Ο μήνας του μαρτυρίου για την Τσέλσι

...να προσφύγουμε και στο υπέροχο γκουρτζιεφικό τραγούδι του μεγάλου Κέβιν Άιερς από τα τέλη της ίδιας ανεπανάληπτης από κάθε άποψη δεκαετίας : «it begins with a blessing but it ends with a curse , making life easy by making it worse». Δηλαδή «ξεκινάει με μία ευλογία αλλά τελειώνει με μία κατάρα , κάνει τη ζωή εύκολη κάνοντας τη χειρότερη». Στίχοι που εύκολα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να «ερμηνεύσουν» την παρούσα αγωνιστική (και ίσως όχι μόνον) κατάσταση πραγμάτων στην Τσέλσι.

 

Η νταμπλούχος Αγγλίας με τον αέρα που της έδινε ο περυσινός διπλός της θρίαμβος στις δύο κορυφαίες αγγλικές διοργανώσεις (πρωτάθλημα και κύπελλο) ξεκίνησε τη σεζόν επιεικώς ….ιδανικά (εντάξει, έπειτα από το χαστούκι στην εκκίνηση από την μεγάλη αντίζηλο της στο Νησί Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο ματς του Κομιούνιτι Σιλντ τον Αύγουστο). Την ήττα εκείνη με 3-1 στο «Γουέμπλεϊ» από τους «κόκκινους διάβολους» ακολούθησαν εξαιρετικά εντυπωσιακά αποτελέσματα για την ομάδα του Κάρλο Αντσελότι στα διάφορα αγωνιστικά μέτωπα στα οποία είχε υποχρεώσεις.

 

Κύρια στην Πρέμιερ Λιγκ ο απολογισμός στις πέντε πρώτες αγωνιστικές δεν ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακός επειδή απλά συνοδεύτηκε από ισάριθμες νίκες αλλά κύρια από για τα 21 γκολ υπέρ και μόλις δύο κατά που τους έδωσαν μία άλλη …λάμψη. Μάλιστα ο λογαριασμός άνοιξε με δύο επιβλητικές 6αρες (επί της άμοιρης νεοφώτιστης Μπρόμγουϊτς εντός και της Γουΐγκαν εκτός έδρας ).

 

Το σερί συμπλήρωσαν διαδοχικά οι λιγότερο επιβλητικές αλλά εξίσου άνετες νίκες επί των Στόουκ (2-0 εντός) , Γουέστ Χαμ (3-1 εκτός) και Μπλάκπουλ (4-0). Αν προσθέσει κανείς και το «χαλαρό» 4-1 εκτός έδρας στην πρεμιέρα των υποχρεώσεων της στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην πρωτάρα στη διοργάνωση Ζίλινα τότε μπορεί εύκολα να καταλάβει το ασφαλώς εντυπωσιακό της εκκίνησης της Τσέλσι στη νέα σεζόν.

 

 

Ύστερα όμως δεν ήρθαν οι …μέλισσες αλλά οι λογικές, αν όχι …προβλεπόμενες ( καθώς ουδείς είναι στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο υπεράνω πάντων αν πάσα στιγμή) γκέλες. Έτσι μοιραία το εξαίρετο ξεκίνημα έλαβε τέλος κάποια στιγμή αν και ήρθε πιθανότατα όχι την αναμενόμενη στιγμή. Ήταν η ήττα στις καθυστερήσεις με 4-3 από την Νιουκάστλ μέσα στο «Στάμφορντ Μπριτζ» στις 22 Σεπτεμβρίου για τον 3^ο γύρο του Κάρλινγκ Καπ με το γκολ που έδωσε τη νίκη στους φιλοξενούμενους να σημειώνεται στις καθυστερήσεις από τον Αμεόμπι.

 

Την επιστροφή των «μπλε» στο κλαμπ των κοινών θνητών του αγγλικού ποδοσφαίρου επιβεβαίωσε τρεις ημέρες αργότερα η ήττα τους 1-0 στο «Σίτι οφ Μάντσεστερ» από την φιλόδοξη Μάντσεστερ Σίτι με το γκολ του Τέβες λίγο πριν από τη συμπλήρωση μιάς ώρας αγώνα.

 

Η νίκη εντός έδρας επί της Μαρσέιγ για την κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση στα τέλη του ίδιου μήνα επανέφερε τους «μπλε» στο σωστό δρόμο και ο Οκτώβριος ήταν σίγουρα αντάξιος των μεγάλων τους δυνατοτήτων. Η πορεία τους τον συγκεκριμένο μήνα ήταν επιτυχημένη με μερική εξαίρεση την λευκή ισοπαλία στο «Βίλα Πάρκ» κόντρα στην Άστον Βίλα. Στα υπόλοιπα πέντε ματς της σε εθνικές ( 2-0 εντός έδρας τις Άρσεναλ και Γούλβς και 2-1 εκτός τη Μπλάκμπερν) και διεθνείς διοργανώσεις (2-0 την Σπαρτάκ στη Μόσχα) η ομάδα του Λονδίνου είχε μόνον νίκες.

 

 

Το ξεκίνημα του αμέσως επόμενου μήνα ήταν ανάλογο (4-1 εντός έδρας την Σπαρτάκ Μόσχας) αλλά η ήττα 2-0 στο «Άνφιλντ» κόντρα στην Λίβερπουλ με τα δύο γκολ του Φερνάντο Τόρες σηματοδότησε την αφετηρία ενός απροσδόκητα καταστροφικού σερί που έχει πλήξει τόσο την εν γένει εικόνα της εντός και εκτός των Στενών της Μάγχης όσο και την …προοπτική της παραμονής του Κάρλο Αντσελότι στον πάγκο της. Με εξαίρεση την εντός έδρας νίκη 1-0 επί της Φούλαμ λίγα 24ωρα έπειτα από την ήττα από τους «κόκκινους» και την λογική , έστω και μάλλον περισσότερο δύσκολη από το αναμενόμενο επικράτηση 2-1, επίσης μπροστά στο κοινό τους κόντρα στη Ζίλινα, οι πρωτευουσιάνοι θα θέλουν σίγουρα να ξεχάσουν το ταχύτερο δυνατόν την από τότε παρουσία τους στα διάφορα μέτωπα.

 

Το αιφνίδιο διαζύγιο των «μπλε» με τον παλυαγαπημένο των οπαδών τους Ρέι Γουίλκινς συνέπεσε με τον πλέον οδυνηρό για την ομάδα τους μήνα τουλάχιστον την τελευταία 6ετία.

 

Πριν από την ήττα στο μεγάλο λιμάνι η Τσέλσι ήταν η ομάδα που όλοι ήθελαν να νικήσουν και ελάχιστοι μπορούσαν να το κάνουν. Πλέον οι περισσότεροι είναι σε θέση να απολαύσουν μία ανάλογη ευχάριστη εμπειρία. Η απουσία για διάφορους λόγους και αιτίες παικτών –κλειδιά της όπως οι Φρανκ Λαμπάρντ, Τζον Τέρι και Μίκαελ Εσιέν αποκάλυψε σοβαρές αδυναμίες στο στρατόπεδο της και αντίπαλοι κάθε άλλο παρά ιδιαίτερα ισχυροί όπως η Σάντερλαντ (με το επιβλητικό 3-0 μέσα στο Λονδίνο) αλλά και η Μπέρμιγχαμ (εντός έδρας ευστοχώντας στην μοναδική προσπάθεια της προς την εστία του Πέτερ Τσέχ) κατάφεραν να τις εκμεταλλευτούν.

 

Αποτυχίες που όχι μόνον την γκρέμισαν από την κορυφή στην 3^η θέση της Πρέμιερ Λιγκ αλλά αποτελούν απολογισμό τον οποίο περιμένει κανείς από ομάδες που «μαρτυρούν» στην ουρά της βαθμολογίας. Το πόσο αυτή η κρίση θα κρατήσει είναι θέμα μεγάλης συζήτησης και η λογική απάντηση είναι πως μάλλον σύντομα θα λάβει τέλος. Παρόλα αυτά όμως μία ματιά στους αριθμούς, που σίγουρα δεν λένε πάντα την αλήθεια αλλά συχνά αποκαλύπτουν μεγάλο της κομμάτι, φανερώνουν ότι είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλά μία «άσχημη στιγμή» όπως την αποκάλεσε ο Ιταλός τεχνικός. Είναι ένας άσχημος ….μήνας.

 

Στους προηγούμενους δέκα του 2010 η Τσέλσι έμοιαζε ασταμάτητη σ’ όλα τα μέτωπα καθώς ο ως τότε απολογισμός ήταν : 31 νίκες , 3 ισοπαλίες και 8 ήττες στα 42 ματς με τέρματα 118 -32 και συγκομιδή βαθμών 96. Στη διαδρομή αυτή η ομάδα του Λονδίνου κατέκτησε πρωτάθλημα και κύπελλο Αγγλίας φιλοδωρώντας τους αντιπάλους της με ουκ ολίγα τέρματα. Από τις 7 του περασμένου μήνα όμως η εικόνα έχει αλλάξει δραστικά προς το πολύ …χειρότερο καθώς σε 8 παιχνίδια έχει μόλις δύο νίκες και ισοπαλίες και τέσσερις ήττες έχοντας πετύχει μόνο 5 τέρματα και δεχθεί τα διπλάσια.

 

 

Με την ακρίβεια των αριθμών ιδού ορισμένα από τις αγωνιστικές της πρόσφατες …μιζέριες.

 

1) Το 2.8 του μέσου όρου των βαθμών της στο 2010 έχει υποχωρήσει στο τελευταίο διάστημα στο μόλις 0,75

2) 4 ο αριθμός των παικτών της που πέτυχαν 15 ή και περισσότερα γκολ πριν από την ήττα στο «Άνφιλντ». Με μπροστάρη τον Ντιντιέ Ντρογκμπά (25) και συνοδοιπόρους τους Λαμπάρντ (21) , Φλορέν Μαλουντά (18) και Νικολά Ανελκά (17). Η συγκομιδή τον τελευταίο μήνα για το συγκεκριμένο καρέ είναι αντίστοιχα 1,0,1,0 αν και ο δεύτερος έχει άλλοθι ότι δεν έχει αγωνιστεί εξ αιτίας τραυματισμού.

3) 2.81 – Ο μέσος όρος των γκολ της Τσέλσι στο προηγούμενο διάστημα του 2010 έχει υποχωρήσει στο σοκαριστικό 0, 62.

4) 19. Το ποσοστό των ηττών των «μπλε» σ’ όλες τις διοργανώσεις την χρονιά έχει εκτοξευτεί στο 50% από το «Άνφιλντ» και έπειτα.

5) 6 Tο σερί των διαδοχικών νικών των «μπλε» πριν από την πρόσφατη κρίση έχει καταποντιστεί στο …μηδέν.

6) 6 Το αήττητο της σερί πλέον έχει μεταλλαχθεί στην… αποφυγή δύο διαδοχικών ηττών σε μόλις μία περίπτωση.

7) 8 - Τα περισσότερα γκολ που έχει πετύχει σ’ ένα παιχνίδι αλλά από το ματς με τη Λίβερπουλ και μετά μόλις σε μία περίπτωση και μάλιστα κόντρα στην εξαιρετικά αδύναμη Ζίλινα μπόρεσε να σημειώσει τουλάχιστον δύο.

8) 12 ο αριθμός των αγώνων που νίκησε εκτός έδρας ενώ από την …αποφράδα εκείνη ημέρα και έπειτα ουδεμία.

Το «ταξίδι» στην φορμαρισμένη Τότεναμ την Κυριακή κάθε άλλο παρά μπορεί να προσφέρει έδαφος αισιοδοξίας στους «μπλε» και τους φίλους τους αλλά όλοι στο στρατόπεδο της ελπίζουν ότι ο κοιμούμενος γίγαντας της Τσέλσι θα ξυπνήσει αρχής γενομένης στο μεγάλο αυτό λονδρέζικο ντέρμπι.