Ο Ντι Κάνιο, η Σουίντον και η …Μαφία
Ο επιλογή του Πάολο Ντι Κάνιο να αναλάβει τις τύχες της Σουίντον και να «ταξιδέψει» στο …μαγικό κόσμο της League Two προκάλεσε σε πολλούς ερωτηματικά. Ο ίδιος δεν φοβάται την πρόκληση, αφού έχει βρεθεί να αγωνίζεται μπροστά σε εκτελεστές της ιταλικής Μαφίας.
Τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες κανείς δεν τις αμφισβήτησε. Η εξωγηπεδική του συμπεριφορά ήταν αυτή που πάντα προκαλούσε ερωτηματικά και προβληματισμούς στις ομάδες που αγωνίστηκε. Εξάλλου, είναι «υπεύθυνος» για ένα από τα πιο όμορφα γκολ στην Πρέμιερ (κόντρα στη Γουίμπλεντον) και για ένα από τα πιο «μελανά» περιστατικά (με το διαιτητή Πολ Άλκοκ, το 2007).
Τους επόμενους μήνες, ο Ιταλός προπονητής θα επισκεφτεί τις έδρες των Τσέλντεναμ, Κρόουλι, Άκρινγκτον και άλλα …σαλόνια. Η απόφασή του ξένισε πολλούς, και ο ίδιος εξηγείται:
Για την επιλογή του να αναλάβει τη Σουίντον: «Είναι ρίσκο για τον οποιονδήποτε αυτό. Ήμουν καλός ποδοσφαιριστής και γενικά το να είσαι σε γήπεδα αυτής της κατηγορίας τα κρύα βράδια είναι ένα θέμα. Αλλά ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησα από την Τερνάνα και έχω τέτοιες παραστάσεις. Στα γήπεδα της Ιταλίας ήταν ο χειρότερος αγωνιστικός χώρος που έχω αγωνιστεί».
Για τη …Μαφία: «Στην νότια Ιταλία έπαιζα και στις κερκίδες ήταν άτομα της Μαφίας. Είχαν όπλα και τα πράγματα ήταν επικίνδυνα. Μόνο το πάθος για το ποδόσφαιρο μπορεί να σε βοηθήσει».
Για τους προπονητές που δεν προτιμούν τη League Two: «Είναι σνομπ αυτό που κάνουν. Μόνο τα άτομα που έχουν πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους νομίζουν ότι είναι πολύ καλοί για να δουλέψουν σε τέτοιο επίπεδο».
Για τις θυσίες που θα μπορούσε να κάνει: «Θα πήγαινα ακόμη και σε ομάδα κάτω και από την Κόνφερανς. Ακόμη και αν το γήπεδό της είχε μόνο 1.000 θέσεις, αρκεί να ήξερα ότι υπάρχει πλάνα. Το ποδόσφαιρο είναι το ίδιο όπου και να είσαι».
Για το πάθος του για την προοπονητική: «Τη χρειαζόμουν πραγματικά αυτή τη δουλειά. Όχι από οικονομικής άποψης, αλλά επειδή το ένιωθα σε όλο μου το σώμα. Πονάει το στομάχι μου και η καρδιά μου αν δεν είμαι σε κάποια ομάδα».