Η βραδιά που έμεινε στην ιστορία
Ήταν 25 Μαΐου 2005 και το ρολόι του σταδίου «Ατατούρκ» έδειχνε το 44ο λεπτό. Ο Ερνάν Κρέσπο μόλις έχει σκοράρει και η Μίλαν προηγείτο επί της Λίβερπουλ με 3-0. Λίγη ώρα μετά, οι «κόκκινοι» θα πανηγυρίσουν την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου, πραγματοποιώντας μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου.
Πέρασαν 6 χρόνια από την στιγμή που ο Στίβεν Τζέραρντ σήκωσε το τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ στην Κωνσταντινούπολη ολοκληρώνοντας έναν μεγάλο θρίαμβο με 3-2 στα πέναλτι, αφού η κανονική διάρκεια και η παράταση της αναμέτρησης έληξαν με το ισόπαλο 3-3. Εκείνη τη βραδιά, οι «κόκκινοι» κατέκτησαν το τελευταίο ευρωπαϊκό τους τρόπαιο. Μόλις 2 χρόνια μετά, οι ίδιες ομάδες θα βρεθούν ξανά αντιμέτωπες για τον ίδιο θεσμό, για την ίδια... κούπα. Αυτό που δεν ήταν ίδιο ήταν το αποτέλεσμα και τα πρόσωπα που πανηγύρισαν, αφού στην Αθήνα οι Ιταλοί ήταν καλύτεροι και κατέκτησαν αυτοί το «Άγιο Δισκοπότηρο» του ποδοσφαίρου.
Η 25η Μαΐου του 2005 ήταν «μια από τις μεγαλύτερες βραδιές στην ιστορία του συλλόγου», όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.
Διαβάστε παρακάτω πως βιώνουν οι φίλοι της Λίβερπουλ την επιτυχία της ομάδας, 6 χρόνια μετά:
-Μάικ Κάρτερ: Ο Τζέραρντ και ο Κάραγκερ ήταν υπέροχοι υπό τους ήχους του «Ring of Fire» και με το Κύπελλο στα χέρια.
-Κρις Μακ Άλεν: Η πιο σημαντική ανάμνηση ήταν όταν είχα το γιο μου στα χέρια και του έδειχνα τον Στίβεν να σηκώνει το Κύπελλο. Ήταν μόλις 1 έτους, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα το θυμάται μια ζωή.
-Γκρεγκ Ντάιμοντ: Ήταν το καλύτερο «You’ll Never Walk Alone» που τραγουδήσαμε ποτέ. Ένιωσα ανατριχίλα σε όλο μου το σώμα.
-Ρεν Εγκέιντ: Το καλύτερο από όλα ήταν όταν ο Τζέραρντ πανηγύριζε το γκολ του και ήρθε και μας έκανε νόημα σαν να μας λέει «Πάμε». Ήταν σαν να ήξερε τι θα συμβεί.
Ο Βλάντιμιρ Σμίτσερ ήταν από τους πρωταγωνιστές εκείνης της βραδιάς. «Του είπα: Μην ανησυχείς, αφεντικό. Είναι το τελευταίο μου παιχνίδι με την ομάδα και απλά θα τα πάω υπέροχα», τονίζει στο κανάλι της Λίβερπουλ ο Τσέχος, ο οποίος παραδέχεται ότι στα αποδυτήρια στο ημίχρονο ήταν όλοι τους απογοητευμένοι. «Ξέραμε ότι ήταν ευκαιρία ζωής και χάναμε ήδη 3-0, τι να λέγαμε;» συμπλήρωσε.
Αν αναρωτιέστε τι είπε ο Ράφα Μπενίτεθ και …ξύπνησε τους παίκτες του, διαβάστε παρακάτω: «Έχουμε 40.000 κόσμο εκεί έξω και πρέπει να προσπαθήσουμε να σκοράρουμε έστω ένα γκολ. Μετά θα έρθει και δεύτερο σίγουρα και θα γίνει κανονικό το παιχνίδι και πάλι».
Η συνέχεια είναι γνωστή. Η Λίβερπουλ ανατρέπει το σκορ, φτάνει στο 3-3, στην παράταση μένει ζωντανή στη διπλή ευκαιρία του Σεβτσένκο και τα …ακροβατικά του Γέρζι Ντούντεκ στα πέναλτι ολοκληρώνουν μια βραδιά βγαλμένη από τα όνειρα των φίλων των «κόκκινων». Οι στίχοι και η μελωδία από το «Ring of Fire» του Τζόνι Κας ταιριάζουν γάντι σε μια βραδιά 6 χρόνια πριν…