Κάποτε ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον , πεισμωμένος από την αποτυχία του να αποκτήσει τον Αλαν Σίρερ που είχε προτιμήσει την Μπλάκμπερν για να δουλέψει με τον Κένι Νταλγκλίς, βγήκε στην αγορά και αγόρασε πανάκριβα τον Αντι Κόουλ. Παρά τα πολλά γκολ που έβαζε ο πρώην φορ της Νιούκαστλ, ο σερ Αλεξ δεν έκρυψε πως έψαχνε και για έναν ακόμη επιθετικό. Και μάλιστα χωρίς πολλά χρήματα.
«Σημασία δεν έχει πόσο θα κοστίσει αλλά πόσα γκολ θα βάλει» ήταν η απάντηση του σε ερώτηση δημοσιογράφου. Ύστερα βγήκε στην αγορά και βρήκε τον άγνωστο Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ με 1,5 εκατομμύριο λίρες από τη νορβηγική Μόλντε. Τα γκολ του μικρόσωμου Νορβηγού έγραψαν ιστορία και κυρίως εκείνο με το οποίο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1999 στη Βαρκελώνη στη δραματική ανατροπή με την Μπάγερν.
Μία δεκαετία και πλέον αργότερα, ο Φέργκιουσον κάνει και δεύτερη «κλοπή του αιώνα» αποκτώντας με μόλις έξι εκατομμύρια λίρες, τον Ερνάντεζ. Ο Μεξικανός πέτυχε φέτος 20 γκολ, αλλά όλα ήταν υπερπολύτιμα στην προσπάθεια της ομάδας του. Πάλι βρήκε δίχτυα την Κυριακή απέναντι στη Τσέλσι όπως είχε κάνει και στο Τσάμπιονς Λιγκ και απέδειξε πόσο σημαντική μεταγραφή ήταν. Πριν το Μουντιάλ όταν ανακοίνωνε η Γιουνάιτεντ την απόκτηση του, όλοι απόρησαν. Ένα χρόνο μετά δεν χρειάζεται να απορούν πια αφού παίκτης με τόσο καθοριστική συμβολή στην κατάκτηση τίτλου από ομάδα , με τόσο μικρό κόστος δεν πρέπει να υπήρξε στο αγγλικό ποδόσφαιρο ποτέ! Και αποδεικνύει η περίπτωση του πόσο σημαντικός παραμένει για την Γιουνάιτεντ ο άνθρωπος που έφτασε κοντά στην απόλυση τρεις τουλάχιστον φορές, στα πρώτα τέσσερα άτιτλα χρόνια στου στο Ολντ Τράφορντ: ο Σερ Αλέξ Φέργκιουσον.
Ο άνθρωπος που άλλαξε τη ροή της ιστορίας για την Γιουνάιτεντ , η οποία το 1986 όταν την ανέλαβε έφτανε τις δύο δεκαετίες χωρίς πρωτάθλημα, με μόλις τρεις τίτλους σε αυτό το διάστημα. Ένα τέταρτο του αιώνα μετά, με 12 πρωταθλήματα, αρκετά Κύπελλα και Λιγκ καπ και κυρίως δύο τσάμπιονς Λιγκ και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων, ο πιο πετυχημένος Βρετανός τεχνικός όλων των εποχών επιβεβαιώνει πως αυτός παραμένει ο αληθινός σταρ της Γιουνάιτεντ και όχι όλα τα αστέρια που πέρασαν από την ενδεκάδα της αυτό το διάστημα.
Και μην ξεχνάμε πως μιλάμε για τον προπονητή που κάποτε πήρε
μέσα σε μόλις 7 χρόνια τρία πρωταθλήματα Σκωτίας, τέσσερα κύπελλα, ένα Λιγκ καπ και ένα Κυπελλούχων (κερδίζοντας
την Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό) με την Αμπερντίν! Ήταν η τελευταία φορά που μία
ομάδα μπήκε σφήνα στο δίπολο της Ρέιντζερς και της Σέλτικ στη Σκωτία. Αυτό και
αν ήταν επίτευγμα!
Και τώρα Ιραόλα! Μετά από μια απογοητευτική σεζόν με μείον 24 πόντους από την προηγούμενη και είκοσι ήττες συνολικά, όπου η Λίβερπουλ τερμάτισε πέμπτη στην Premier League, παρά την κατάκτηση του τίτλου το 2024-25 υπό τον Άρνε Σλοτ, η διοίκηση του συλλόγου αποφάσισε δραστική αλλαγή. Ο Ολλανδός απομακρύνθηκε και η επιλογή έπεσε στον Αντόνι Ιραόλα, τον Βάσκο τεχνικό που έφερε την Μπόρνμουθ για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Ευρώπη. Η απόφαση δεν ήταν τυχαία. Η Λίβερπουλ πάει ξανά προς το μοντέλο Κλοπ. Βέβαια, Από την θεωρία μέχρι την πράξη υπάρχει τεράστια διαφορά. Ωστόσο η τοξικότητα που υπήρχε αν έμενε ο Σλοτ θα ήταν καταστροφική!
Είναι πολύ μεγάλη η ανυπομονησία μου κάθε χρόνο από το 1970 που είδα ως παιδί τον πρώτο τελικό εκείνο ανάμεσα σε Φέγενορντ και Σέλτικ μέχρι σήμερα, κάθε φορά που φτάνει η μέρα! Και πρόκειται για έναν ιστορικό τελικό. Γάλλοι εναντίον Άγγλων, για πρώτη φορά, με την Παρί να θέλει να γίνει η δεύτερη ομάδα που θα κάνει back to back στην εποχή του Champions League, και την Άρσεναλ να θέλει να κάνει νταμπλ σε Αγγλία και Ευρώπη, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Πώς το βλέπω, τι αίσθηση υπάρχει; Ένα ματς με κλειστό πρώτο μέρος, ένα ματς της λεπτομέρειας και ένα 90λεπτο που πολύ δύσκολα θα έχει… ανατροπή. Είναι όλα ανοιχτά και ο Μικέλ Αρτέτα γνωρίζει πως οι «κανονιέρηδες» βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ, σε κάτι που αν συμβεί, θα μνημονεύεται για πάντα!
Μία «χρυσή» ευκαιρία έχει μπροστά της η Κρίσταλ Πάλας στη Λειψία, όπου και αντιμετωπίζει τη Ράγιο Βαγιεκάνο, με φόντο την κατάκτηση του ConferenceLeague! Στα δικά μου μάτια, ο τελικός έχει φαβορί, αλλά δεν πρέπει να υποτιμούμε ποτέ τους Ισπανούς σε αυτό το σημείο των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Το έχει δείξει η ιστορία, το πιστοποιούν οι αριθμοί, αν σκεφτεί κανείς πως είχαμε να τους δούμε 24 χρόνια να φεύγουν ηττημένοι από μη ισπανικό σύλλογο! Ο Όλιβερ Γκλάσνερ θα είναι διαβασμένος, το ξέρει και μπορεί να φύγει από τον πάγκο της ομάδας του ως ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία της. Αρκεί να καταφέρει να κάνει ένα πράγμα: να μιμηθεί τη Μαλίν του 1988, στην πρώτη της ευρωπαϊκή παρουσία…
Σε μια σεζόν γεμάτη εκπλήξεις, αστάθειες και σκληρή μάχη για τον τίτλο, τα βραβεία του κορυφαίου παίκτη και του κορυφαίου νέου της Premier League 2025/26 ήρθαν να αποδείξουν ότι η ουσία, η σταθερότητα και η ηγεσία εξακολουθούν να μετράνε. Για τον Μπρούνο Φερνάντες είχα γράψει τον Μάρτιο, πως άξιζε και θα έπρεπε να επιλέγει όσο για τον νεαρό παίκτη της Σίτι είναι ένα δώρο του Πεπ στο αγγλικό ποδόσφαιρο ή εξέλιξη του!