Ο Ιντέγε στο England365: «Αν είχε βγει η βίζα, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα στη Γουέστ Μπρομ - Ήρθα στον Ολυμπιακό για το Champions League και για τον τίτλο!»
Ο Μπράουν Ιντέγε έζησε το... όνειρο της Premier League με τη φανέλα της Γουέστ Μπρομ και μοιράζεται στο England365 και στον Νότη Χάλαρη όλες τις εμπειρίες και τις εικόνες που έζησε στο «Νησί»!

Καλοκαίρι του 2014. Η Γουέστ Μπρομ επενδύει το ποσό των 12,5 εκατ. ευρώ για να αγοράσει από τη Ντιναμό Κιέβου τον βασικό της φορ. Ο λόγος για τον Μπράουν Ιντέγε, έναν επιθετικός που κλήθηκε να λύσει το πρόβλημα της αγγλικής ομάδας στο σκοράρισμα.
Ωστόσο, μόνο στρωμένος με... ροδοπέταλα δεν ήταν ο δρόμος στον μαγικό κόσμο της Premier League. Προβλήματα με τη βίζα, θέματα τραυματισμών και μία αλλαγή προπονητή έκαναν την παρουσία του Νιγηριανού επιθετικού αρκετά δύσκολη στο «Νησί». Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα, αλλά σίγουρα όχι με τον τρόπο που θα ήθελε.
Πρόλαβε να σκοράρει επτά φορές με τη φανέλα της Γουέστ Μπρομ, το παρθενικό του γκολ ήταν κόντρα στη Μάντσεστερ Σίτι, όμως η άφιξη του Τόνι Πιούλις δεν άφησε περιθώρια για κάτι παραπάνω. Μόλις μία σεζόν μετά, με τα μισά χρήματα (5,5 εκατ. ευρώ), ο Ιντέγε άφησε την Αγγλία για χάρη του Ολυμπιακού.
Ο 37χρονος, πλέον, επιθετικός αφηγήθηκε στο England365 όλα όσα βίωσε στην Αγγλία, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, τις καλές στιγμές, αλλά και το ιδιαίτερο… δέσιμό του με τη Μάντσεστερ Σίτι. Αντίστοιχα, αναφέρεται και στους «ερυθρολεύκους», καθώς και για το πρώτο ραντεβού, που έλαβε χώρα στο Λονδίνο!
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Πού ξεκινά η ιστορία σου με τη Γουέστ Μπρομ;
«Η ιστορία ξεκινά από τη στιγμή που ήμουν στη Ντιναμό Κιέβο, όπου αντιλήφθηκα ότι είχε έρθει η στιγμή για το επόμενο βήμα. Να πάω ένα σκαλί παραπάνω και να αγωνιστώ στην Premier League. Στη Ντιναμό Κιέβου είχα παίξει Champions League, Europa League, είχα πετύχει αρκετά γκολ, είχαμε πάρει το τρόπαιο με τη Νιγηρία οπότε θεώρησα ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να δοκιμάσω τη τύχη μου στην Αγγλία. Μίλησα με τον ατζέντη μου, μου είπε θα το δούμε στο τέλος της σεζόν και θα δούμε αν θα έχουμε προτάσεις.»
Εσένα ήταν το όνειρο σου να αγωνιστείς στην Premier League;
«Και βέβαια ήταν όνειρο μου. Από τότε που ήμουν παιδί, στο σπίτι, έβλεπα τι γινόταν στην Premier League. Δεν έχανα παιχνίδι από το αγγλικό πρωτάθλημα. Έπαιζαν πολλοί παίκτες από Αφρική όπως ο Ντρογκμπά, ο Τζον Όμπι Μίκελ, είχαμε αρκετά καλούς παίκτες και η Νιγηρία δείχνει πολλούς αγώνες της Premier League. Είναι όνειρο για κάθε παιδί να αγωνιστεί στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου. Στη Νιγηρία δεν βλέπουμε άλλα πρωταθλήματα τόσο πολύ. Την Premier League θα τη δεις παντού. Όλη η χώρα βλέπει και είναι παθιασμένοι με το πρωτάθλημα. Έχουμε οπαδούς από όλες τις ομάδες και πολλούς για το top-5.»
Πρώτη αντίδραση όταν έμαθες ότι η μεταγραφή στη Γουέστ Μπρομ έχει ολοκληρωθεί;
«Ήμουν πραγματικά χαρούμενος για αυτή τη μεταγραφή και ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Εκείνη την περίοδο δεν είχα μπει στις κλήσεις για την εθνική ομάδα της Νιγηρίας για το Μουντιάλ του 2014, παρότι έπαιξα σε όλα τα ματς του 2013 και ήμουν αρκετά στεναχωρημένος για αυτό, ήταν μία σκληρή στιγμή για εμένα!»
Δυσκολεύτηκες να προσαρμοστείς;
«Δεν βρήκα κάτι πρωτόγνωρο στην Αγγλία γιατί όσο ήμουν στην Ντιναμό, ταξίδευα συχνά στην Αγγλία όταν είχαμε ρεπό, είχαμε παίξει φιλικά με την εθνική ομάδα εκεί, μέναμε εκεί 2-3 μέρες με την οικογένεια σαν διακοπές. Δεν ήταν μεγάλη πρόκληση για εμένα να καθιερωθώ στην πόλη αλλά ήταν πολύ σκληρό για εμένα να προσαρμοστώ στην ομάδα.
Δεν είχα κάνει προετοιμασία με την ομάδα γιατί, παρότι είχα βίζα και μπορούσα να ταξιδέψω στη χώρα και να παρουσιαστώ από τον σύλλογο, δεν μπορούσα να βγάλει άδεια εργασίας, καθώς χρειαζόταν μία άλλη βίζα. Γύρισα πίσω στη Νιγηρία και ξεκίνησα να βγάλω τη βίζα που χρειαζόταν, το οποίο μου πήρε τρεις εβδομάδες για να βγει. Αυτό σήμαινε ότι εγώ δεν γινόταν να ενταχθώ στην ομάδα και την ίδια στιγμή, η ομάδα ήταν στις ΗΠΑ για προετοιμασία.
Μόλις πήρα τη βίζα, είχαν ήδη γυρίσει στην Αγγλία και εγώ είχα χάσει όλη την προετοιμασία. Δεν ήμουν στο ίδιο επίπεδο με τους υπόλοιπους. Ήταν πιο γρήγοροι, καλύτερη φυσική κατάσταση, δεν ήμουν στην ίδια μοίρα. Η αρχή ήταν πάρα πολύ δύσκολη και σκληρή. Όταν προσπάθησα να προσαρμοστώ και να καταλάβω τον τρόπο παιχνιδιού, τραυματίστηκα και μετά απολύθηκε ο προπονητής ο οποίος είχε ζητήσει την αγορά μου. Με τον νέο κόουτς αγόρασαν νέους παίκτες, άλλαξε όλο το ρόστερ, πήρε τρεις στην επίθεση, αναπροσάρμοσε τον τρόπο παιχνιδιού, πράγμα που δεν ταίριαζε σε εμένα. Κάπως έτσι, το καλοκαίρι του 2015 με ενημέρωσε να βρω άλλη ομάδα!»
Η πιο... σκληρή στιγμή σε εκείνες τις πρώτες εβδομάδες;
«Θα πω τη στιγμή των τραυματισμών μου. Είχα back-to-back τραυματισμούς μετά από τρία ματς που έπαιξα και έμεινα και άλλο πίσω!».
Παρότι έμεινες μία σεζόν, πρόλαβες να αγωνιστείς και να σκοράρεις επτά γκολ. Μάλιστα, το παρθενικό ήταν κόντρα στη Μάντσεστερ Σίτι...
«Ναι, ναι, είχε πάρα πολύ κρύο εκείνη τη μέρα, πολύ αέρα, χιόνιζε. Ήταν το πρώτο μου γκολ αλλά σίγουρα δεν ήταν το καλύτερο γκολ της καριέρας μου (γέλια). Χάρηκα που σκόραρα, αλλά δεν το πανηγύρισα τόσο έντονα γιατί δεν είναι ο τρόπος γκολ που θέλει να σκοράρει ένας επιθετικός. Απλά με βρήκε στο κεφάλι και μπήκε στα δίχτυα. Ήταν λίγο περίεργο.»
Ποιο είναι το αγαπημένο σου γκολ;
«Νομίζω θα πω το γκολ κόντρα στη Σουόνσι, γιατί ήταν το μόνο στην Αγγλία που ήμουν πραγματικά χαρούμενος που σκόραρα. Το είχα ανάγκη να σκοράρω και το ένιωθα ότι θα έρθει. Ήμουν σε εξαιρετική κατάσταση στις προπονήσεις και ήθελα να παίξω και να βάλω γκολ!»
Η πιο ξεχωριστή στιγμή από αυτές που αγωνιζόσουν;
«Θυμάμαι τις στιγμές που έπαιζα γιατί ένιωθα ότι είμαι το επίκεντρο και με παρακολουθούσαν άνθρωποι από τη Νιγηρία. Όλη η χώρα μου με έβλεπε, η οικογένεια μου επίσης με έβλεπε, οπότε αυτό μου έδινε πραγματική δύναμη στην Premier League. Περίμενα κάθε παιχνίδι για να με δουν! Υπήρχε φαν κλαμπ Γουέστ Μπρομ (γέλια), επειδή έπαιζα εγώ, αλλά όχι μεγάλο όπως για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ή τη Σίτι.»
Με ποια ομάδα εντυπωσιάστηκες και ποιος ήταν ο δύσκολος αντίπαλος;
«Συνολικά, η Μάντσεστερ Σίτι θυμάμαι ήταν απίστευτη ομάδα. Είχαν τρομερούς ποδοσφαιριστής, αλλά ο Βινσέντ Κομπανί ήταν πραγματικά δύσκολο να τον αντιμετωπίσεις. Ήταν μεγάλος, σκληρός, απίθανος αμυντικός. Ήταν πολύ δύσκολο να τον αντιμετωπίσεις».
Το γήπεδο που είδες και είπες «ουάου»;
«Τρελάθηκα από το Etihad της Μάντσεστερ Σίτι. Εκείνη τη μέρα άρχισα να υποστηρίζω τη Μάντσεστερ Σίτι (γέλια). Την έβαλα στην καρδιά μου. Εννοείται ως επαγγελματίας, δίνεις το 100% για την ομάδα όμως όλοι οι ποδοσφαιριστές υποστηρίζουμε μία συγκεκριμένη ομάδα και για εμένα ήταν η Μάντσεστερ Σίτι. Είναι τόσο καλή ομάδα, εκπληκτική οργάνωση σε όλα. Όλα ήταν τόσο τέλεια. Τελείως διαφορετικά από ότι είχα δει και από ότι ήταν στη Γουέστ Μπρομ.»
Πότε κατάλαβες ότι δεν θα συνεχίσεις στην Premier League;
«Μετά την πρώτη σεζόν, ο Τόνι Πιούλις μίλησε με τον ατζέντη μου και εξήγησε ότι είμαι καλός ποδοσφαιριστής αλλά δεν ταιριάζω στο σύστημα του, οπότε το καλύτερο θα ήταν να βρω μία άλλη ομάδα είτε ως δανεικός, είτε με μεταγραφή. Είχε πει ότι δεν θα αγωνίζομαι σχεδόν καθόλου καθώς ήμουν 4ος στην ιεραρχία. Έπρεπε να φύγω γιατί αλλιώς δεν θα έπαιζα. Έτσι αποφάσισα να φύγω και έτσι ήρθε ο Ολυμπιακός. Ο ατζέντης μου μίλησε με τον Ολυμπιακό, ο κ. Μαρινάκης ήταν στο Λονδίνο και συναντήθηκε εκεί αρχικά με τον ατζέντη μου και στη συνέχεια μίλησα και εγώ μαζί του γιατί ήθελε να με δει. Μου είπε αν θα ήθελα να παίξω στην Ελλάδα, του εξήγησα ότι δεν ήξερα τη χώρα και την ομάδα αλλά είπα ότι θα έπρεπε να πάω κάπου αλλού. Διάβασα και είδα ότι θα παίζω στο Champions League, θα διεκδικώ πρωταθλήματα, θα παίζω και η ζωή στην Αθήνα είναι ωραία. Οπότε, αποφάσισα να πάω.»
Τι θα άλλαζες αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω;
«Θα ήθελα να αλλάξω τους τραυματισμούς που πέρασα αλλά και την κατάσταση με τη βίζα. Αν δεν υπήρχαν αυτά και έκανα κανονική προετοιμασία, θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Αυτά τα δύο θα άλλαζα σίγουρα. Αν είχα πάρει νωρίτερα τη βίζα, θα ήταν τελείως διαφορετικά. Θα είχα κάνει προετοιμασία και θα ήμουν έτοιμος για να ξεκινήσω τη σεζόν.»






















