Η τελευταία νίκη της Σάντερλαντ επί της Άρσεναλ, εκτός έδρας, ήρθε σε διοργάνωση που… άλλαξε όνομα!

Η τελευταία εκτός έδρας νίκη της Σάντερλαντ απέναντι στην Άρσεναλ δεν χάθηκε απλώς στον χρόνο, αλλά μαζί με τη διοργάνωση που τη φιλοξένησε, στο Ουόρθινγκτον Καπ του 2002. Ένα αποτέλεσμα γραμμένο σε μια άλλη ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Και το ερώτημα, πλέον, δεν είναι πότε θα ξανακερδίσει στο Λονδίνο, αλλά πώς επαναλαμβάνεις κάτι που ανήκει σε έναν θεσμό που άλλαξε όνομα και… δεν υπάρχει πια;



Η τελευταία νίκη της Σάντερλαντ επί της Άρσεναλ, εκτός έδρας, ήρθε σε διοργάνωση που… άλλαξε όνομα!

Από το 2002 και το Ουόρθινγκτον Καπ, η Σάντερλαντ δεν έχει καταφέρει να φύγει νικήτρια από έδρα της Άρσεναλ. Έκτοτε, κάθε επίσκεψη στο Λονδίνο κουβαλά όχι απλώς ένα αρνητικό σερί, αλλά μια ιστορική απόσταση που μεγαλώνει με τα χρόνια. Γιατί όταν η τελευταία επιτυχία εκτός έδρας ανήκει σε διοργάνωση που έχει «καταργηθεί», το παρελθόν παύει να λειτουργεί ως μέτρο σύγκρισης και γίνεται σημείο αναφοράς.

Μια νίκη από τότε που το Κύπελλο λεγόταν… αλλιώς

Το Ουόρθινγκτον Καπ δεν ήταν κάποια χαμένη διοργάνωση, αλλά το Λιγκ Καπ Αγγλίας,  αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως EFL Cup, απλώς σε μια άλλη εκδοχή του χρόνου και του χορηγού. Το όνομα χρησιμοποιήθηκε από το 1998 έως το 2003, πριν ο θεσμός περάσει στην εποχή του Κάρλινγκ Καπ και αλλάξει ξανά… πρόσωπο. Έτσι, το ματς του 2002 δεν ανήκει σε έναν θεσμό που έπαψε να υπάρχει, αλλά σε μια περίοδο που η ίδια η ιστορία φορούσε άλλη… ταμπέλα. Κι αυτό από μόνο του αρκεί για να κάνει το αποτέλεσμα να μοιάζει σαν να έρχεται από έναν διαφορετικό ποδοσφαιρικό κόσμο!

Τη σεζόν 2001-02, εκείνο το Ουόρθινγκτον Καπ κατέληξε στα χέρια της Μπλάκμπερν, που νίκησε την Τότεναμ με 2-1 στον τελικό του «Μιλένιουμ». Κι εκεί ουσιαστικά κλείνει ο κύκλος: η τελευταία εκτός έδρας νίκη της Σάντερλαντ απέναντι στην Άρσεναλ δεν ανήκει απλώς σε άλλη χρονιά, αλλά σε μια διοργάνωση που σήμερα δεν υπάρχει ούτε ως όνομα. Όχι απλώς ένα ξεχασμένο κεφάλαιο, αλλά μια στιγμή από τότε που η ιστορία «γραφόταν» με άλλη… γραμματοσειρά!

Στις 6 Νοεμβρίου 2002, στο «Χάιμπουρι», οι «κανονιέρηδες» προηγήθηκαν με 2-0, με τον Στάθη Ταυλαρίδη βασικό στη σύνθεσή τους, αλλά το βράδυ πήρε απρόσμενη τροπή. Για τον 3ο γύρο του ίδιου Κυπέλλου, η Σάντερλαντ όχι μόνο δεν λύγισε, αλλά γύρισε το ματς και έφυγε με νίκη 3-2! Ένα σκορ που έμελλε να μείνει τελευταίο στο είδος του.

 

Το Λονδίνο ως κανόνας, όχι ως εξαίρεση

Από τη νύχτα εκείνη και μετά, η εντός έδρας σχέση της Άρσεναλ με τη Σάντερλαντ εξελίχθηκε σε κάτι πολύ πιο αυστηρό από μια απλή παράδοση. Για πάνω από δύο δεκαετίες, είτε στο… «Χάιμπουρι» είτε στο «Έμιρεϊτς», κάθε επίσκεψη στο Λονδίνο ολοκληρωνόταν χωρίς εκτός έδρας νίκη για τους φιλοξενούμενους, ανεξαρτήτως διοργάνωσης, προπονητή ή εποχής. 

Σε 14 βραδιές στο «σπίτι» τους, οι «κανονιέρηδες» έχουν αφήσει ελάχιστο χώρο για ιστορίες επιστροφής: εννιά νίκες, τέσσερις λευκές ισοπαλίες  και μόλις ένα «στραβοπάτημα», εκείνο το ένα που θυμούνται όλοι. Από τότε, η Σάντερλαντ ψάχνει ένα εκτός έδρας «ναι», με το ρολόι να μετρά ήδη πάνω από 20 χρόνια. 

Και τώρα, το ημερολόγιο γυρίζει ξανά στο παρόν. Το Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου, για την 25η αγωνιστική της Premier League, η Άρσεναλ την υποδέχεται ξανά, με τη βαθμολογία, τη φόρμα και την ιστορία να δείχνουν ξεκάθαρα προς την ίδια κατεύθυνση. Άλλωστε, στο Λονδίνο, το ρολόι για τις «μαυρόγατες» έχει σταματήσει στο 2002. 

Η τελευταία εκτός έδρας νίκη απέναντι στην Άρσεναλ μένει καθηλωμένη στο Ουόρθινγκτον Καπ του 2002, σε μια διοργάνωση που σήμερα δεν υπάρχει ως όνομα. Από τότε άλλαξαν εποχές, πρόσωπα και συνθήκες γύρω από το παιχνίδι, αλλά όχι το αποτέλεσμα στο Λονδίνο. Και αν το ποδόσφαιρο έχει «σπίτια», το «Έμιρεϊτς» είναι εκείνο όπου η Σάντερλαντ, απλώς… φιλοξενείται!

Εύα Μπέλλου