Ο «Special One» σε ένα γήπεδο – κόλαση; Γίνεται ξανά… viral το σχόλιο του Μουρίνιο για τη Νιούκαστλ!
Ο Ζοσέ Μουρίνιο δεν πετά ποτέ λέξεις στον αέρα και όταν «αγγίζει» τη Νιούκαστλ, κάτι συνήθως έχει ήδη αρχίσει να κινείται. Σε μια σεζόν που «βαραίνει» τον Έντι Χάου, με την καρέκλα να μην είναι πια τόσο σταθερή και τη συζήτηση για την επόμενη μέρα να ανοίγει, το όνομα του «Special One» επιστρέφει, ως σενάριο που αρχίζει να παίρνει μορφή. Γιατί όταν μια έδρα-κόλαση ψάχνει restart και ένας προπονητής τέτοιου βάρους την επόμενη σκηνή, πόσο απέχει το viral από το… αναπόφευκτο;
Ο Ζοσέ Μουρίνιο δεν μιλά για να ακουστεί, αλλά για να ορίσει το επόμενο βήμα. Και όταν στο προσκήνιο εμφανίζεται η Νιούκαστλ, σε μια περίοδο που… δοκιμάζει τον Έντι Χάου και μετατρέπει το «αύριο» σε ανοιχτό ερώτημα, η συγκυρία αποκτά νόημα. Το όνομα του επανέρχεται στο κάδρο, ως πιθανότητα που αρχίζει να παίρνει σχήμα, δύο χρόνια μετά. Γιατί στο τέλος, κάποιοι περιμένουν τη σωστή στιγμή και κάποιοι τη δημιουργούν. Ο «Special One», συνήθως, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία!
Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, απλώς δεν… εξελίσσεται
Τα σενάρια γύρω από τη Νιούκαστλ δεν «τελειώνουν» τον Έντι Χάου, απλώς του βάζουν ένα σαφές χρονικό όριο, μέχρι το καλοκαίρι. Γιατί η εκτίμηση προς το πρόσωπό του παραμένει δεδομένη, όμως η σεζόν δεν εξελίσσεται με τρόπο που να τη δικαιολογεί.
Η βαθμολογία δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Η 14η θέση στην Premier League, με 42 βαθμούς σε 32 αγωνιστικές, πίσω από Κρίσταλ Πάλας και Φούλαμ, αποτυπώνει μια ομάδα που έχει μείνει εκτός ευρωπαϊκού κάδρου. Οι «καρακάξες» δεν… καταρρέουν εκκωφαντικά, αλλά μοιάζουν παγιδευμένες σε μια σταθερότητα χωρίς κατεύθυνση, ανίκανες να ανεβάσουν ρυθμό όταν χρειάζεται.
Κι έπειτα, υπάρχει και ο τρόπος που «γράφονται» τα αποτελέσματα και αυτός «λέει» πάντα περισσότερα! Το 7-2 από την Μπαρτσελόνα στο Champions League, ένα ματς που για 45 λεπτά έμοιαζε διαχειρίσιμο και κατέληξε σε πλήρη απώλεια ελέγχου μετά την ανάπαυλα.
Ακολούθησε το 2-1 από τη Σάντερλαντ, τη «μισητή» αντίπαλο της Νιούκαστλ, με το προβάδισμα να μην αρκεί και την ανατροπή να ολοκληρώνεται στο φινάλε. Και δύο ήττες από τη συγκεκριμένη ομάδα, στην ίδια σεζόν, λίγους μήνες μετά την επιστροφή της στην Premier League, σαφέστατα σηματοδοτεί πρόβλημα.
Παράλληλα, το 2-1 από την Κρίσταλ Πάλας, σε ένα παιχνίδι που ξέφυγε ξανά στα τελευταία λεπτά, με γκολ στο 80’ και στο 90+ να… γυρίζει ό,τι είχε «χτιστεί». Τρεις διαδοχικές ήττες, όχι απλώς διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά ίδιες στον τρόπο που χάθηκαν!
Κάπως έτσι, η σεζόν οδηγεί τη Νιούκαστλ σε ένα σημείο που δεν είχε φτάσει εδώ και χρόνια. Για πρώτη φορά από το 2021, όταν και ανέλαβε, ο Έντι Χάου δεν θεωρείται δεδομένος. Όχι επειδή όλα «κατέρρευσαν» απότομα, αλλά επειδή τίποτα δεν εξελίχθηκε όπως έπρεπε. Και κάπου εκεί, η κουβέντα δεν αφορά πια το αν θα υπάρξει επόμενη μέρα, αλλά ποιος θα τη διαμορφώσει.
Όταν η συνέχεια δεν είναι δεδομένη, αλλά διαπραγματεύσιμη
Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται ο Άντονι Ιραόλα. Ο άνθρωπος που κράτησε τη Μπόρνμουθ όρθια, ακόμη κι όταν το καλοκαίρι και ο χειμώνας της «πήραν» κομμάτια. Τον Μίλος Κέρκεζ, τον Αντουάν Σεμένιο, τον Ίλια Ζαμπάρνι, τον Ντιν Χάουσεν, χωρίς να χαθεί η ισορροπία. Διεκδικεί Ευρώπη, παραμένει αήττητος από τον Ιανουάριο και πέρασε νικηφόρα από το «Έμιρεϊτς». Και όμως, το καλοκαίρι αποχωρεί και αυτό τον μετατρέπει απευθείας, σε διαθέσιμη επιλογή.
Και μετά, υπάρχει ο Ζοσέ Μουρίνιο. Το όνομα που επιστρέφει, όποτε ανοίγει μια τέτοια συζήτηση, μόνο που αυτή τη φορά, οι συνθήκες αρχίζουν να το ευνοούν. Η Μπενφίκα μπορεί να παραμένει αήττητη, αλλά κινδυνεύει να μείνει χωρίς τίτλο και εκτός Champions League…
Γιατί υπάρχει και κάτι που δεν εξηγείται μόνο με ποδόσφαιρο, υπάρχει και το συναίσθημα. Ο ίδιος το έχει πει ξεκάθαρα: «Ποτέ δεν έκρυψα πόσο ιδιαίτερη θέση έχει η Νιούκαστλ για μένα, πόσο την αγαπώ». Μια σχέση που δεν προέκυψε τυχαία, με σημείο αναφοράς τον Σερ Μπόμπι Ρόμπσον και μια σύνδεση που δεν χάθηκε ποτέ.
Και αν όλα αυτά μπουν στην ίδια εξίσωση, η Premier League αποκτά ξανά τον πρωταγωνιστή που της έλειπε. Μια επιστροφή που μοιάζει να ωριμάζει εδώ και χρόνια, παίρνει μορφή και μια έδρα που δεν σου αφήνει περιθώριο να μείνεις αμέτοχος, βρίσκει τον ιδανικό της εκφραστή. Σε ένα τέτοιο σκηνικό, με έναν προπονητή που ζει για τις μεγάλες σκηνές, η ιστορία παύει να μοιάζει απλώς ενδιαφέρουσα και αρχίζει να δείχνει έτοιμη να συμβεί…
Κάποια πράγματα δεν χρειάζονται πολλά για να επιστρέψουν στο προσκήνιο. Αρκεί ένα σχόλιο του Ζοσέ Μουρίνιο, μια Νιούκαστλ που ψάχνει restart και ένα γήπεδο–κόλαση που περιμένει ξανά πρωταγωνιστή. Και τότε, ο «Special One» παύει να είναι απλώς μια ιδέα και αρχίζει να μοιάζει με σενάριο που «δένει» επικίνδυνα καλά. Γιατί στο τέλος, δεν είναι όλα θέμα συγκυρίας, ορισμένα μοιάζουν «γραμμένα» σε…bold!
Εύα Μπέλλου