Ο Νίκος Νταμπίζας στο England365: «Σε πιάνει δέος στο «Wembley», με την Άρσεναλ φτάσαμε πιο κοντά στην κατάκτηση του Κυπέλλου!»
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας και τι καλύτερο, από έναν άνθρωπο που έχει αγωνιστεί δύο φορές, σε αυτόν. Ο Νίκος Νταμπίζας μιλάει στο England365 και τον Κωνσταντίνο Μακρή ενόψει της μεγάλης αναμέτρησης ανάμεσα στη Μάντσεστερ Σίτι και την Τσέλσι. Θυμάται τις στιγμές που έζησε, το «Wembley», τον κόσμο και το… δέος που ένιωσε. Κάνει αναφορά στους Έλληνες της Premier League και δίνει επίσης μια πρόβλεψη για τον νικητή της σημερινής αναμέτρησης (16/5).

Μάντσεστερ Σίτι και Τσέλσι δίνουν τη δική τους «μάχη», για την κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας. Ένας ιστορικός θεσμός, ο πιο… παλιός απ’ όλους. Τι καλύτερο λοιπόν, από έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή, ο οποίος έχει δώσει το παρών, όχι σε έναν, αλλά σε δύο τελικούς. Ο Νίκος Νταμπίζας μιλά για αυτήν του την εμπειρία, στο England365, θυμάται στιγμές, αλλά και πόσο πιο κοντά στην κούπα, έφτασε η Νιούκαστλ, απέναντι στην Άρσεναλ!
Ο Νίκος Νταμπίζας άνοιξε τον… δρόμο στους υπόλοιπους Έλληνες, τόσο για να αγωνιστούν στην Premier League, όσο και στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας. Ήταν ο πρώτος που κατάφερε κάτι τέτοιο!
Συνολικά, μετρά 148 συμμετοχές στην Premier League, με Νιούκαστλ και Λέστερ. Έχει 16 γκολ, έξι συμμετοχές στο Champions League, ενώ… άγγιξε δύο φορές την κορυφή του FA Cup!
Δυστυχώς για εκείνον, έπεσε πάνω σε Άρσεναλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Οι τελικοί ήταν back – to – back, 1998 και 1999. Αμφότερες οι ομάδες αναδείχθηκαν πρωταθλήτριες Αγγλίας ενώ οι «κόκκινοι διάβολοι» κατέκτησαν και το Champions League εκείνης τη σεζόν.
Για να φτάσει έως τον τελικό, ο Έλληνας αμυντικός πέρασε κατά σειρά τη σεζόν 1997 - 1998, τις Έβερτον, Στίβενεϊτζ Μπάροου, Τρανμίρ, Μπάρνσλεϊ, Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και εν τέλει την Άρσεναλ.
Όσο για τη σεζόν 1998 – 1999, αντιμετώπισε τις Κρίσταλ Πάλας, Μπράντφορντ, Μπλάκμπερν, Έβερτον, Τότεναμ και στο τέλος, τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ!
Το τελικό σκορ και των δύο τελικών, ήταν το ίδιο. Με 2-0, «κανονιέρηδες» και «κόκκινοι διάβολοι» πανηγύρισαν την κατάκτηση του τροπαίου.
Ήσασταν ο πρώτος Έλληνας που αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, τι θυμάστε, πως ήταν εκείνη η ήμερα, τι περιελάβανε στην προετοιμασία της, υπήρξε κάτι διαφορετικό απ’ όσα συνηθίζατε;
«Από την πρόκρισή μας, μετά τον ημιτελικό στο «Ολντ Τράφορντ», απέναντι στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ» έως και εκείνη την ημέρα, επειδή η ομάδα δεν διεκδικούσε κάτι στην Premier League, όλη μας η συγκέντρωση ήταν εκεί.
Εντύπωση μας έκανε σίγουρα η… λαοθάλασσα εκείνων των ημερών και τη μέρα του τελικού, τα τελετουργικά, το ξενοδοχείο που έμοιαζε σαν «κάστρο». Εμείς εσωτερικά είχαμε την ίδια ρουτίνα, όμως ένας τελικός είναι κάτι… διαφορετικό!».
Από το ίδιο το γήπεδο, το «Wembley», τι σας έκανε εντύπωση;
«Ήταν επιβλητικό, ένα στάδιο… τοτέμ για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Έχεις ένα δέος όταν βρίσκεσαι εκεί. Με το που φτάνεις βλέπεις αυτήν την παλαιότητα, είναι διαχρονικό και ιστορικό. Σίγουρα σε πιάνει δέος!»
Όσον αφορά στο καθαρά αγωνιστικό, στους δύο τελικούς που παίξατε με Άρσεναλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, θεωρητικά, δεν ήσασταν το φαβορί, είχατε πίεση, το βλέπατε 50 – 50 ή λέγατε πάμε, μπορούμε να κερδίσουμε;
«Στο πρώτο ματς ήταν η Άρσεναλ, γιατί ήταν πρωταθλήτρια όταν παίξαμε. Έκανε το νταμπλ, πήρε το Κύπελλο και το πρωτάθλημα εκείνη τη χρονιά, άρα ήταν και το φαβορί.
Και στις δύο φορές ήταν το φαβορί και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Άρσεναλ, αλλά. σίγουρα πάντα είχαμε την πίστη ότι θα πάρουμε το τρόπαιο, αλλά νομίζω ότι δεν συνέβη, γιατί το αουτσάιντερ χρειάζεται και κάποιες στιγμές στο παιχνίδι μέσα, που θα μπορέσει να πάνε λίγο τα πράγματα με το μέρος του, ώστε να διεκδικήσει το τρόπαιο.
Την πρώτη χρονιά με την Άρσεναλ, φτάσαμε θεωρητικά πιο κοντά στο να το κατακτήσουμε, γιατί και εγώ και ο Σίρερ είχαμε δοκάρι για να ισοφαρίσουμε το παιχνίδι, οπότε εκεί φτάσαμε στο πιο κοντινό σημείο και γι’ αυτό έλεγα πριν ότι χρειάζεται στιγμές να πάνε με το μέρος σου, που δεν πήγανε σε καμία περίπτωση!»
Στον δεύτερο τελικό, παίξατε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, μια ομάδα με πολλές… προσωπικότητες, θυμάστε κάτι, κάποια ιστορία ίσως, ένα trash talking από εκείνο το ματς;
«Όχι εντάξει δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο, όμως μιλάμε για μια Γιουνάιτεντ που έκανε το treble εκείνην τη χρονιά μετά από εμάς, δηλαδή με το που παίξαμε τον τελικό του Κυπέλλου, είχε πάρει το πρωτάθλημα, κατέκτησε το Κύπελλο, μετά πήρε και το Champions League με όλα τα… διάσημα γκολ στο τέλος του παιχνιδιού που έκανε και την ανατροπή.
Νομίζω ότι αυτό που έκανε τη διαφορά ήταν η τρομερή ποιότητα, η μεσοεπιθετική ποιότητα της Γιουνάιτεντ. Δηλαδή, νομίζω ότι ειδικότερα με την παρουσία του Σκόουλς στον άξονα ήταν η δημιουργικότητά τους και μετά μπροστά με τον Γιορκ και τον Κόουλ!».
Βλέπουμε ότι τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες στην Premier League γίνονται ολοένα και περισσότεροι. Γενικότερα το ελληνικό ποδόσφαιρο αναπτύσσεται, βγάζει ταλέντα, πηγαίνουν στο εξωτερικό, παίζουν σε πολύ μεγαλύτερες ομάδες από ό,τι στο παρελθόν. Τι συμβουλή θα δίνατε σε αυτούς που παίζουν τώρα στην Premier League, πώς να διατηρηθούν στο επίπεδο αυτό;
«Νομίζω ότι είναι τυχεροί που απολαμβάνουν το κομμάτι αυτό, ότι συμμετέχουν στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου. Η Premier League είναι ο καλύτερος προορισμός για κάθε επαγγελματία ποδοσφαιριστή.
Είναι παράδεισος για τον φίλαθλο που το παρακολουθεί, για τον διαιτητή που διαιτητεύει, για τον παράγοντα που δουλεύει, για όλους τους άμεσα εμπλεκόμενους.
Η Premier League είναι το πιο ξεχωριστό, για όλους τους θετικούς βαθμούς, πρωτάθλημα του κόσμου. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη και έχει αυτή τη μοναδικότητα, την ιδιαιτερότητα, για να μπορέσει να είναι ένας ξεχωριστός προορισμός για μια καριέρα ενός παιδιού, που νομίζω ότι αυτό είναι: να απολαύσει όσο μπορεί τη στιγμή και να μείνει όσο περισσότερο χρονικό διάστημα γίνεται σε ένα πρωτάθλημα που είναι πάρα πολύ ιδιαίτερο!».
Κλείνοντας, μια πρόβλεψη για τον τελικό ανάμεσα σε Μάντσεστερ Σίτι και Τσέλσι;
«Λογικά τώρα με την κατάσταση που είναι η Τσέλσι, θεωρώ ότι η Σίτι είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί, αλλά η ποιότητα των παικτών της Τσέλσι δεν λείπει.
Νομίζω ότι άλλα είναι τα προβλήματα της Τσέλσι. Γενικότερα ξεκινάνε από το πώς έχει αλλάξει τη φιλοσοφία της και πάει από ένα μοντέλο προπονητή σε άλλο, τελείως διαφορετικά μεταξύ τους.
Οπότε σε ένα παιχνίδι που μπορεί να μιλήσει και η ποιότητα των παικτών μπορούμε να δούμε και κάτι διαφορετικό σχετικά με το αποτέλεσμα. Αυτό είναι το ουσιαστικό και έχει κάνει τον θεσμό του Κυπέλλου στην Αγγλία τόσο ξεχωριστό.
Είναι μικρές οι αποστάσεις αλλά θεωρώ ότι η Τσέλσι λόγω της αστάθειας που έχει δείξει το τελευταίο διάστημα και η βαθμολογική της θέση, νομίζω ότι ενώ ήταν η προοπτική της για να μπορέσει να διεκδικήσει περισσότερα πράγματα, έχει μείνει πίσω!».
Κωνσταντίνος Μακρής






















