Ο λατρεμένος Νιλ Γιάνγκ της Σίτι

Και δεν είναι υπερβολή να πει κανείς για τον Νιλ Τζέιμς Γιάνγκ, όπως ήταν το πλήρες όνομα του ( ενώ Πέρσιβαλ είναι αντίστοιχα το 2^ο όνομα του ασφαλώς πολύ πιο γνωστού και αγαπημένου παγκόσμια τραγουδοποιού που συνεχίζει ακούραστα μέχρι τις ημέρες μας να προσφέρει σπουδαία δείγματα μουσικής), ότι η πρόσφατη απώλεια του ήταν πολύ περισσότερο οδυνηρή για το σωματείο και τους φίλους των «μπλε» από τους δύο βαθμούς που άφησαν την Τετάρτη στο Μπέρμιγχαμ κόντρα στην συνονόματη τους τοπική Σίτι οι παίκτες του Ρομπέρτο Μαντσίνι.

 

Βλέπετε για την Σίτι του Μάντσεστερ το όνομα Νιλ Γιάνγκ είναι κλασσική περίπτωση του περασμένα μεγαλεία διηγώντας τα να κλαις. Ο σπουδαίος αυτός επιθετικός που έφυγε την Πέμπτη από τη ζωή μετά από βραχυχρόνια μάχη με την επάρατη νόσο ήταν κεντρικό κομμάτι της πιο επιτυχημένης από πλευράς συγκομιδής τροπαίων καμπής στην ιστορία της ομάδας.

 

 

Γεννημένος στις 17 Φεβρουαρίου του 1944 σε μία από τις γειτονιές της αγγλικής μεγαλούπολης ζούσε με την οικογένεια του μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από το τότε γήπεδο της Σίτι «Μέιν Ρόουντ» το οποίο μάλιστα μπορούσε να δει από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας του. Από μικρός έδειξε έφεση στο δημοφιλέστερο των σπορ και υπέγραψε το 1959 δελτίο φυσικά στους «μπλε» παρά το έντονο ενδιαφέρον της συμπολίτισσας Γιουνάιτεντ να τον βάλει στη δική της ποδοσφαιρική οικογένεια. Ήδη εκείνη την εποχή ήταν διεθνής με την παιδική ομάδα της Αγγλίας και έγινε επαγγελματίας τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς. Ντεμπούτο με τη φανέλα των «μπλε» έκανε το Νοέμβρη του 1961 στην ήττα 2-1 από την Άστον Βίλα στο «Βίλα Παρκ» αλλά μετά την είσοδο του στην ομάδα δεν βγήκε από την 11αδα σε κανένα από τα επόμενα ματς της σεζόν. Πέτυχε το παρθενικό του γκολ στις 23 Δεκέμβρη του 1961 στο νικηφόρο 3-0 εντός έδρας μ’ αντίπαλο την Ίπσουϊτς και τέλειωσε τη σεζόν με 11 γκολ σε 26 παρουσίες δείχνοντας άμεσα τις μεγάλες του ικανότητες στο σκοράρισμα. Παρόλα αυτά η Σίτι υποβιβάστηκε την περίοδο εκείνη στην 2^η κατηγορία. Συνέχισε και εκεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην ομάδα τον ρου της ιστορίας της οποίας έμελλε να αλλάξει ο ερχομός τον Ιούλιο του 1965 του τεχνικού Τζο Μέρσερ που είχε ως συνεργάτη τον Μάλκολμ Άλισον.

 

Μπορεί να έχασε το ξεκίνημα της σεζόν 65-66 εξ αιτίας ασθένειας και κατόπιν επέμβασης αφαίρεσης των αμυγδαλών του αλλά επέστρεψε στην 11αδα με δύο γκολ κόντρα στην Κόβεντρι. Τότε αγωνιζόταν στο αριστερό άκρο της επίθεσης αλλά το τεχνικό δίδυμο τον ενθάρρυνε να κάνει πιο συχνά σουτ και η θέση του άλλαζε τακτικά. Η ομάδα γνωρίζοντας μόλις μία ήττα πήρε εύκολα τον τίτλο της κατηγορίας με διαφορά πέντε βαθμών από τον πλησιέστερο της διώκτη και επέστρεψε στα σαλόνια του αγγλικού ποδοσφαίρου ενώ ο ίδιος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της με 17 γκολ.

 

 

Μπορεί την επόμενη σεζόν να πέτυχε, αγωνιζόμενος ξανά στο αριστερό άκρο της επίθεσης, μόλις 7 γκολ σε 45 παρουσίες στην 1^η κατηγορία αλλά ο θρυλικός Ντον Ρέβι προπονητής της μεγάλης τότε Λιντς δεν δίστασε να τον χαρακτηρίσει ως τον πλέον επικίνδυνο παίκτη της Σίτι που τερμάτισε στη μέση της βαθμολογίας. Όμως την περίοδο 67-68 και μετά από αλλαγές τακτικής που έκριναν σκόπιμες οι δύο προπονητές της Σίτι η μετακίνηση του Γιάνγκ και του εξαιρετικού Μάικ Σάμερμπι στον άξονα της επίθεσης άλλαξε δραστικά τις επιδόσεις της ομάδας που με αμφότερους ιδιαίτερα παραγωγικούς σκαρφάλωσε στην κορυφή στα μέσα του Μάρτη. Η κούρσα του τίτλου ήταν συναρπαστική και η Σίτι την τελευταία αγωνιστική ταξίδεψε στο Νιουκάστλ για να αντιμετωπίσει την τοπική Γιουνάιτεντ γνωρίζοντας ότι με νίκη τον έκανε δικό της. Ο Γιάνγκ με δύο γκολ και ένα ακόμα ακυρωθέν ήταν καταλύτης της νίκης 4-3 και του 2^ου τίτλου της ομάδας του Μάντσεστερ και πρώτου έπειτα από 30 ολόκληρα χρόνια. Ο ίδιος αναδείχθηκε κορυφαίος της σκόρερ με 20 γκολ.

 

Την επόμενη σεζόν μπορεί η Σίτι να μην κατάφερε να διεκδικήσει με αξιώσεις την υπεράσπιση των κεκτημένων στο πρωτάθλημα αλλά κατόρθωσε να φθάσει στον τελικό του σημαντικότερου τότε για τους Άγγλους κυπέλλου της χώρας. Απέναντι στην όχι ισχυρή Λέστερ οι «μπλε» ήταν το φαβορί αλλά χρειάστηκε ένα γκολ με βολίδα με το αριστερό πόδι από τον Γιάνγκ έπειτα από σέντρα του Σάμερμπι για να αναγκαστεί ο νεαρός τότε Πίτερ Σίλτον που έμοιαζε ανίκητος κάτω από τα δοκάρια των «αλεπούδων». Έτσι η Μάντσεστερ Σίτι πανηγύρισε το 4^ο της κύπελλο (πρώτος μετά από 13 χρόνια) που έμελλε όπως και το πρωτάθλημα της την προηγούμενη σεζόν να είναι και το τελευταίο της μέχρι σήμερα.

 

Οι επιτυχίες συνεχίστηκαν το 1969–70 καθώς η Σίτι όχι μόνον έφθασε στον τελικό του Λιγκ Καπ αλλά και κατέκτησε το τρόπαιο με νίκη 2-1 στην παράταση επί της Μπρόμγουϊτς. Έστω και χωρίς τον Γιάνγκ που είχε όμως σημαντική συνεισφορά στις προκρίσεις της στους προηγούμενους γύρους της διοργάνωσης. Αλλά ένα μήνα αργότερα η ομάδα του έδωσε το «παρών» σ’ έναν ακόμα τελικό. Αυτή τη φορά ευρωπαϊκό για πρώτη και τελευταία στην ιστορία της. Αντιμετώπισε σ’ εκείνο του κυπέλλου Κυπελλούχων στο «Πράτερ» της Βιέννης την πολωνική Γκόρνικ Ζάμπρζε και ο σπουδαίος της επιθετικός όχι μόνον ήταν εκείνος που άνοιξε το σκορ για τη Σίτι αλλά και κέρδισε το πέναλτι το οποίο αξιοποίησε ο μεγάλος Φράνσις Λι για να δώσει τη νίκη και φυσικά το τρόπαιο στους Άγγλους. Όμως η απώλεια του λατρεμένου του αδελφού Κρις σε ηλικία μόλις 31 ετών στα τέλη του 1970 επηρέασε τρομερά τον Νιλ Γιάνγκ που έδωσε το «παρών» σχεδόν στα μισά ματς της περιόδου 70-71 και πέτυχε δύο γκολ. Τελευταία φορά που φόρεσε τη φανέλα των «μπλε» ήταν στις 16 Οκτώβρη του 1971 ως αλλαγή στο ματς κόντρα στη Λιντς. Συνολικά πέτυχε 86 γκολ σε 334 ματς (108 /416 ο συνολικός απολογισμός) με τη Σίτι πριν, κατά τη διάρκεια της επόμενης σεζόν, μετακομίσει έναντι 48 χιλιάδων στερλινών στην Πρέστον με την οποία αγωνίστηκε σε 68 παιχνίδια και σκόραρε 18 φορές . Για να κλείσει την καριέρα του στην Ροτσντέιλ το 1975 (13 παρουσίες και 4 γκολ).

 

 

Πατέρας τεσσάρων παιδιών (δύο κοριτσιών και ισάριθμων αγοριών) από τους δύο πρώτους από τους τρεις γάμους του αφότου κρέμασε τα παπούτσια του πέρασε από διάφορα επαγγέλματα (μετακομίσεις, διεύθυνση αθλητικού εμπορικού καταστήματος, παράδοση γάλατος, υπάλληλος σούπερ –μάρκετ και πωλητής ασφαλειών). Στον ελεύθερο του χρόνο ασχολήθηκε με το μπάντμιντον και μάλιστα αγωνιζόταν σε τοπικό σωματείο αλλά αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα αναγκάστηκε να πωλήσει το σπίτι του και να μετακομίσει σ’ εκείνο της μητέρας του. Πέφτοντας σε βαθιά κατάθλιψη κάποια στιγμή επεχείρησε, ευτυχώς αποτυχημένα, να βάλει μόνος τέλος στη ζωή του ενώ στα μέσα της περασμένης δεκαετίας εργάστηκε ως κόουτς σε ποδοσφαιρικά σχολεία της περιοχής Τσέσιρ που κατοικούσε. Η διάγνωση της ασθένειας του βγήκε στα τέλη του 2010 και έπειτα από καμπάνια των οπαδών της Σίτι το σωματείο του αφιέρωσε το ματς της 9^ης Γενάρη 2011 κόντρα στη Λέστερ εκτός έδρας για το κύπελλο. Οι φίλοι της φορούσαν κόκκινα και μαύρα, τα χρώματα της Σίτι στον τελικό του κυπέλλου απέναντι στην ίδια αντίπαλο το 1969 που με δικό του γκολ είχε κατακτήσει η πρώτη) με τα έσοδα από τα κατασκευασμένα ειδικά για την περίπτωση κασκόλ να διανέμονται τόσο στον Γιάνγκ όσο και ένα νοσοκομείο του Μάντσεστερ.

 

 

Μπορεί να μην είχε την …διασημότητα των σπουδαίων συμπαικτών του στη Σιτι όπως οι Κόλιν Μπελ, Φράνσις Λι και Μάικ Σάμερμπι αλλά σίγουρα ήταν ανάμεσα στους πλέον σημαντικούς της άσους και για το λόγο αυτό δικαίως μπήκε στο Hall of Fame της ομάδας 2008.

 

Σαν επίλογο των λίγων γραμμών για αυτό το σπουδαίο κομμάτι της ιστορίας της Μάντσεστερ Σίτι ας μου επιτραπεί να χρησιμοποιήσω τον τίτλο ενός από τα πλέον αγαπημένα τραγούδια του συνθέτη Νιλ Γιάνγκ. Φυσικά εννοώ το λατρεμένο «Heart of gold» διότι σίγουρα οι φίλοι της Σίτι έχουν γραμμένο με χρυσά γράμματα στις καρδιές τους τον αλησμόνητο της άσο που έφυγε από τη ζωή λίγο πριν γιορτάσει τα 67^α του γενέθλια. Γιατί ήταν βασικός συντελεστής της πιο σπουδαίας συγκομιδής («Harvest» είναι ο τίτλος του υπέροχου δίσκου που περιλαμβάνει αυτό το υπέροχο τραγούδι) τροπαίων από την λατρεμένη τους ομάδα στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 60. Λίγα χρόνια δηλαδή πριν ο διασημότερος των Νιλ Γιάνγκ γράψει την αξεπέραστη εκείνη μπαλάντα.