγμή όχι, αν είμαι ειλικρινής. Θα μου άρεσε να είχα επιστρέψει στον σύλλογο με κάποιον ρόλο μετά την αποχώρησή μου από την ενεργό δράση, όμως μια τέτοια ευκαιρία δεν παρουσιάστηκε ποτέ.
Ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ στο ποδόσφαιρο. Η Λέστερ θα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και θα θέλω πάντοτε το καλύτερο για τον σύλλογο. Αν κάποια στιγμή ερχόταν μια πρόταση, σίγουρα θα την εξέταζα πολύ σοβαρά.
Θα ήθελα να βοηθήσω τη Λέστερ να επιστρέψει εκεί όπου πιστεύω ότι ανήκει. Προς το παρόν, πάντως, δεν έχει υπάρξει κάποια επικοινωνία, οπότε θα δούμε τι θα φέρει το μέλλον. Έχουν το κινητό μου!»
Στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμη πολλοί φίλαθλοι που θυμούνται με θαυμασμό εκείνη τη σπουδαία ομάδα της Λέστερ και όσα πέτυχε. Ως αρχηγός της, θα ήθελες να στείλεις ένα μήνυμα σε αυτούς τους ανθρώπους;
«Θα ήθελα να τους ευχαριστήσω που απόλαυσαν εκείνη τη σεζόν του 2015-16 όσο κι εμείς. Γνωρίζουμε ότι εκείνη η ομάδα κέρδισε την υποστήριξη ανθρώπων από κάθε γωνιά του κόσμου και είναι πραγματικά υπέροχο να νιώθεις αυτή την αγάπη ακόμη και σήμερα.
Ακόμη και 10 χρόνια αργότερα, όπου κι αν ταξιδέψω, συναντώ ανθρώπους που μου μιλούν για εκείνη τη σεζόν και για το πόσο ξεχωριστή ήταν. Αυτό είναι κάτι που δεν θεωρώ ποτέ δεδομένο και το εκτιμώ ιδιαίτερα.
Ελπίζω να επισκεφθώ ξανά την Ελλάδα κάποια στιγμή στο μέλλον, να γνωρίσω φιλάθλους της Λέστερ και να θυμηθούμε μαζί όλες εκείνες τις όμορφες στιγμές. Σας ευχαριστώ για τη στήριξη και για το ότι κρατάτε ακόμη ζωντανές αυτές τις αναμνήσεις.»