Ο πρώτος σκόρερ της Άρσεναλ στο Λιγκ Καπ; Όλοι διαφορετικοί, όλοι από ένα, «οικογένεια», σύνολο, ως το τέλος!
Στο Λιγκ Καπ, η παραγωγή δεν συγκεντρώνεται, διαμοιράζεται. Πρόσωπα που αλλάζουν, ρόλοι που εναλλάσσονται, με τους «κανονιέρηδες» να λειτουργούν σαν «οικογένεια» και να φτάνουν μέχρι το τέλος, χωρίς να χρειάζονται πρωταγωνιστή. Η Άρσεναλ δεν ψάχνει ποιος θα σκοράρει, φροντίζει να μπορεί να το κάνει ο καθένας, και πλέον, στον τελικό απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι, αυτό το μοτίβο δοκιμάζεται στο υψηλότερο επίπεδο. Τελικά, τι μετράει περισσότερο, το όνομα πίσω από το γκολ ή το σύνολο που το κάνει να μοιάζει… αναπόφευκτο;
Η Άρσεναλ μπαίνει στον τελικό του Λιγκ Καπ απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι, κουβαλώντας κάτι που δεν αποτυπώνεται εύκολα σε αριθμούς. Όχι έναν παίκτη που ξεχωρίζει στην εκτέλεση, αλλά ένα σύνολο που λειτουργεί με απόλυτη ισορροπία, με διαφορετικά πρόσωπα να βγαίνουν μπροστά και μια κατανομή ευθύνης που την κάνει απρόβλεπτη. Σε μια διοργάνωση που συνήθως, ανήκει σε έναν, οι «κανονιέρηδες» την έχουν μετατρέψει σε υπόθεση όλων. Και κάπου εκεί, το γκολ δεν ψάχνει τον σκόρερ του, βρίσκει τον… επόμενο!
Σχεδόν άτρωτη, απολύτως… επικίνδυνη
Η αφετηρία βρίσκεται σε μια ομάδα που δεν «τρέχει» απλώς τη σεζόν, τη διαμορφώνει. Η Άρσεναλ, τη δεδομένη χρονική στιγμή, δεν είναι μόνο η πιο σταθερή παρουσία στην Αγγλία, αλλά ένα από τα πιο ολοκληρωμένα σύνολα στην Ευρώπη, με εικόνα που δύσκολα αμφισβητείται.
Στην Premier League, βρίσκεται στην κορυφή, έχοντας «χτίσει» διαφορά εννέα βαθμών από τη Μάντσεστερ Σίτι, έστω και με παιχνίδι περισσότερο. Συνολικά, η σεζόν της αποτυπώνεται σε μόλις τρεις ήττες σε όλες τις διοργανώσεις: στο «Άνφιλντ» από τη Λίβερπουλ (1-0), στο Λονδίνο από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (3-2) και εκτός έδρας απέναντι στην Άστον Βίλα (2-1). Τρεις στιγμές που λειτουργούν περισσότερο ως εξαιρέσεις, παρά ως ένδειξη αδυναμίας.
Και το πιο εντυπωσιακό; Εκτός πρωταθλήματος, δεν έχει ηττηθεί! Παραμένει «ζωντανή» σε κάθε μέτωπο. Βρίσκεται στα προημιτελικά του FA Cup, στον τελικό του Λιγκ Καπ και συνεχίζει δυναμικά στην Ευρώπη, έχοντας τερματίσει πρώτη στη League Phase του Champions League και αφήσει εκτός τη Λεβερκούζεν, σε μια πρόκριση που επιβεβαίωσε τη δυναμική της. Το επόμενο βήμα τη φέρνει απέναντι στη Σπόρτινγκ Λισαβώνας, με το μονοπάτι προς τα ημιτελικά να μοιάζει ανοιχτό, αλλά τίποτα να μην χαρίζεται.
Η πορεία της στο Λιγκ Καπ δεν αποτελεί εξαίρεση, είναι προέκταση της ίδιας λογικής. Από την αρχή μέχρι τον τελικό, η Άρσεναλ δεν στηρίχθηκε σε έναν, αλλά σε πολλούς, περνώντας κάθε γύρο με διαφορετικά πρόσωπα να βγαίνουν μπροστά και με το rotation να μην «αλλοιώνει» ούτε στο ελάχιστο την ταυτότητά της. Ακόμη και κάτω από τα δοκάρια, η επιλογή του Κέπα σε όλη τη διοργάνωση αντί του Ράγια, επιβεβαιώνει πως το «βάθος» δεν είναι απλώς επιλογή, είναι εργαλείο.
Σκόρερ αγνώστου ταυτότητας, έργο γνωστής αξίας στο Λιγκ Καπ
Η αρχή έγινε με το 2-0 απέναντι στην Πορτ Βέιλ, σε ένα ματς που έδειξε από νωρίς την προσέγγιση. Ακολούθησε το ίδιο «καθαρό» 2-0 απέναντι στην Μπράιτον, πριν έρθει η πρώτη πραγματική δοκιμασία στα προημιτελικά με την Κρίσταλ Πάλας. Εκεί χρειάστηκε υπομονή, ισορροπία και… νεύρα, με την πρόκριση να έρχεται στα πέναλτι, σε ένα ματς που δοκίμασε χαρακτήρα περισσότερο από ποιότητα.
Και κάπου εκεί, το επίπεδο ανέβηκε. Στα ημιτελικά απέναντι στην Τσέλσι, η Άρσεναλ έδωσε τις πιο δυνατές απαντήσεις της. Διπλό με 3-2 εκτός έδρας, σε ένα παιχνίδι γεμάτο ένταση και εναλλαγές, και στη συνέχεια διαχείριση στο Λονδίνο με το 1-0, χάρη στο γκολ του Κάι Χάβερτς. Δύο νίκες, δύο διαφορετικά σενάρια, ίδιο αποτέλεσμα: πρόκριση!
Και τώρα, ο τελικός. Με φόντο ένα τρόπαιο που η Άρσεναλ έχει σηκώσει μόνο δύο φορές, το 1987 και το 1993, χωρίς να το αγγίξει ξανά στον 21ο αιώνα, ούτε καν στα χρόνια του Αρσέν Βενγκέρ. Ο Μικέλ Αρτέτα, έξι χρόνια μετά το FA Cup του 2020, αφήνοντας εκτός το Community Shield, βρίσκεται μπροστά σε μια ευκαιρία που μοιάζει να άργησε, αλλά δεν… χάθηκε!
Και αν ψάξει κανείς το πιο «παράξενο» στοιχείο αυτής της πορείας στο Λιγκ Καπ, θα το βρει εκεί που δεν το… περιμένει. Σε μια παραγωγή που δεν συγκεντρώνεται, αλλά διαχέεται, με διαφορετικά πρόσωπα να εμφανίζονται κάθε φορά και ένα αυτογκόλ να συμπληρώνει το παζλ. Για τον Αρτέτα είναι ξεκάθαρο, η νίκη δεν έχει ιδιοκτήτη, ανήκει σε όλους!
Στο Λιγκ Καπ, οι «κανονιέρηδες» δεν ακολούθησαν τη λογική του ενός, αλλά του συνόλου. Πρόσωπα που αλλάζουν, ρόλοι που εναλλάσσονται, μια διαδρομή όπου ο πρώτος σκόρερ δεν ξεχωρίζει γιατί απλώς δεν… υπάρχει ως έννοια! Όλοι διαφορετικοί, όλοι από ένα, μέχρι τον τελικό απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι, με το τρόπαιο να περιμένει. Και κάπου εκεί, για την Άρσεναλ το παιχνίδι παύει να είναι ατομικό και γίνεται οικογενειακή υπόθεση!
Αναλυτικά, όλοι οι σκόρερ της Άρσεναλ, ανά ματς, στο φετινό Λιγκ Καπ:
Πορτ Βέιλ – Άρσεναλ 0-2
Έμπερετσι Έζε (8’)
Λεάντρο Τροσάρ (86’)
Άρσεναλ – Μπράιτον 2-0
Ίθαν Νουανέρι (57’)
Μπουκάγιο Σάκα (76’)
Άρσεναλ – Κρίσταλ Πάλας 1-1 (9-8 πεν.)
Μαξάνς Λακρουά (αυτογκόλ, 80’)
Τσέλσι – Άρσεναλ 2-3
Μπεν Γουάιτ (7’)
Βίκτορ Γκιόκερες (49’)
Μαρτίν Θουμπιμέντι (71’)
Άρσεναλ – Τσέλσι 1-0
Κάι Χάβερτς (90’)
Εύα Μπέλλου