Το «παραμύθι» της Σάντερλαντ ξεκίνησε από συμπαίκτη των Κωστούλα και Τζίμα: Ένα σουτ, 200 εκατομμύρια και ένα «κάστρο» στο… φως!

Παίρνοντας την ιστορία από το τέλος, η Σάντερλαντ δεν επέστρεψε απλώς στην Premier League. Ένα σουτ εκτός περιοχής στο λεγόμενο «ματς των 200 εκατομμυρίων», ένα παιδί που πέρυσι φορούσε τη φανέλα της Μπράιτον και σήμερα είναι συμπαίκτης των Κωστούλα και Τζίμα, κι ένα «κάστρο» που φέτος μοιάζει απόρθητο στο φως. Είναι όλα τυχαία ή κάπως έτσι ξεκινούν τα… παραμύθια;



Το «παραμύθι» της Σάντερλαντ ξεκίνησε από συμπαίκτη των Κωστούλα και Τζίμα: Ένα σουτ, 200 εκατομμύρια και ένα «κάστρο» στο… φως!

Η Σάντερλαντ επέστρεψε στην Premier League όχι ως έκπληξη, αλλά ως συνέπεια επιλογών που δοκιμάστηκαν υπό πίεση. Ένα καλοκαίρι αποφάσεων, ένα «ματς των 100 εκατομμυρίων» που επανακαθόρισε την πορεία της, ένας 19χρονος παίκτης που σφράγισε τη στιγμή και ένα «Στάδιο του Φωτός» που φέτος θυμίζει ξανά… κάστρο. Δεν είναι απλώς η άνοδος ή το ξεκίνημα, είναι ο τρόπος με τον οποίο μια ομάδα έμαθε να συνυπάρχει με το φως, χωρίς να καίγεται από αυτό.

Όταν η επιστροφή δεν είναι τύχη

Η αφετηρία της ιστορίας βρίσκεται μια κατηγορία χαμηλότερα. Τη σεζόν 2024-25, στη Championship, η Σάντερλαντ προσπαθούσε να «χτίσει» σταθερότητα, γνωρίζοντας πως κάθε της επιλογή θα έκρινε αν η επιστροφή θα ήταν ουσιαστική ή απλώς ακόμη μία απόπειρα. Εκεί μπήκαν τα θεμέλια για όσα ακολούθησαν.

Φτάνοντας στον Ιανουάριο, η εικόνα των «μαυρόγατων» δεν βασίζεται σε εντυπώσεις. Είναι αήττητη στην έδρα της,  σε μια επίδοση που συναντά κάποιος μόνο στην Άρσεναλ, ενώ την ίδια στιγμή διαθέτει την τρίτη καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος, έχοντας κρατήσει το «μηδέν» σε οκτώ αναμετρήσεις. Ένα σύνολο clean sheets που τη φέρνουν στην ίδια «ευθεία» με τη Μάντσεστερ Σίτι.

Και αυτό δεν μένει στη θεωρία. Το 0-0 απέναντι στην ομάδα του Πεπ Γκουαρδιόλα και το 2-2 με εκείνη του Μικέλ Αρτέτα δεν ήταν απλώς αποτελέσματα, αλλά στιγμές που επιβεβαίωσαν την ικανότητά της να αντέχει στην πίεση. Σε συνδυασμό με νίκες χωρίς να δεχθεί γκολ, όπως εκείνες απέναντι σε Νιούκαστλ, στο ντέρμπι της πόλης, και Γουλβς, η Σάντερλαντ έδειξε ότι η αμυντική της συνέπεια αποτελεί πλέον δομικό στοιχείο της ταυτότητάς της.

Η εικόνα αυτή δεν περιορίστηκε στο «Στάδιο του Φωτός». Το 1-1 με την Τότεναμ ήταν από εκείνα τα βράδια που δείχνουν πόσο έτοιμη είναι μια ομάδα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, ακόμη κι όταν παίζει μακριά από το σπίτι της. Πιο ηχηρό ήταν το 2-1 στο Λονδίνο με την Τσέλσι, στο ξεκίνημα της σεζόν, ακόμη μία απόδειξη πως η Σάντερλαντ ήρθε για να μείνει.

Όταν η ιστορία ζητά πρόσωπα

Σε αυτά τα παιχνίδια, κάποιοι ανέλαβαν ρόλους που ξεπερνούν την ηλικία ή την εμπειρία τους. Κομβικότερος όλων ο Γκρανίτ Τσάκα, που από την πρώτη του σεζόν στη Σάντερλαντ έγινε σημείο αναφοράς. Με παρουσία και στα 20 παιχνίδια της Premier League και πέντε ασίστ, έχει ήδη καταγράψει την πιο παραγωγική του σεζόν δημιουργικά με προσωπικό ρεκόρ για τον ίδιο. Δεν άργησε, άλλωστε, να φορέσει και το περιβραχιόνιο του αρχηγού, επιβεβαιώνοντας ότι η επιρροή του ξεπερνά τους αριθμούς και αποτυπώνεται στον τρόπο με τον οποίο καθοδηγεί την ομάδα μέσα στο γήπεδο. Δικαίως, λοιπόν, θεωρείται η πιο επιδραστική μεταγραφή του καλοκαιριού.

Καθοριστικό αποτύπωμα άφησε και ο Ρουφς, που έδωσε ασφάλεια από το τελευταίο μέτρο και αποτέλεσε το στήριγμα μίας άμυνας με σαφή προσανατολισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μουκιελέ πρόσφερε πλάτος και ένταση από τα άκρα, ανεβάζοντας διαρκώς το παιχνίδι της ομάδας, μέχρι και με τα δυνατά του πλάγια άουτ, ενώ στην κορυφή ο Ισιντόρ κράτησε ζωντανή την επιθετική της λειτουργία, σκοράροντας κρίσιμα γκολ. Την εικόνα συμπλήρωσε ο Σιμόν Αντίνγκρα, προσθέτοντας ταχύτητα στην γραμμή, με την εμπειρία του από την Μπράιτον να αποδεικνύεται πολύτιμη.

Από εκεί και πέρα, το ερώτημα έρχεται σχεδόν φυσικά: μπορεί η ομάδα του Ρεγκίς ΛεΜπρίς να διεκδικήσει κάτι παραπάνω; Η απάντηση δεν είναι εύκολη, αλλά δύσκολα μπορείς να την αγνοήσεις. Όχι γιατί το επιβάλλει η βαθμολογία, αλλά γιατί το έχει ξανακάνει χωρίς να θεωρείται φαβορί.

Εκεί που οι λεπτομέρειες «γράφουν» ιστορία

Την περασμένη σεζόν, μέσα από τα Play Offs της Championship, έφτασε μέχρι τον τελικό απέναντι στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και πήρε την άνοδο με 2-1 στο «Wembley». Μια εμπειρία που δείχνει ότι, όταν μπαίνει στη συζήτηση των μεγάλων στόχων, είτε αυτοί αφορούν την επιβίωση είτε ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, ξέρει πώς να σταθεί στη στιγμή.

Το παιχνίδι που κρίνει την άνοδο, άλλωστε, στην Αγγλία έχει αποκτήσει τη δική του ονομασία: «το ματς των 200 εκατομμυρίων». Ένα βράδυ που δεν κρίνει μόνο μια θέση στην Premier League, αλλά καθορίζει τον οικονομικό και αγωνιστικό ορίζοντα μιας ολόκληρης σεζόν ή ίσως και περισσότερων.

Η Σάντερλαντ τα κατάφερε. Ο τελικός στο «Wembley» βάφτηκε στα χρώματά της και άνοιξε τον δρόμο για την επιστροφή στο πρωτάθλημα μαζί με όλα όσα αυτή συνεπάγεται. Όμως εκείνο το βράδυ, το βλέμμα έπεσε αλλού. Σε ένα σουτ εκτός περιοχής και σε έναν παίκτη που βρέθηκε, σχεδόν απροειδοποίητα, στο κέντρο της ιστορίας. Ο Τομ Γουότσον, μόλις 19 ετών, ερχόταν από την τελευταία του σεζόν με την Μπράιτον και είδε το όνομά του να συνδέεται με μια στιγμή που δεν καθόρισε μόνο ένα αποτέλεσμα, αλλά και την αφετηρία ενός νέου κεφαλαίου για την ομάδα.

Ο Γουότσον έζησε πέρυσι την τελευταία του σεζόν στις «μαυρόγατες» ως δανεικός από την ομάδα του Φαμπιάν Χούρτζελερ, ο οποίος πέρυσι ανέλαβε ως ο νεότερος τεχνικός στην ιστορία της Premier League και παραμένει μέχρι σήμερα. Φέτος, βρίσκεται στο ίδιο ρόστερ με τον Κωστούλα και τον Τζίμα. Έχει ήδη πέντε εμφανίσεις στο πρωτάθλημα, χωρίς ακόμη γκολ ή ασίστ, κοστολογείται στα 10 εκατομμύρια ευρώ και αγωνίζεται ως αριστερό εξτρέμ.

Για ένα παίκτη που είχε φορέσει μόνο τη φανέλα της Σάντερλαντ πριν «ανοίξει τα φτερά του» στους «γλάρους», το σουτ στο «Wembley» δεν ήταν απλώς η στιγμή της ανόδου. Ήταν η επιστροφή ενός δικού της παιδιού, που την ανέβασε, και τώρα, με τη σειρά της, τη βλέπει να τον καμαρώνει δίπλα σε Έλληνες, στο υψηλότερο επίπεδο. Μία ιστορική στιγμή που δύσκολα επαναλαμβάνεται.

Το «παραμύθι» της Σάντερλαντ δεν «γράφτηκε» για να συγκινήσει. Ένα σουτ που άνοιξε τον δρόμο των 200 εκατομμυρίων, ένα «κάστρο» που έμαθε να ζει στο φως και μια ομάδα που κατάλαβε κάτι πολύ απλό: στο αγγλικό ποδόσφαιρο, το πραγματικό τέλος δεν έρχεται όταν το όνειρο γίνεται πραγματικότητα, αλλά την επόμενη μέρα, όταν πρέπει να αποδείξεις ότι το αξίζεις… ξανά!

Εύα Μπέλλου