Σε μία γωνία του «Ολντ Τράφορντ», την Κυριακή είχε σηκωθεί ένα πανό…You’ll never win the league, έγραφε και ήταν μία ακόμη θλιβερή υπενθύμιση προς τους φίλους της Λίβερπουλ, πως ο τελευταίος τίτλος πρωταθλήματος πήγε στην τροπαιοθήκη τους πριν δύο δεκαετίες!
Το ίδιο πανό είχε αναρτηθεί κάποτε από τους Liverpudlians τον Μάιο του 1992, όταν η Γιουνάινεντ (χωρίς τίτλο τότε για 26 συναπτά έτη) επισκεπτόταν το «Ανφιλντ».
Η Λιντς Γιουνάινεντ περίμενε ένα θαύμα, για να αρπάξει τον τίτλο, και η Λίβερπουλ της έκανε τη χάρη νικώντας 2-0 τους αιώνιους αντιπάλους της. Από την επόμενη χρονιά η Γιουνάινεντ αφού πρώτα έσπασε την γκίνια και πήρε το πρώτο πρωτάθλημα από το 1967, άρχισε το δικό της σερί όπως η Λίβερπουλ νωρίτερα. Οι 7 τίτλοι που είχε τότε έγιναν αισίως 18 και έπιασε τη Λίβερπουλ και τώρα σε μία κούρσα που δείχνει ανοιχτή μεν αλλά την οδηγεί η ομάδα του Φέργκιουσον λίγοι θα πήγαιναν κόντρα της! Έχει και την ποιότητα και την ικανότητα να πάρει τον τίτλο κάτι που θα σημαίνει και νέο ρεκόρ διαδοχικών κατακτήσεων από μία ομάδα. Η Γιουνάινεντ έχει ξαναπάρει τρεις σερί τίτλους μεταξύ του 1999 και του 2001 αλλά αυτό το έχει κάνει και η Λίβερπουλ (1982, 1983, 1984) αλλά και η Αρσεναλ (1934,1935,1936) και η Χάντερσφιλντ (1923,1924,1925). Αυτό λοιπό που θέλει ο Σερ Αλεξ Φέργκιουσον είναι να ξεπεράσει τον ..εαυτό του κάτι δύσκολο όταν έχεις δύο ντουζίνες τίτλους σε αυτή τη θέση και έχεις κάνει τα πάντα!
Όμως αυτή η Γιουνάιτεντ δείχνει πάντα έτοιμη σε αυτό το κρίσιμο κομμάτι της σεζόν, μετά τον Γενάρη και κακά τα ψέμματα είναι αυτή η περίοδος που κερδίζονται οι τίτλοι. Φέτος η Τσέλσι έπρεπε κανονικά να έχει ήδη κατακτήσει τον τίτλο αφού τον Νοέμβριο έκανε ένα σερί επτά αγώνων με μόλις μία νίκη και παρόλα αυτά ήταν πάντα μπροστά στη βαθμολογία μέχρι και την περασμένη εβδομάδα! Όμως επειδή κανείς δεν κερδίζει πρωτάθλημα με τα λόγια, η Γιουνάινεντ ξανάγινε φαβορί με την κυριακάτικη νίκη της επί της χλωμής Λίβερπουλ και επί της ουσίας φοβάται πιο πολύ την εκπληκτική Αρσεναλ του Βενγκέρ. Οι «κανονιέρηδες» που άρχισαν το καλοκαίρι ως επίφοβοι για να μείνουν εκτός τετράδας από τη Μάντσεστερ Σίτι κάλυψαν δύο φορές μέσα στην σεζόν κάλυψαν τεράστιες διαφορές από την κορυφή. Τον Νοέμβριο έμειναν πίσω δώδεκα πόντους από την Τσέλσι μετά την ήττα τους στο Emirates από τους αντιπάλους της, αλλά τους έπιασε στην κορυφή τον Γενάρη! Ύστερα ήρθαν οι δύο κολλητές ήττες από Γιουνάινεντ και Τσέλσι για να ξαναβρεθεί εννιά πόντους πίσω, αλλά και πάλι η Αρσεναλ έφερε τούμπα τη λογική πιάνοντας κορυφή το περασμένο Σάββατο έστω και για 24 ώρες!
Το πρόγραμμα που ακολουθεί είναι το μεγάλο της ατού και αν καταφέρει ο Βενγκέρ να οδηγήσει την ομάδα του σε αυτό το πρωτάθλημα τότε θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του από την μέρα που έφτασε στο νησί το 1996. Μεγαλύτερη και από το αήττητο πρωτάθλημα του 2004 γιατί τότε διέθετε παίκτες μπαρουτοκαπνισμένους σε μεγάλα ματς και είχαν ήδη γευτεί την χαρά των τίτλων. Αντίθετα τώρα έχει πολλά νέα παιδιά και αν τελικά δεν πάρει το πρωτάθλημα να υπάρχει μία μόνο ευθύνη του Αλσατού: που τον Γενάρη δεν πήγε να αποκτήσει έναν killerσέντερ φορ που θα είχε το εύκολο γκολ και που θα λειτουργούσε ευεργετικά η παρουσία του και για τον Μπέντνερ και που θα είχε ήδη «κλειδώσει» με την παρουσία του τον τίτλο!
Το γκολ της Ελβετίας, που ήρθε από πέναλτι, για το οποίο ποτέ δεν είδαμε replay ότι ο παίκτης ήταν καλυμμένος, ήταν ακόμα μία μικρή σταγόνα σε ένα ήδη ξεχειλισμένο ποτήρι αναξιοπιστίας μέχρι τώρα σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, μας καλεί να «εμπιστευτούμε» τον θεσμό και τον ίδιο. Πώς, όμως, να εμπιστευτεί κανείς αυτόν τον άνθρωπο;
Το Παγκόσμιο Κύπελλο έφτασε, η Αγγλία θα το βλέπει και θα παρακολουθεί από μακριά για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό μπορεί να την «βλάψει», συνδυαστικά και με την γκρίνια που ήδη υπάρχει για τις επιλογές του Τόμας Τούχελ. Υπάρχουν φαβορί και πολύ έτοιμες ομάδες, η Ισπανία, η Γαλλία, η Πορτογαλία, η Αργεντινή αλλά για μένα κυρίως η Βραζιλία. Η Αγγλία, θα ρωτήσετε, τι θα κάνει; Όπως λέω και στον τίτλο θα ήθελα πολύ να πιστεύω πως μπορεί, αλλά πολύ φοβάμαι πως και πάλι θα μείνει κάπου στη διαδρομή! Και μακάρι να διαψευστώ!
Και τώρα Ιραόλα! Μετά από μια απογοητευτική σεζόν με μείον 24 πόντους από την προηγούμενη και είκοσι ήττες συνολικά, όπου η Λίβερπουλ τερμάτισε πέμπτη στην Premier League, παρά την κατάκτηση του τίτλου το 2024-25 υπό τον Άρνε Σλοτ, η διοίκηση του συλλόγου αποφάσισε δραστική αλλαγή. Ο Ολλανδός απομακρύνθηκε και η επιλογή έπεσε στον Αντόνι Ιραόλα, τον Βάσκο τεχνικό που έφερε την Μπόρνμουθ για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Ευρώπη. Η απόφαση δεν ήταν τυχαία. Η Λίβερπουλ πάει ξανά προς το μοντέλο Κλοπ. Βέβαια, Από την θεωρία μέχρι την πράξη υπάρχει τεράστια διαφορά. Ωστόσο η τοξικότητα που υπήρχε αν έμενε ο Σλοτ θα ήταν καταστροφική!
Είναι πολύ μεγάλη η ανυπομονησία μου κάθε χρόνο από το 1970 που είδα ως παιδί τον πρώτο τελικό εκείνο ανάμεσα σε Φέγενορντ και Σέλτικ μέχρι σήμερα, κάθε φορά που φτάνει η μέρα! Και πρόκειται για έναν ιστορικό τελικό. Γάλλοι εναντίον Άγγλων, για πρώτη φορά, με την Παρί να θέλει να γίνει η δεύτερη ομάδα που θα κάνει back to back στην εποχή του Champions League, και την Άρσεναλ να θέλει να κάνει νταμπλ σε Αγγλία και Ευρώπη, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Πώς το βλέπω, τι αίσθηση υπάρχει; Ένα ματς με κλειστό πρώτο μέρος, ένα ματς της λεπτομέρειας και ένα 90λεπτο που πολύ δύσκολα θα έχει… ανατροπή. Είναι όλα ανοιχτά και ο Μικέλ Αρτέτα γνωρίζει πως οι «κανονιέρηδες» βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ, σε κάτι που αν συμβεί, θα μνημονεύεται για πάντα!
